Wtorek 9. tygodnia okresu zwykłego Święci Marcelin i Piotr, męczennicy Ewangelia: Mk 12,13-17 W dzisiejszej Ewangelii (Mk 12,13–17) Jezus przekazuje jedną z najgłębszych nauk dotyczących relacji między ziemskimi obowiązkami a naszą przynależnością do Boga: „Oddajcie cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga”. Jezus nie odrzuca odpowiedzialności obywatelskiej, porządku społecznego ani ludzkiej władzy, ale umieszcza wszystko we właściwej perspektywie. Moneta nosi wizerunek cesarza, a zatem należy do cesarza. Ale człowiek nosi wizerunek Boga, a zatem ostatecznie należy do Boga. Dlatego tak ważne jest rozróżnienie tego, co należy do struktur ziemskich, a co należy do Pana. Pieniądze, władza, polityka i obowiązki społeczne mają swoje miejsce, ale nigdy nie mogą zajmować miejsca, które należy wyłącznie do Boga. Niebezpieczeństwo pojawia się, gdy rzeczywistości doczesne roszczą sobie prawo do naszego serca, sumienia, tożsamości lub uwielbienia. Jezus przypomina nam, że choć żyjemy na świecie, nasza najgłębsza lojalność pozostaje wobec Boga, ponieważ nasze życie, godność, dusza i przeznaczenie pochodzą od Niego. Chrześcijańska mądrość nie polega zatem na odrzucaniu świata, ale na właściwym rozeznaniu porządku rzeczy. Tylko wtedy, gdy Bóg pozostaje w centrum, wszystko inne może znaleźć swoje właściwe znaczenie i granice. Zastanówmy się: czy jasno rozeznaję, co należy do świata, a co do Boga, dbając o to, by żadna ziemska władza, posiadłość ani ambicja nie zajęła w moim sercu miejsca, które należy wyłącznie do Niego?
Don Giorgio