Wtorek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Mateusz 6:7-15 W dzisiejszej Ewangelii Jezus uczy nas modlitwy „Ojcze nasz” i umieszcza ją pomiędzy dwoma głębokimi postawami serca. Po pierwsze, przypomina nam, że nasz Ojciec wie już, czego potrzebujemy, zanim Go o to poprosimy; modlitwa nie polega zatem na informowaniu Boga, ale na powierzeniu się Jego miłosiernej opatrzności. Jest to akt synowskiego zaufania. Po drugie, Jezus natychmiast łączy tę modlitwę z przebaczeniem: „Jeśli przebaczycie innym… Ojciec wasz niebieski przebaczy wam”. W ten sposób „Ojcze nasz” stoi pomiędzy zaufaniem a miłosierdziem. Zbliżamy się do Ojca, który nas zna i troszczy się o nas, ale nie możemy pozostawać w Jego obecności z zamkniętym lub pełnym urazy sercem. W okresie Wielkiego Postu Ewangelia zachęca nas, abyśmy modlili się nie mechanicznie, ale relacyjnie, głęboko ufając, że Ojciec nas zna, i pozwalając, aby Jego przebaczenie przepływało przez nas do innych. Zastanówmy się: Wielki Post to zaufanie Ojcu, który już zna nasze potrzeby, pozwalając jednocześnie, aby Jego przebaczenie przepływało przez nas do innych.
Don Giorgio