Wtorek 21. tygodnia okresu zwykłego
Święty Ludwik
Święty Józef z Calasanz
Ewangelia: Mt 23, 23-26
W dzisiejszej Ewangelii Jezus krytykuje uczonych w Piśmie i faryzeuszy nie dlatego, że zwracają uwagę na drobne obowiązki religijne, ale dlatego, że skrupulatnie je wypełniają, zaniedbując przy tym „ważniejsze sprawy Prawa: sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność”. Jezus nie nakazuje im porzucić drobnych spraw; mówi raczej: „To właśnie powinniście byli czynić, nie zaniedbując pozostałych”. Ewangelia zachęca nas zatem do przezwyciężenia fałszywego wyboru między drobnymi obowiązkami a wielkimi odpowiedzialnościami. Obie stają się święte, gdy są wykonywane z miłością. Prosty gest życzliwości, małe poświęcenie, zwykły obowiązek wiernie wypełniony mogą zawierać w sobie ogromną miłość; a wielkie uczynki sprawiedliwości, miłosierdzia i służby tracą swoje chrześcijańskie znaczenie, jeśli są wykonywane bez miłości. Jezus prosi nas również, abyśmy oczyścili wnętrze kielicha, przypominając nam, że liczy się wewnętrzna motywacja, z której wypływają nasze działania. Gdy serce wypełnia miłość, nie ma żadnych nieistotnych obowiązków ani wielkich odpowiedzialności, które stałyby się jedynie pozorem. Ludwik IX, król Francji, starał się połączyć obowiązki królewskie z osobistą świętością, podczas gdy Józef Kalasanz przekształcił skromną pracę polegającą na kształceniu ubogich dzieci w wielką misję służby. Ich życie przypomina nam, że świętość niekoniecznie polega na czynieniu rzeczy niezwykłych, ale na wykonywaniu zarówno małych, jak i wielkich rzeczy, które Bóg nam powierza, z sprawiedliwością, miłosierdziem, wiernością, a przede wszystkim z miłością. Zastanówmy się: czy wkładam tę samą szczerą miłość w małe obowiązki i wielkie odpowiedzialności mojego życia, pozwalając, by sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność płynęły z serca przemienionego przez Chrystusa?
Don Giorgio