Wtorek 13. tygodnia okresu zwykłego
Pierwsi męczennicy Stolicy Rzymskiej
Ewangelia: Mt 8,23–27
W dzisiejszej Ewangelii (Mt 8, 23–27) uczniowie zostają zaskoczeni gwałtowną burzą, podczas gdy Jezus spokojnie śpi w łodzi. Po uspokojeniu wiatru i morza prostym rozkazem Jezus wprawia ich w zdumienie, a oni pytają: „Kimże jest ten człowiek, że nawet wiatry i morze są mu posłuszne?”. To pytanie prowadzi do samego serca wiary chrześcijańskiej. Jezus jest prawdziwym człowiekiem, męczy się, śpi, dzieli z nami ludzką kondycję i podróżuje wraz ze swoimi uczniami. A jednak jest kimś znacznie więcej niż tylko człowiekiem. Jego władza nad stworzeniem objawia Jego boską tożsamość. Ten, który rozkazuje morzu, jest tym samym Panem, który je stworzył. Ewangelia zachęca nas, byśmy nie postrzegali Jezusa jedynie jako mądrego nauczyciela, wzór moralny czy postać historyczną. On jest Synem Bożym, obecnym wśród nas, posiadającym władzę nad naturą, złem, grzechem i samą śmiercią. Ta wiara dała siłę pierwszym męczennikom Stolicy Rzymskiej, których dziś upamiętniamy. Powierzyli swoje życie Chrystusowi, ponieważ wiedzieli, że nie był On po prostu człowiekiem godnym podziwu, ale Bogiem godnym absolutnego zaufania i całkowitego oddania się. Każda burza w naszym życiu staje się zaproszeniem do odnowienia tego samego wyznania wiary: Ten, który jest w naszej łodzi, jest nie tylko naszym towarzyszem w cierpieniu, ale także Panem, który ma moc wnieść pokój tam, gdzie widzimy tylko strach i chaos. Zastanówmy się: kiedy staję w obliczu burz życia, czy naprawdę wierzę, że Jezus jest nie tylko moim towarzyszem, ale także moim Bogiem, którego słowo ma moc uspokoić każdy strach, pokonać każdą przeszkodę i przynieść trwały pokój?
Don Giorgio