Wtorek Wielkiego Tygodnia
Ewangelia: J 13, 21–33, 36–38
W dzisiejszej Ewangelii dramat zdrady rozgrywa się w chwili głęboko ludzkiej i jednocześnie głęboko boskiej. Judasz bierze chleb i wychodzi w noc – noc, która jest nie tylko zewnętrzną, ale i wewnętrzną ciemnością, odejściem od komunii. Jednak właśnie w tym momencie Jezus mówi o chwale: „Teraz Syn Człowieczy został uwielbiony”. To ujawnia paradoks leżący u podstaw Wielkiego Tygodnia: tajemnica cierpienia nie jest przeciwstawna chwale, ale staje się jej drogą. Jezus nie czeka na krzyż, by zinterpretować swoją misję; już w zdradzie, opuszczeniu i cierpieniu widzi realizację Bożego planu zbawczego. Bycie w kontakcie z tą tajemnicą oznacza uznanie, że nawet w naszych najciemniejszych chwilach Bóg może przynieść światło i odkupienie. Wielki Tydzień zachęca nas, byśmy nie uciekali od rzeczywistości cierpienia, ale pozostawali w nim zjednoczeni z Chrystusem, ufając, że to, co wydaje się stratą, w Nim przemienia się w chwałę. Zastanówmy się: czy jestem gotów pozostać zjednoczony z Jezusem w chwilach ciemności, ufając, że nawet cierpienie może stać się drogą do chwały Bożej?
Don Giorgio