Objawienie Pańskie
Czytania: Izajasz 60:1-6; Efezjan 3:2-3, 5-6; Mateusz 2:1-12
Objawienie Pańskie ukazuje ogromny zasięg zbawczego światła Bożego, światła, które nie chce pozostawać ukryte ani ograniczone. Wizja Izajasza staje się rzeczywistością, gdy narody przyciąga blask Pana, kierowane nie przez siłę ani przemoc, ale przez gwiazdę, która cicho zwiastuje narodziny Króla. Święty Paweł nazywa ten moment tajemnicą, którą teraz odkrywa Duch: w Chrystusie wszystkie narody są zaproszone do tej samej obietnicy, dzieląc jedną nadzieję i jedno dziedzictwo. Podróż Trzech Króli uosabia tę prawdę – przybywają oni z daleka, uważni na światło, które zostało im dane, i nie znajdują tronu władzy, ale dziecko, które jest światłem dla wszystkich narodów. Objawienie Pańskie przypomina nam, że Bóg objawia się, aby ludzkość mogła Go szukać, rozpoznawać i wielbić. Narodzony Król nie oświeca tylko jednego narodu; świeci dla całego świata, zapraszając każde serce, aby powstało, szło w Jego świetle i odkryło radość objawionego zbawienia. Zastanówmy się: Objawienie Pańskie jest manifestacją Chrystusa jako światła dla wszystkich narodów, kiedy Bóg objawia światu swoją zbawczą obecność i przyciąga wszystkie narody, aby szukały, rozpoznawały i adorowały Króla, którego Duch uczynił widzialnym.
Don Giorgio