22 grudnia – VI dzień nowenny przed Bożym Narodzeniem
O Rex gentium!
1 Samuela 1:24-28
Gdy Adwent dobiega końca i wzywamy O Rex gentium, modlitwa Anny z pierwszej księgi Samuela uczy nas, jak czekać z sercem pełnym wdzięczności. Po latach tęsknoty i cichych łez powraca do Pana nie po to, aby trzymać się otrzymanego daru, ale aby ofiarować go z powrotem w dziękczynieniu. Jej gest ujawnia głęboką prawdę adwentową: wszystko, co otrzymujemy, jest łaską, a wdzięczność jest najczystszą formą uwielbienia. Król narodów nie przychodzi, aby nam coś odebrać, ale aby otrzymać nasze zaufanie i nasze wdzięczne serca. Jest to właściwy moment, aby spojrzeć wstecz i dostrzec, jak Pan działał w naszym życiu, często cicho, cierpliwie i wiernie. Wdzięczność adwentowa nie usuwa trudności, ale przemienia je, uznając, że Bóg był w nich obecny. W miarę zbliżania się Bożego Narodzenia dziękczynienie staje się naszym ostatnim przygotowaniem, tworząc miejsce dla Króla, który przychodzi, aby zamieszkać wśród tych, którzy rozpoznają Jego dary i oddają je z miłością. Zastanówmy się: Adwent jest czasem wdzięcznego oczekiwania, kiedy rozpoznajemy Boże dary w naszym życiu i oddajemy je Mu z wdzięcznością, przygotowując się na przyjęcie Króla, który przychodzi z miłością.
Don Giorgio