Poświęcenie Bazyliki Laterańskiej, Ewangelia: J 2, 13–22
W dzisiejszej Ewangelii Jezus oczyszcza świątynię i oświadcza: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją odbuduję”. Święty Jan wyjaśnia, że Jezus mówił o świątyni swojego Ciała. Słowa te ujawniają głęboką prawdę: Kościół nie jest po prostu budynkiem, w którym się gromadzimy, ale żywym Ciałem Chrystusa, którego jesteśmy członkami. Dzisiaj, gdy świętujemy poświęcenie Bazyliki Laterańskiej, katedry biskupa Rzymu i kościoła macierzystego wszystkich kościołów, przypomina nam się, że piękno i świętość naszych kościołów znajdują swój najgłębszy sens w żywej wspólnocie wierzących zjednoczonych z Chrystusem. Poprzez chrzest stajemy się członkami Jego Ciała, a dzięki Eucharystii nasza wspólnota z Nim i między sobą jest nieustannie umacniana. Nie należymy jedynie do kościoła; należymy do Chrystusa, a przez Niego – do siebie nawzajem. Ta przynależność nadaje nam zarówno godność, jak i odpowiedzialność. Każdy członek jest cenny i każdy wnosi wkład w życie oraz misję całego Ciała. Gdy jeden członek cierpi, cała wspólnota jest wezwana do okazania troski; gdy jeden się raduje, wszyscy mają udział w tej radości. Oczyszczenie świątyni przez Jezusa przypomina nam również, że Kościół musi być nieustannie oczyszczany ze wszystkiego, co przesłania jego prawdziwy cel: objawianie obecności i miłości Boga. Świętość Kościoła musi być widoczna nie tylko w jego świątyniach, ale przede wszystkim w miłości, jedności i wierności jego członków. Przesłanie Chrystusa zachęca nas, byśmy stali się żywymi kamieniami Jego Kościoła, budując wspólnotę zamiast podziałów, służąc innym zamiast dążyć do znaczenia oraz uwidaczniając Jego obecność wszędzie tam, gdzie żyjemy. Budynek kościoła staje się znakiem tego, że Bóg mieszka wśród nas; kochająca wspólnota chrześcijańska sprawia, że to zamieszkanie staje się żywym doświadczeniem. Zastanówmy się: czy żyję ze świadomością, że jestem żywym członkiem Ciała Chrystusa, przyczyniając się poprzez swoją wiarę, miłość, służbę i wspólnotę do tego, by Jego obecność była widoczna w Kościele i w świecie?
Don Giorgio