Zwiastowanie Pańskie
Czytania: Izajasz 7,10-14.8,10; List do Hebrajczyków 10,4-10; Łukasz 1,26-38 W uroczystość Zwiastowania tajemnica Wcielenia objawia się w głębokiej prostocie i boskiej śmiałości: Stwórca wkracza w swoje stworzenie, Wieczny przyjmuje czas, a Bóg staje się człowiekiem. Obietnica dana przez Izajasza: „Bóg z nami”, znajduje swoje ostateczne spełnienie, gdy Słowo staje się ciałem w łonie Dziewicy Maryi. W Liście do Hebrajczyków dostrzegamy wewnętrzny ruch tej tajemnicy: Chrystus przychodzi na świat, mówiąc: „Oto jestem, przychodzę, aby pełnić Twoją wolę”, ofiarowując ciało przygotowane raz na zawsze dla naszego zbawienia. Jednak ta boska inicjatywa oczekuje ludzkiej odpowiedzi, a w pokornym „tak” Maryi niebo i ziemia łączą się. Jej zgoda nie jest bierna, lecz stanowi aktywną współpracę w Bożym planie, pozwalając Wcieleniu przyjąć ciało w historii. W tym spotkaniu boskiej woli i ludzkiej wolności widzimy, że zbawienie zaczyna się tam, gdzie przyjmuje się łaskę Bożą. Zwiastowanie zaprasza nas do kontemplacji Boga, który nie narzuca się, ale wkracza delikatnie, szukając serca wystarczająco otwartego, by Go przyjąć. Zastanówmy się: czy jestem gotowy, podobnie jak Maryja, powiedzieć „tak” woli Bożej, aby Chrystus mógł stać się ciałem w moim życiu?
Don Giorgio