Święta Katarzyna ze Sieny, dziewica, doktor Kościoła
Środa 4. tygodnia Wielkanocnego
Ewangelia: J 12, 44-50 W dzisiejszej Ewangelii Jezus objawia sedno tajemnicy Zmartwychwstania: „Ja przyszedłem na świat jako światło, aby każdy, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności”. Zmartwychwstanie to nie tylko to, że Chrystus opuścił grób; to fakt, że boskie światło na zawsze wkroczyło w ludzką kondycję. W zmartwychwstałym Jezusie ciemność nie ma już ostatniego słowa, ani ciemność grzechu, ani zamieszania, ani cierpienia, ani śmierci. Wiara w Niego oznacza wkroczenie w nowy horyzont, gdzie prawda pokonuje fałsz, nadzieja pokonuje rozpacz, a życie pokonuje grób. Chrystus nie przychodzi, by potępić, ale by zbawić; Jego światło obnaża to, co nas krępuje, tylko po to, by nas uwolnić i uzdrowić. W wspomnienie św. Katarzyny ze Sieny wspominamy duszę rozpaloną tym boskim światłem, która z odwagą i miłością wzywała Kościół i świat do powrotu do Chrystusa. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni nie tylko do podziwiania światła z daleka, ale do przyjęcia zmartwychwstałego Pana w nas, aby żadna część naszego życia nie pozostała w ciemności. Zastanówmy się: Wielkanoc to wiara w zmartwychwstałego Chrystusa, przyjęcie Jego światła w naszym życiu i nie pozostawanie już w ciemności.
Don Giorgio