Wtorek trzeciego tygodnia Wielkanocy – św. Anzelm z Canterbury, biskup i doktor Kościoła Ewangelia: J 6,30-35 W dzisiejszej Ewangelii tłum prosi Jezusa o znak i wspomina mannę, którą otrzymał na pustyni. Jezus prowadzi ich poza wspomnienie dawnych darów ku pełni daru teraźniejszego: „Ja jestem chlebem życia”. Tutaj jasno jaśnieje tajemnica Wielkanocy. Ten, który umarł i zmartwychwstał, nie pozostaje daleko od nas; Chrystus Zmartwychwstały staje się naszym pokarmem. On nie jest tylko dawcą chleba, On sam jest chlebem. W Nim życie wieczne nie jest już odległą obietnicą, ale rzeczywistością ofiarowaną teraz tym, którzy przychodzą i wierzą. Każdy ludzki głód – głód sensu, przebaczenia, prawdy, miłości i trwałej radości – znajduje w Nim swoją odpowiedź. Święty Anzelm poszukiwał wiary, która pragnie zrozumieć; dzisiaj Ewangelia zaprasza nas do wiary, która pragnie przyjąć. W okresie wielkanocnym jesteśmy wezwani do zbliżania się do żywego Chrystusa z otwartymi sercami, ponieważ Zmartwychwstały Pan nadal karmi swój lud sobą samym i zaspokaja najgłębszy głód duszy. Zastanówmy się: Wielkanoc to zbliżanie się do Zmartwychwstałego Chrystusa, przyjmowanie Go jako chleba życia i pozwalanie Mu zaspokoić najgłębszy głód naszej duszy.
Don Giorgio