Wtorek Wielkanocny
Ewangelia: J 20,11–18
W dzisiejszej Ewangelii Maria Magdalena stoi przed grobem i płacze, początkowo nie mogąc rozpoznać Zmartwychwstałego Pana, który stoi przed nią. Dopiero gdy Jezus woła ją po imieniu, jej oczy się otwierają, a smutek zamienia się w rozpoznanie i radość. Ta chwila pokazuje, że Zmartwychwstanie to nie tylko wydarzenie, które trzeba zrozumieć, ale relacja, którą trzeba przeżyć. Zmartwychwstały Chrystus nie jest odległy; jest obecny, osobisty i woła każdego z nas po imieniu. Spotkanie Marii pokazuje, że wiara w Zmartwychwstanie nie rodzi się tylko z widoku pustego grobu, ale ze spotkania z żywym Panem. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do pogłębienia tej żywej relacji, do przejścia od poszukiwania znaków do rozpoznawania Jego głosu w naszym życiu. Zmartwychwstanie staje się rzeczywistością, gdy pozwalamy Mu się poznać, wezwać i posłać. Zastanówmy się: Wielkanoc to pozwolenie, by Zmartwychwstały Chrystus wołał nas po imieniu, i życie w osobistej relacji z Nim.
Don Giorgio