Dzisiejsza chwila na skrzyżowaniu w wiosce pozostała w mojej pamięci jako cicha przypowieść o życiu. Starsza kobieta, elegancko ubrana, stała nieruchomo na środku drogi, czekając na kogoś, podczas gdy świat wokół niej płynął dalej. Bez konfrontacji i dramatyzmu ruch uliczny po prostu płynął, delikatnie omijając ją, jakby była wyspą drogową. Pomyślałem, że niektórzy ludzie decydują się nie spieszyć, nie forsować swojej drogi, ale pozostać obecnymi i pozwolić życiu ujawniać się w miarę upływu czasu. W tej postawie jest coś nieoczekiwanie spokojnego: ciche zaufanie, że nie zawsze trzeba naciskać lub kontrolować, że czasami sens można znaleźć w pozostaniu na swoim miejscu i pozwoleniu, aby podróż innych rozwijała się wokół nas. W świecie opętanym przez szybkość i pośpiech jej bezruch wydawał się przypomnieniem, że sama obecność może kształtować ścieżkę życia.
Don Giorgio