kwi 12, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Niedziela Miłosierdzia Bożego (2. niedziela Wielkanocna)
Czytania: Dz 2,42–47; 1 P 1,3–9; J 20,19–31
W tę Niedzielę Miłosierdzia Bożego Słowo Boże objawia, że miłosierdzie nie jest abstrakcyjną ideą, lecz żywą rzeczywistością wypływającą ze Zmartwychwstałego Chrystusa. W Dziejach Apostolskich (2, 42–47) miłosierdzie przybiera formę wspólnoty: wierni żyją razem, dzielą się wszystkim i pozwalają, by miłość kształtowała ich relacje. W Pierwszym Liście św. Piotra (1, 3–9) miłosierdzie staje się żywą nadzieją: nawet nie widząc Chrystusa, wierzący Go kochają i radują się głęboką i trwałą radością. W Ewangelii (J 20, 19–31) miłosierdzie osiąga swój najbardziej intymny wyraz, gdy Jezus stoi pośród uczniów, ukazując swoje rany nie jako znaki porażki, ale jako źródła pokoju i przebaczenia. Tomaszowi, który zmaga się z wiarą, Jezus nie odrzuca, lecz zaprasza: „Włóż tutaj palec… nie wątp już, ale wierz”. To jest miłosierdzie: Zmartwychwstały Pan spotyka nas w naszym strachu, naszych wątpliwościach i naszej słabości, i przemienia je od wewnątrz. Miłosierdzie Boże to obecność Chrystusa, który gromadzi, uzdrawia i posyła nas, aby to, co od Niego otrzymujemy, stało się widoczne w tym, jak żyjemy, kochamy i wierzymy. Zastanówmy się: Wielkanoc to przyjęcie miłosierdzia Zmartwychwstałego Chrystusa i przeżywanie go w komunii, wierze i miłości.
Don Giorgio
kwi 11, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota Wielkanocna
Ewangelia: Mk 16,9–15 W dzisiejszej Ewangelii Zmartwychwstały Jezus ukazuje się swoim uczniom i powierza im misję: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszystkim stworzeniom”. Zmartwychwstanie to nie tylko chwila naszego zbawienia; to także początek naszej misji. Uczniowie, którzy kiedyś byli pełni strachu i niepewności, są teraz posłani jako świadkowie tego, czego doświadczyli. Wielkanoc nie ma pozostać tylko osobistym doświadczeniem, musi być głoszona, przeżywana i dzielona z innymi. Radość z bycia zbawionym staje się obowiązkiem głoszenia zbawienia. W okresie wielkanocnym przypomina nam się, że spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem oznacza przemianę w posłańca Jego życia. Nasza wiara nie może pozostawać bierna; rozchodzi się na zewnątrz, docierając do innych poprzez nasze słowa, nasze działania i nasze świadectwo. W Chrystusie jesteśmy nie tylko zbawieni, ale także posłani. Zastanówmy się: Wielkanoc to przyjęcie nowego życia, które dał nam Zmartwychwstały Chrystus, i bycie posłanym, aby głosić je poprzez nasze życie.
Don Giorgio
kwi 10, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek Wielkanocny
Ewangelia: J 21,1–14W dzisiejszej Ewangelii uczniowie powracają do swojej zwykłej pracy, jednak mimo wysiłków nie łowią nic. Właśnie w tej chwili pustki Zmartwychwstały Jezus stoi na brzegu, choć uczniowie nie rozpoznają Go od razu. Dopiero gdy słuchają Jego słowa i doświadczają obfitości, która po nim następuje, umiłowany uczeń woła: „To jest Pan”. To rozpoznanie zmienia wszystko: porażka staje się owocnością, zamieszanie staje się jasnością, a dystans staje się wspólnotą. Obecność Zmartwychwstałego Chrystusa przemienia zwykłe życie od wewnątrz. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do pielęgnowania tej świadomości: Chrystus jest często obecny właśnie w tych miejscach, które uważamy za puste lub rutynowe. Wyzwaniem nie jest Jego nieobecność, ale nasze rozpoznanie. Kiedy zaczynamy patrzeć oczami wiary i odpowiadamy na Jego słowo, nasze życie wypełnia się nowym sensem i my również możemy z pewnością ogłosić: „To jest Pan”. Zastanówmy się: Wielkanoc to rozpoznanie obecności Zmartwychwstałego Chrystusa w naszym zwyczajnym życiu i pozwolenie, by Jego słowo przemieniło wszystko.
Don Giorgio
kwi 9, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek Wielkanocny
Ewangelia: Łk 24,35–48W dzisiejszej Ewangelii Zmartwychwstały Jezus stoi pośród uczniów, a mimo to ich pierwszą reakcją jest strach i zmieszanie. Nawet w Jego obecności są zaniepokojeni i pełni pytań. Jezus delikatnie zachęca ich, by wyszli poza wątpliwości: pokazuje swoje rany, je przed nimi i otwiera ich umysły, by zrozumieli Pismo Święte. Jego obecność nie ma na celu wywoływania niekończących się pytań, ale przyniesienie pokoju i pewności. „Pokój wam” – mówi, nie jako idea, ale jako rzeczywistość. Sam Zmartwychwstały Chrystus jest odpowiedzią na każdy strach, każdą wątpliwość i każde poszukiwanie ludzkiego serca. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do przejścia od pytania do rozpoznania, od analizowania do przyjmowania. Kiedy Jezus stoi pośród nas, najgłębszą odpowiedzią nie jest zadawanie kolejnych pytań, ale spotkanie z Nim jako żywą odpowiedzią, która wnosi pokój, sens i kierunek do naszego życia. Zastanówmy się: Wielkanoc to powitanie Zmartwychwstałego Chrystusa, który stoi pośród nas jako żywa odpowiedź, i pozwolenie, by Jego obecność przyniosła nam pokój.
Don Giorgio
kwi 7, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Środa Wielkanocna
Ewangelia: Łk 24, 13–35
W dzisiejszej Ewangelii dwaj uczniowie zmierzają do Emaus ze smutkiem w sercach, nie potrafiąc rozpoznać, że obok nich idzie Zmartwychwstały Jezus. Ich oczy pozostają zamknięte, nawet gdy On wyjaśnia im Pismo Święte, ale wszystko zmienia się przy stole: „Wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i podał im”. W tym momencie ich oczy się otwierają i rozpoznają Go. Ta chwila pokazuje, że Zmartwychwstanie staje się rzeczywistością nie tylko w zrozumieniu, ale w spotkaniu, zwłaszcza w łamaniu chleba. To właśnie tam nieobecność zamienia się w obecność, zamieszanie w jasność, a smutek w radość. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do ponownego odkrycia, że Zmartwychwstały Chrystus objawia się w ten sam sposób w naszym życiu. Wielkanoc staje się żywą rzeczywistością, gdy pozwalamy Mu spotkać się z nami, nakarmić nas i objawić się w łamaniu chleba, gdzie to, co jest dane i dzielone, staje się miejscem rozpoznania. Zastanówmy się: Wielkanoc to rozpoznanie Zmartwychwstałego Chrystusa w łamaniu chleba i pozwolenie, by Jego obecność przemieniła naszą drogę.
Don Giorgio
kwi 6, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek Wielkanocny
Ewangelia: J 20,11–18
W dzisiejszej Ewangelii Maria Magdalena stoi przed grobem i płacze, początkowo nie mogąc rozpoznać Zmartwychwstałego Pana, który stoi przed nią. Dopiero gdy Jezus woła ją po imieniu, jej oczy się otwierają, a smutek zamienia się w rozpoznanie i radość. Ta chwila pokazuje, że Zmartwychwstanie to nie tylko wydarzenie, które trzeba zrozumieć, ale relacja, którą trzeba przeżyć. Zmartwychwstały Chrystus nie jest odległy; jest obecny, osobisty i woła każdego z nas po imieniu. Spotkanie Marii pokazuje, że wiara w Zmartwychwstanie nie rodzi się tylko z widoku pustego grobu, ale ze spotkania z żywym Panem. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do pogłębienia tej żywej relacji, do przejścia od poszukiwania znaków do rozpoznawania Jego głosu w naszym życiu. Zmartwychwstanie staje się rzeczywistością, gdy pozwalamy Mu się poznać, wezwać i posłać. Zastanówmy się: Wielkanoc to pozwolenie, by Zmartwychwstały Chrystus wołał nas po imieniu, i życie w osobistej relacji z Nim.
Don Giorgio
