Feb 24, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Mateusz 6:7-15 W dzisiejszej Ewangelii Jezus uczy nas modlitwy „Ojcze nasz” i umieszcza ją pomiędzy dwoma głębokimi postawami serca. Po pierwsze, przypomina nam, że nasz Ojciec wie już, czego potrzebujemy, zanim Go o to poprosimy; modlitwa nie polega zatem na informowaniu Boga, ale na powierzeniu się Jego miłosiernej opatrzności. Jest to akt synowskiego zaufania. Po drugie, Jezus natychmiast łączy tę modlitwę z przebaczeniem: „Jeśli przebaczycie innym… Ojciec wasz niebieski przebaczy wam”. W ten sposób „Ojcze nasz” stoi pomiędzy zaufaniem a miłosierdziem. Zbliżamy się do Ojca, który nas zna i troszczy się o nas, ale nie możemy pozostawać w Jego obecności z zamkniętym lub pełnym urazy sercem. W okresie Wielkiego Postu Ewangelia zachęca nas, abyśmy modlili się nie mechanicznie, ale relacyjnie, głęboko ufając, że Ojciec nas zna, i pozwalając, aby Jego przebaczenie przepływało przez nas do innych. Zastanówmy się: Wielki Post to zaufanie Ojcu, który już zna nasze potrzeby, pozwalając jednocześnie, aby Jego przebaczenie przepływało przez nas do innych.
Don Giorgio
Feb 22, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Święty Polikarp, biskup, męczennik
Ewangelia: Mateusz 25:31-46
W dzisiejszej Ewangelii Jezus ujawnia zaskakujące kryterium życia wiecznego: naszą wrażliwość na potrzeby otaczających nas osób. Scena sądu nie skupia się na niezwykłych osiągnięciach, ale na prostych, konkretnych aktach miłosierdzia, takich jak karmienie głodnych, przyjmowanie przybyszów, odwiedzanie chorych i uwięzionych. Życie wieczne jest w tajemniczy sposób związane z tym, jak uważnie rozpoznajemy Chrystusa ukrytego w słabszych. W pierwszym tygodniu Wielkiego Postu Pan zachęca nas do pogłębienia naszej świadomości duchowej, aby nasze serca stały się bardziej wrażliwe i mniej obojętne. Święty Polikarp, wierny aż do męczeńskiej śmierci, żył wiarą, która nie była abstrakcyjna, ale przejawiała się w odważnej miłości. Wielki Post wzywa nas do takiej samej integralności: do dostrzegania, poruszania się i działania. Nasza droga do wieczności prowadzi przez codzienne okazje do kochania Chrystusa w tych, którzy stoją przed nami w potrzebie. Zastanówmy się: Wielki Post budzi serce, aby rozpoznawać Chrystusa w potrzebach otaczających nas osób i służyć Mu, pozwalając, aby konkretna miłość kształtowała naszą drogę do życia wiecznego.
Don Giorgio
Feb 21, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Pierwsza niedziela Wielkiego Postu
Czytania: Księga Rodzaju 2,7-9; 3,1-7; List do Rzymian 5,12-19; Ewangelia według św. Mateusza 4,1-11.
W tę pierwszą niedzielę Wielkiego Postu Słowo Boże przedstawia nam dramat ludzkiej wolności. W Księdze Rodzaju Bóg stwarza człowieka w godności i zaufaniu, obdarzając go wolnością i prosząc o odpowiedzialną miłość; jednak człowiek wybiera nieposłuszeństwo, przedkładając iluzję nad prawdę. Grzech wkracza do historii, ale, jak głosi św. Paweł, grzech nie udaremnia Bożego planu. Tam, gdzie wzrósł grzech, jeszcze bardziej obfitowała łaska. Odpowiedzią Boga na ludzką porażkę nie jest porzucenie, ale odkupienie. W Ewangelii widzimy tę łaskę ucieleśnioną w Chrystusie, który staje przed pokusą na pustyni. Chociaż jest pełen łaski, nie jest oszczędzony walki; pokusa pozostaje prawdziwym polem bitwy. Jednak Jezus pokazuje nam, jak pozostać niezachwianym: zakorzeniony w Słowie Bożym, odrzuca oszustwo kusiciela: „Idź precz, szatanie!”. Wielki Post przypomina nam, że my również żyjemy między wolnością a łaską. Nadejdą pokusy, ale łaska jest większa. Naszym zadaniem jest dokonywanie odpowiedzialnych wyborów, ufność w nadmiar łaski i zdecydowane „nie” wraz z Chrystusem wobec wszystkiego, co oddala nas od Ojca. Zastanówmy się: Wielki Post umacnia nas poprzez łaskę, gdy odpowiedzialnie korzystamy z naszej wolności, odrzucając pokusy i wybierając Boga z zdecydowanym sercem.
Don Giorgio
Feb 21, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota po Środzie Popielcowej
Ewangelia: Łk 5, 27-32
W dzisiejszej Ewangelii odpowiedź Lewiego na wezwanie Jezusa jest natychmiastowa i zdecydowana: porzuca wszystko, wstaje i idzie za Nim. Ten prosty gest zawiera w sobie całą dynamikę nawrócenia. Odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa oznacza porzucić to, co kiedyś nas definiowało, przywiązania, zabezpieczenia, a nawet naszą przeszłość, i wewnętrznie podnieść się z samozadowolenia lub grzechu. Powstanie nie jest jedynie fizycznym działaniem; jest to przebudzenie serca, które wybiera nowy kierunek. Podążanie za Nim jest drogą ciągłego nawrócenia, codziennego zwracania się ku miłosierdziu i prawdzie. W okresie Wielkiego Postu przykład Lewiego przypomina nam, że bycie uczniem nie zaczyna się od doskonałości, ale od gotowości. Kiedy odważamy się powstać na Jego wezwanie i powierzyć Mu nasze życie, odkrywamy, że nawrócenie nie jest stratą, ale początkiem nowej komunii, która nas odnawia i przemienia. Zastanówmy się: Wielki Post to powstanie na wezwanie Chrystusa, pozostawienie za sobą tego, co nas wiąże, i podążanie za Nim w ciągłym nawróceniu.
Don Giorgio
Feb 19, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek po Środzie Popielcowej
Ewangelia: Mateusz 9:14-15
W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o poście nie jako o pustym rytuale, ale jako o znaczącym wyrazie miłości i tęsknoty: kiedy zabiorą oblubieńca, wtedy będą pościć. W Jego słowach zawarta jest głęboka ufność – Jezus wierzy w nasz post. Wierzy, że nasze serca są zdolne do pragnienia, do poświęcenia, do stworzenia dla Niego miejsca. Post nie jest zatem pozbawieniem się czegoś dla samego pozbawienia się, ale odkrywaniem na nowo głębi naszego pragnienia Boga. Jest to sposób na powiedzenie, że Jego obecność jest ważniejsza niż wygoda, niż przyzwyczajenie, niż natychmiastowa satysfakcja. W okresie Wielkiego Postu nasze dobrowolne wyrzeczenia stają się aktami relacji: pościmy, ponieważ kochamy i ponieważ oczekujemy pełniejszej radości komunii z Oblubieńcem. W tym świetle post nie jest narzuconym ciężarem, ale darem powierzonym dojrzałym sercom, które pragną wzrastać w wolności i wierności. Zastanówmy się: Wielki Post to okres, w którym dobrowolnie pościmy z miłości, tworząc w naszych sercach miejsce na głębszą komunię z Chrystusem, Oblubieńcem.
Don Giorgio
Feb 18, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek po Środzie Popielcowej
Ewangelia: Łk 9, 22-25
W dzisiejszej Ewangelii Jezus przemawia jasno i stanowczo: kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z Jego powodu, zachowa je. Na początku Wielkiego Postu słowa te stają w sprzeczności z naszym instynktem samozachowawczym. Często staramy się zapewnić sobie bezpieczeństwo poprzez kontrolę, wygodę lub uznanie, ale Chrystus objawia nam paradoks: prawdziwe zbawienie nie polega na ochronie ego, ale na podążaniu za Nim ścieżką miłości ofiarnej. Codzienne branie krzyża nie jest wezwaniem do cierpienia dla samego cierpienia, ale zaproszeniem do powierzenia naszego życia Temu, który jako jedyny może je odkupić. Naśladowanie Chrystusa nie jest opcjonalne dla tych, którzy pragną życia w pełni; jest to niezbędna droga do stania się naszym prawdziwym ja. Tracąc to, co egoistyczne i zamknięte, odkrywamy głębszą wolność i życie zakorzenione w komunii z Nim. Zastanówmy się: Wielki Post jest świętą podróżą naśladowania Chrystusa poprzez samozaparcie i zaufanie, aby tracąc to, co egoistyczne, mogliśmy na nowo odkryć nasze prawdziwe życie w Nim.
Don Giorgio
