Mar 1, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek drugiego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Łk 6, 36-38 W dzisiejszej Ewangelii Jezus przedstawia nam wymagającą, ale wyzwalającą miarę miłości: „Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec wasz”. W sercu Chrystusa współczucie oznacza powstrzymywanie się od osądzania, opieranie się pokusie potępiania i wybieranie zamiast tego zrozumienia i akceptacji innych takimi, jakimi są. Oznacza również dawanie bez kalkulacji, przebaczanie bez prowadzenia rachunków i kochanie bez stawiania warunków. Miara, którą stosujemy wobec innych, staje się miarą stosowaną wobec nas samych. W okresie Wielkiego Postu nauka ta stanowi wyzwanie dla ukrytych skłonności naszych serc do porównywania, krytykowania i kontrolowania. Prawdziwe współczucie wynika z uznania, że sami żyjemy dzięki miłosierdziu. Kiedy przestajemy surowo oceniać innych i zaczynamy hojnie dawać, odzwierciedlamy serce Ojca i tworzymy przestrzeń dla łaski, która przemienia zarówno ich, jak i nas. Zastanówmy się: Wielki Post to wybór życia w miłosierdziu poprzez zawieszenie osądzania, akceptowanie innych takimi, jakimi są, i dawanie bez miary, tak jak Ojciec daje nam.
Don Giorgio
Feb 28, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Druga niedziela Wielkiego Postu
Niedziela Przemienienia Pańskiego
Czytania: Rdz 12,1-4; 2 Tm 1,8-10; Mt 17,1-9 W tę drugą niedzielę Wielkiego Postu Słowo Boże objawia nam znaczenie błogosławieństwa w trzech etapach. W Księdze Rodzaju Abram zostaje wezwany do opuszczenia swojej ziemi i zaufania Bożej obietnicy. Zostaje wezwany nie tylko do bycia błogosławionym, ale także do stania się błogosławieństwem. Święty Paweł przypomina nam, że to błogosławieństwo spełnia się i jest zapewnione w Chrystusie Jezusie, który zbawia nas nie dzięki naszym uczynkom, ale dzięki swojej łasce udzielonej od wieczności. Na górze Tabor, podczas Przemienienia Pańskiego, obecność Syna wśród nas objawia chwałę ukrytą w drodze wiary. Uczniowie dostrzegają, że wszystko się zmienia, gdy Chrystus staje w centrum: strach ustępuje miejsca światłu, niepewność – sensowi, ofiara – obietnicy. Wielki Post prowadzi nas na tę górę, ucząc nas, że jesteśmy powołani, obdarzeni łaską i przemienieni przez obecność Syna. Pozostawanie z Nim oznacza odkrycie, że prawdziwym błogosławieństwem nie jest wygoda, ale komunia, Jego obecność oświecająca naszą drogę i przekształcająca nasze przeznaczenie. Zastanówmy się: Wielki Post to chodzenie w ufnym posłuszeństwie, pozwalanie łasce Chrystusa i przemieniającej obecności Syna przekształcić nasze życie w prawdziwe błogosławieństwo.
Don Giorgio
Feb 27, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Mateusz 5:43-48 W dzisiejszej Ewangelii Jezus prowadzi nas na szczyt chrześcijańskiej miłości: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują”. To przykazanie wykracza poza naturalne uczucia i wzywa nas do serca Ojca, który pozwala, aby Jego słońce wschodziło zarówno nad dobrymi, jak i złymi. Wielki Post staje się konkretny, gdy miłość wykracza poza preferencje i wygodę, gdy jest praktykowana właśnie tam, gdzie istnieje opór i krzywda. Kochanie tylko tych, którzy nas kochają, wymaga niewielkiej przemiany; kochanie wroga wymaga łaski. Wybierając przebaczenie, modlitwę i dobrą wolę wobec tych, którzy nam się sprzeciwiają lub ranią nas, zaczynamy upodabniać się do naszego Ojca niebieskiego. Miłość chrześcijańska nie jest sentymentem, ale decyzją, naśladowaniem boskiego miłosierdzia. W ten sposób Wielki Post kształtuje nas na dzieci, które odzwierciedlają bezgraniczną i bezstronną miłość Boga. Zastanówmy się: Wielki Post to wybór praktykowania miłości podobnej do Chrystusa poprzez kochanie nawet naszych wrogów i odzwierciedlanie bezgranicznego miłosierdzia naszego Ojca Niebieskiego.
Don Giorgio
Feb 26, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Święty Grzegorz z Narek, opat i doktor Kościoła
Ewangelia: Mateusz 5:20-26 W dzisiejszej Ewangelii Jezus na nowo definiuje autentyczność naszej relacji z Bogiem. Kult nie może być oddzielony od pojednania; modlitwa nie może pomijać zranionych relacji. Jeśli przynosząc ofiarę do ołtarza, pamiętamy, że brat lub siostra mają coś przeciwko nam, jesteśmy wezwani do zatrzymania się, nawet przed Bogiem, i najpierw szukania pojednania. Nauka ta jest radykalna: komunia z Bogiem jest nierozerwalnie związana z komunią z innymi. W dniu wspomnienia św. Grzegorza z Narek, którego głębokie modlitwy płynęły z serca oczyszczonego przez pokutę, przypomina nam się, że prawdziwa świętość ma charakter relacyjny. Wielki Post zachęca nas do zbadania nie tylko naszej pobożności, ale także naszych zerwanych więzi. Ołtarz czeka na nas, ale Bóg woli pojednane serce od doskonałego rytuału. Kiedy wybieramy pokorę i robimy pierwszy krok w kierunku pokoju, nasza ofiara staje się szczera, a nasza relacja z Bogiem odzyskuje swoją integralność. Zastanówmy się: Wielki Post to wybór pojednania z innymi jako prawdziwej miary naszej komunii z Bogiem.
Don Giorgio
Feb 25, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Mateusz 7:7-12
W dzisiejszej Ewangelii Jezus zaprasza nas do wytrwałej i pełnej zaufania relacji z Ojcem: „Proście… szukajcie… pukajcie”. Te czasowniki nie oznaczają chwilowych działań, ale trwałe postawy serca. Wielki Post uczy nas, abyśmy nie poddawali się zbyt szybko w modlitwie, nie wycofywali się, gdy odpowiedzi wydają się opóźnione, ale szukali i pukali, aż odkryjemy na nowo, kim naprawdę jesteśmy – synami i córkami naszego Ojca w niebie. Obietnica nie polega jedynie na tym, że drzwi się otworzą, ale że Ten, który je otwiera, jest kochającym Ojcem, który daje dobre rzeczy swoim dzieciom. Nasza wytrwałość w modlitwie stopniowo oczyszcza nasze pragnienia i pogłębia nasze zaufanie, aż wiara staje się nie prośbą o rzeczy, ale żywą świadomością przynależności. Szczere poszukiwanie Boga jest już zbliżeniem się do pewności, że jesteśmy przez Niego kochani. Zastanówmy się: Wielki Post to wytrwałość w modlitwie i nieustanne poszukiwanie Boga, aż zaczniemy świadomie żyć jako umiłowani synowie i córki naszego Ojca w niebie.
Don Giorgio
Feb 24, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Środa pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Łk 11, 29-32 W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o pokoleniu, które nieustannie prosi o znaki, nie rozpoznając Tego, który już jest wśród nich. Daje się im znak Jonasza, ale oni pozostają ślepi na większą rzeczywistość, która stoi przed nimi. Tragedia nie polega na nieobecności Boga, ale na niezdolności dostrzeżenia Go w prosty i konkretny sposób. W okresie Wielkiego Postu to ostrzeżenie staje się osobiste. Bóg nie jest odległy; jest obecny w swoim Słowie, w sakramentach, w codziennych obowiązkach, w cichych wezwaniach do nawrócenia. Najgorszą rzeczą, jaka może nas spotkać, nie jest cierpienie ani ograniczenia, ale duchowa ślepota, niezdolność dostrzeżenia łaski, gdy jest ona blisko. Wielki Post zachęca nas do oczyszczenia naszego wzroku, do bycia uważnymi i pokornymi, abyśmy mogli rozpoznać obecność Boga tam, gdzie już jest ona obecna, bez domagania się nadzwyczajnych znaków. Zastanówmy się: Wielki Post oczyszcza nasz wzrok, abyśmy mogli rozpoznać prostą i konkretną obecność Boga, która już działa w naszym codziennym życiu.
Don Giorgio
