Wtorek, 16 lipca

Wtorek, 16 lipca

Matki Bożej z Góry Karmel
Wtorek 15 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia – Mateusz 11:20-24
„Jezus zaczął ganić miasta, w których dokonał większości swoich cudów, ponieważ odmówiły pokuty”. To bardzo ważne. Bóg daje łaskę, a kiedy odmawiamy współpracy z łaską, bardzo trudno jest Bogu interweniować w naszym życiu. Ponieważ odmawiamy pokuty. Kiedy odmawiamy pokuty, Bóg musi działać w inny sposób, który może cię zranić. Pomimo tego, że ludzie z tych miast byli naocznymi świadkami dzieł Jezusa, pozostali skruszeni, przez co stali się bardziej odpowiedzialni i podlegali większemu osądowi. Przesłanie podkreśla, że skrucha, prawdziwe odwrócenie się od grzechu i zmiana serca, są niezbędne, aby dostosować się do woli Bożej. Służy jako przypomnienie, że odrzucenie łaski utrudnia Bożą interwencję w naszym życiu, często prowadząc do trudniejszych konsekwencji. Jednak fragment ten odzwierciedla również nieustanne Boże wezwanie do pokuty, nie tylko po to, by potępić, ale by zachęcić do powrotu do Niego, podkreślając ciągłe możliwości, jakie Bóg daje nam, abyśmy odpowiedzieli na Jego łaskę skruszonym sercem. Zastanówmy się: Czy współpracuję z Bożym planem poprzez moją skruchę?

Siostry Maryi Niepokalanej w Zinnowitz (1916-2004)

Siostry Maryi Niepokalanej w Zinnowitz (1916-2004)

W dniu 30 czerwca 2024 r. w Domu św. Ottona w Zinnowitz odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą pracę Sióstr Maryi Niepokalanej w tym miejscu.
Z tej okazji przełożona regionalna Sióstr Maryi, s. M. Cordula Klafki, udała się do Zinnowitz wraz z innymi siostrami, z których niektóre również działały w Zinnowitz.
W krótkim przemówieniu s. Cordula przypomniała błogosławioną pracę sióstr, które pracowały tutaj od 1916 do 2004 roku. W latach sześćdziesiątych w Otto Heim było do 30 sióstr, które były szczególnie aktywne w pracy z dziećmi i młodzieżą, co było dobrą okazją, zwłaszcza w czasach NRD, do organizowania nabożeństw, katechezy i religijnych tygodni dla dzieci, a także rekreacji i zajęć rekreacyjnych. Ówczesny biskup Berlina, kardynał Alfred Bengsch, również bardzo chciał wzmocnić wiarę dzieci i młodzieży, a także przybywających tu gości.
S. Cordula kontynuowała: „Do dziś byłe dzieci i goście przychodzą do tego miejsca raz po raz, aby przypomnieć sobie wiele wspaniałych godzin, które tu spędzili”. Ona sama również tam stacjonowała i ma miłe wspomnienia z tego czasu, kiedy stawiała pierwsze kroki w życiu zakonnym.
Niech to miejsce nadal będzie miejscem, w którym ludzie mogą znaleźć odpoczynek dla ciała i duszy oraz umocnić się w wierze.

Poniedziałek, 15 lipca

Poniedziałek, 15 lipca

Święty Bonawentura, biskup
Poniedziałek 15. tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia Mateusza 23:8-12
„Największy z was niech będzie waszym sługą. Każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony”. To jest nasze powołanie, być sługą. A jeśli chcemy być sługami, musimy się uniżyć. Każda sytuacja, każda chwila jest wezwaniem do bycia sługą? Jak mogę stać się sługą? Najlepszym sposobem na bycie sługą jest zastanowienie się, jak mogę służyć temu, kto jest blisko mnie. W każdej chwili muszę zadawać sobie pytanie: „Jak mogę służyć osobie, która jest blisko mnie?”. Ilekroć próbuję stać się sługą, staję się uczniem Chrystusa. Ilekroć próbuję uzyskać służbę od innych, oddalam się od uczniostwa. Zastanówmy się: Na ile jestem sługą?

Niedziela 14 lipca

Niedziela 14 lipca

  1. niedziela zwykła
    Ewangelia – Marka 6:7-13
    „Nic ze sobą nie bierzcie”. Takie jest życie ucznia. Całkowite poddanie i całkowite zaufanie Jezusowi, za którym podąża. Jest to zdanie, o którym często zapominamy, gdy narzekamy na słabą infrastrukturę i złe warunki pracy. Nasza misja jest misją całkowitego zaufania Panu. Często narzekamy na nieadekwatność rzeczy, które mamy. Musimy jednak pamiętać, że Pan nakazał nam niczego nie brać. To nauczanie jest głęboką lekcją całkowitego polegania na Bożej opatrzności, podkreślającą znaczenie prostoty, zaufania i zdolności przystosowania się w naszej wędrówce jako uczniów. Wędrując bez obciążeń i polegając na Jezusie, jesteśmy zachęcani do skupienia się na naszej misji bez obarczania się troskami materialnymi, co sprzyja głębszej wierze i głębszemu połączeniu z naszym celem. Aby przyjąć to wezwanie Jezusa, możemy zaangażować się w praktyki, które budują zaufanie w Bożą opiekę, takie jak zaufanie do innych, uporządkowanie naszej fizycznej i mentalnej przestrzeni oraz regularne zastanawianie się i wyrażanie wdzięczności za to, w jaki sposób Bóg nas wspomaga. Martwimy się o potrzeby, podczas gdy potrzebujemy jedynie prawdziwej relacji z Jezusem. Zastanówmy się: Jak bardzo martwię się o swoje potrzeby w moim byciu uczniem Jezusa?
Sobota 13 lipca

Sobota 13 lipca

Sobota 14 tygodnia czasu zwykłego
Święty Henryk
Sobota, wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Ewangelia – Mateusza 10:24-33
Z tego fragmentu Ewangelii dowiadujemy się, że największą przeszkodą w dawaniu świadectwa jest strach. Wszędzie mamy strach. Żyjemy przez strach. Jesteśmy pełni strachu. Ale Jezus chciał nam powiedzieć: „Nie bójcie się”. Dodał to we wszystkich swoich naukach. Kto może dodać takie zdanie, jeśli nie kontroluje całej sytuacji? Taka jest prawda. Jezus kontroluje całą naszą sytuację. „Każdy włos na twojej głowie został policzony. Więc nie ma potrzeby się bać”. Jest to sytuacja, w której Bóg Ojciec ma pełną kontrolę nad sytuacją. Bóg Ojciec ma pełną kontrolę nad sytuacją. On zna wartość każdej osoby i każdej sytuacji. Musimy więc wyznać naszą wiarę w osobę, która ma pełną kontrolę nad sytuacją. Jest nią Jezus Chrystus. On jest Panem. Cokolwiek się wydarzy, musimy wierzyć, że On jest Panem. Nasze trudności, nasze wyzwania, nasze zadania, wszystko znika, gdy wszyscy jesteśmy zjednoczeni w czynieniu dobra. Zastanówmy się: Jak bardzo jestem zaangażowany w miłość, gdy moja pozycja jest zagrożona?