kwi 30, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek 4. tygodnia Wielkanocnego
Święty Pius V
Ewangelia: J 13, 16-20 W dzisiejszej Ewangelii Jezus przemawia do swoich uczniów przed swoją Męką i mówi: „Od teraz mówię wam to, zanim się to stanie, abyście, gdy to się stanie, uwierzyli, że Ja Jestem”. Słowa te wprowadzają nas w samo serce Zmartwychwstania. Wydarzenia związane z krzyżem i pustym grobem nie są przypadkami historycznymi, ale objawieniem boskiej tożsamości Jezusa. On nie jest jedynie tym, który cierpiał i zmartwychwstał; On jest wiecznym „JA JESTEM”, Panem obecnym w ludzkim ciele, władcą nawet wtedy, gdy został zdradzony, skazany i ukrzyżowany. Zmartwychwstanie objawia to, co było ukryte: Ten, który uniżył się aż do śmierci, jest prawdziwym Bogiem, zwycięzcą nad każdą mocą ciemności. Wiara wzrasta, gdy uznajemy, że nic w Męce Chrystusa nie było poza Jego miłosierną wiedzą i zbawczym zamysłem. Nawet to, co wydawało się porażką, stało się objawieniem. W dniu wspomnienia papieża św. Piusa V pamiętamy również o wezwaniu do niezachwianej wiary i wierności prawdzie Chrystusa. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do głębszego zaufania, że zmartwychwstały Pan kieruje nawet tym, czego nie rozumiemy, oraz do wiary, że Jezus jest prawdziwie żywym „JESTEM” w środku naszego życia. Zastanówmy się: Wielkanoc to wiara, że Jezus, żywy JESTEM, przemienia każdą pozorną porażkę w objawienie swojej zwycięskiej obecności.
Don Giorgio
kwi 28, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Święta Katarzyna ze Sieny, dziewica, doktor Kościoła
Środa 4. tygodnia Wielkanocnego
Ewangelia: J 12, 44-50 W dzisiejszej Ewangelii Jezus objawia sedno tajemnicy Zmartwychwstania: „Ja przyszedłem na świat jako światło, aby każdy, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności”. Zmartwychwstanie to nie tylko to, że Chrystus opuścił grób; to fakt, że boskie światło na zawsze wkroczyło w ludzką kondycję. W zmartwychwstałym Jezusie ciemność nie ma już ostatniego słowa, ani ciemność grzechu, ani zamieszania, ani cierpienia, ani śmierci. Wiara w Niego oznacza wkroczenie w nowy horyzont, gdzie prawda pokonuje fałsz, nadzieja pokonuje rozpacz, a życie pokonuje grób. Chrystus nie przychodzi, by potępić, ale by zbawić; Jego światło obnaża to, co nas krępuje, tylko po to, by nas uwolnić i uzdrowić. W wspomnienie św. Katarzyny ze Sieny wspominamy duszę rozpaloną tym boskim światłem, która z odwagą i miłością wzywała Kościół i świat do powrotu do Chrystusa. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni nie tylko do podziwiania światła z daleka, ale do przyjęcia zmartwychwstałego Pana w nas, aby żadna część naszego życia nie pozostała w ciemności. Zastanówmy się: Wielkanoc to wiara w zmartwychwstałego Chrystusa, przyjęcie Jego światła w naszym życiu i nie pozostawanie już w ciemności.
Don Giorgio
kwi 28, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek czwartego tygodnia Wielkanocy
Święty Piotr Chanel, kapłan i męczennik
Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort, kapłan
Ewangelia: J 10,22-30
W dzisiejszej Ewangelii Jezus wypowiada słowa, które wprowadzają nas w samo serce tajemnicy Zmartwychwstania: „Ja i Ojciec jesteśmy jednym”. Zmartwychwstałego życia Chrystusa nie można zrozumieć w oderwaniu od Jego doskonałej jedności z Ojcem. Jezus nie jest odizolowaną postacią działającą na własną rękę, ale wiecznym Synem, który żyje w komunii z Ojcem i objawia Jego zbawczą wolę. Ponieważ jest On jednym z Ojcem, Jego słowa niosą boski autorytet, Jego dzieła objawiają boską moc, a Jego Zmartwychwstanie staje się triumfem samego Boga nad śmiercią. Życie, które On daje swoim owcom, jest bezpieczne, ponieważ wypływa z tej nierozerwalnej jedności miłości i istnienia. „Nikt nie może ich wyrwać z mojej ręki… nikt nie może ich wyrwać z ręki Ojca”. W Chrystusie i w Ojcu istnieje jedno zbawcze objęcie. W dniu wspomnienia św. Piotra Chanel i św. Ludwika Marii Grigniona de Montforta pamiętamy, że prawdziwa świętość wypływa z jedności z Bogiem i przynosi owoce w misji. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do zaufania boskiej komunii objawionej w Chrystusie i do powierzenia naszego życia w ręce Ojca i Syna. Zastanówmy się: Wielkanoc to zaufanie zmartwychwstałemu Synowi, który jest jednym z Ojcem, i powierzenie naszego życia ich nierozerwalnej zbawczej miłości.
Don Giorgio
kwi 26, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 4. tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 10,11-18 W dzisiejszej Ewangelii Jezus oświadcza: „Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje życie za owce”. Widzimy tu prawdziwe oblicze Chrystusa Zmartwychwstałego. On zmartwychwstał nie pomijając swojej ofiary, ale właśnie dzięki niej. Rany Jego miłości pozostają znakami Jego tożsamości. On jest Pasterzem, który nie zbawił z daleka, ale wkroczył w niebezpieczeństwo, cierpienie i śmierć, aby przywrócić swoje stado do życia. W przeciwieństwie do najemnika, który ucieka, Chrystus pozostaje wierny, gdy nadchodzi wilk, ponieważ Jego miłość jest silniejsza niż strach. Zmartwychwstanie objawia, że taka miłość ofiarna jest zwycięska: Pasterz, który oddał swoje życie, przywrócił je i teraz żyje na wieki, aby prowadzić, chronić i gromadzić swój lud. Zna osobiście każdą owcę i woła każdą po imieniu. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni, aby zaufać temu żywemu Pasterzowi, podążać za Jego głosem ponad wszelkie fałszywe głosy i odpoczywać w pewności, że Ten, który umarł za nas, teraz żyje, aby wprowadzić nas do życia w obfitości. Zastanówmy się: Wielkanoc to powierzenie się Dobremu Pasterzowi, który oddał swoje życie, zmartwychwstał i teraz prowadzi nas do życia w obfitości.
Don Giorgio
kwi 26, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwarta Niedziela Wielkanocna
Czytania: Dz 2,14a.36–41; 1 P 2,20b–25; J 10,1–10W tę czwartą niedzielę Wielkanocy Słowo Boże ukazuje nam, w jaki sposób zmartwychwstałe życie Chrystusa staje się w nas rzeczywistością. W Dziejach Apostolskich Piotr wzywa ludzi do nawrócenia i chrztu. Nawrócenie to coś więcej niż tylko żal za grzechy; to otwarcie serca na Zmartwychwstanie, odwrócenie się od tego, co zamyka nas w śmierci, i zwrócenie się ku żywemu Chrystusowi, który nas odnawia. W Pierwszym Liście św. Piotra dowiadujemy się, że cierpliwa wytrwałość w czynieniu dobra jest cenna przed Bogiem. Zjednoczeni z cierpiącym i zmartwychwstałym Panem, nawet nasze próby mogą stać się miejscami łaski i przemiany. W Ewangelii Jezus głosi: „Ja jestem bramą”. On jest bezpieczną bramą do życia, przejściem, przez które odnajdujemy bezpieczeństwo, wolność i prawdziwą pastwę. Wejście przez Niego oznacza przebywanie pod ochroną boskiej miłości i w obfitości życia zmartwychwstałego. Wielkanoc jest zatem nie tylko zwycięstwem Chrystusa nad śmiercią, ale naszym zaproszeniem do pokuty, wytrwałości i pełnego zaufania wejścia do Tego, który jest naszą bramą i zbawieniem. Zastanówmy się: Wielkanoc to otwarcie naszych serc na Chrystusa Zmartwychwstałego, wytrwałość w dobru poprzez próby i wejście przez Niego, który jest bramą, do prawdziwego życia.
Don Giorgio
kwi 24, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Marek Ewangelista – święto
Ewangelia: Mk 16,15-20
W święto św. Marka Ewangelisty Ewangelia przedstawia nam misyjne serce Wielkanocy: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu”. Zmartwychwstanie nie może pozostać zamknięte w prywatnej pobożności lub cichym podziwie. Zmartwychwstały Chrystus wysyła swoich uczniów na zewnątrz, ponieważ radość nowego życia jest przeznaczona dla całego stworzenia. To, co apostołowie widzieli i otrzymali, staje się teraz przesłaniem, które należy głosić, prawdą, którą należy przeżywać, i nadzieją, którą należy dzielić się z innymi. Święty Marek, który przekazał Ewangelię Kościołowi, przypomina nam, że głoszenie jest samo w sobie aktem miłości: niesieniem Chrystusa tam, gdzie panuje pustka, światła tam, gdzie panuje zamęt, i nadziei tam, gdzie panuje strach. Pan, który wysyła, pozostaje również ze swoimi uczniami, potwierdzając ich świadectwo swoją żywą obecnością. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do uznania, że każdemu wierzącemu powierzona jest ta sama misja. Gdziekolwiek jesteśmy, poprzez słowo, miłość, odwagę i wierność, jesteśmy wezwani, aby świat usłyszał, że Chrystus zmartwychwstał i żyje. Zastanówmy się: Wielkanoc to bycie posłanym przez Zmartwychwstałego Chrystusa, aby poprzez nasze życie głosić, że On żyje i daje nadzieję całemu światu.
Don Giorgio
