May 9, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek trzeciego tygodnia Wielkanocy
Pierwsze czytanie Dz 9, 1-20 ·
Historia nawrócenia Pawła w drodze do Damaszku nie jest jedynie dramatycznym epizodem osobistej przemiany – jest to promienny znak, że zmartwychwstały Chrystus kontynuuje swoje dzieło w świecie poprzez nas. W blasku światła wielkanocnego dostrzegamy, że każde spotkanie z żywym Panem staje się punktem zwrotnym, zmianą kierunku życia i celu. Saul, prześladowca, staje się apostołem Pawłem; Ananiasz, niegdyś niezdecydowany i przerażony, staje się odważnym narzędziem Bożego miłosierdzia. W tej świętej dynamice Wielkanoc nie ogranicza się już do pustego grobu, ale rozkwita w każdym sercu, które słyszy głos Pana i odważa się na odpowiedź. Zmartwychwstanie staje się zatem nie tylko wydarzeniem przeszłym, ale i teraźniejszą misją: przemianą i przemienianiem. Zastanówmy się: Wielkanoc to żywe spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem, który przemienia serca, powołuje nieoczekiwanych narzędzi i odnawia świat dzięki mocy łaski i misji.
Don Giorgio
May 7, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek trzeciego tygodnia Wielkanocy
Pierwsze czytanie Dz 8, 26-40
Historia Filipa i Etiopczyka z Dziejów Apostolskich jest jasnym przypomnieniem w okresie wielkanocnym, że Zmartwychwstały Pan działa aktywnie poprzez Ducha Świętego, kierując misją Kościoła i budząc serca do wiary. Pytanie Etiopczyka – „Czy coś stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony?” – nie jest jedynie wyrazem osobistego pragnienia, ale głębokim przejawem działania Ducha Świętego. Mówi ono o powszechnej dostępności zbawienia, które stało się możliwe dzięki śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Równie znacząca jest odpowiedź Filipa: nie ma żadnych przeszkód, opóźnień ani wykluczeń – jest tylko radosna pilność, aby przyjąć, ochrzcić i dzielić się Dobrą Nowiną. W świetle Wielkanocy przypomina nam się, że Kościół nie powstał z ludzkich planów, ale z boskiej inicjatywy; że impuls do ewangelizacji, głoszenia i wprowadzania innych w życie Chrystusa nie jest opcjonalny, ale niezbędny. Wielkanoc nie kończy się przy pustym grobie – popycha nas na pustynne drogi, na margines, do tych, którzy często nieświadomie szukają Tego, który już idzie obok nich. Podobnie jak Filip, słuchajmy podszeptów Ducha, biegnijmy na spotkanie tych, którzy szukają, i bez wahania głośmy, że w zmartwychwstałym Chrystusie nic nie stoi na przeszkodzie łasce. Zastanówmy się: Wielkanoc jest promiennym ogłoszeniem, że w zmartwychwstałym Chrystusie nic nie może przeszkodzić działaniu Ducha.
Don Giorgio
May 7, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 3. tygodnia okresu wielkanocnego
Pierwsze czytanie Dzieje Apostolskie 8:1-8
Okres wielkanocny zachęca nas do spojrzenia na życie przez pryzmat zmartwychwstania - nie jako ucieczki od cierpienia, ale jako jego przemiany. W dzisiejszym czytaniu z Dziejów Apostolskich słyszymy, że „rozpoczęło się gorzkie prześladowanie Kościoła w Jerozolimie”, zmuszając wielu wierzących do ucieczki. A jednak, dalekie od zgaszenia płomienia wiary, to rozproszenie stało się środkiem, dzięki któremu Dobra Nowina rozprzestrzeniła się daleko i szeroko. To, co wydawało się kryzysem, było w rzeczywistości ukrytym działaniem Ducha Świętego. Na tym polega paradoks Wielkanocy: ze śmierci rodzi się życie, z porażki zwycięstwo, a ze strachu Duch rodzi odwagę i świadectwo. Kościół nie został złamany przez prześladowania; został pomnożony. W ten sam sposób, kiedy stajemy w obliczu prób - czy to w naszych rodzinach, społecznościach, czy sercach - jesteśmy zaproszeni do zaufania, że Bóg nie jest nieobecny. Wręcz przeciwnie, On działa z największą mocą właśnie w tych chwilach. Grób nie jest końcem, podobnie jak nasze cierpienia. Wielkanoc uczy nas, że trudności nie są przeszkodami, ale zaproszeniami - okazjami dla Ducha, aby przynieść coś nowego. Chodźmy więc z wielkanocnymi oczami, wierząc, że nawet w najtrudniejszych okolicznościach Zmartwychwstały Chrystus jest już przed nami, zamieniając każdy krzyż w ścieżkę łaski. Zastanówmy się: Wielkanoc jest triumfem Zmartwychwstania Chrystusa, objawiającym, że dzięki Jego zwycięstwu nad śmiercią, nawet cierpienie i trudności mogą stać się narzędziami łaski, odnowy i szerzenia zbawczej miłości Boga.
Don Giorgio
May 6, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek trzeciego tygodnia Wielkanocy
Pierwsze czytanie Dz 7, 51-8, 1
W relacji o męczeństwie św. Szczepana, ogłaszanej we wtorek trzeciego tygodnia Wielkanocy, mamy do czynienia z ostrym kontrastem między oporem wobec Ducha Świętego a poddaniem się łasce Bożej. Szczepan, „pełen Ducha Świętego”, przemawia z odwagą i jasnością, nawet gdy jego słowa spotykają się z gniewem i przemocą. Jednak to nie gniew ani strach charakteryzują jego ostatnie chwile, ale przebaczenie, pokój i zaufanie. „Panie, nie poczytaj im tego grzechu” – modli się, powtarzając słowa Jezusa na krzyżu. Jego śmierć nie jest opisana jako agonia czy ostateczność, ale jako sen – spokojne oddanie się w ręce Pana. W okresie wielkanocnym przypomina nam się, że zmartwychwstanie nie dotyczy tylko życia po śmierci, ale zmienia samo znaczenie śmierci. Dla tych, którzy żyją w Duchu, nawet cierpienie staje się zalążkiem chwały. Pokój Szczepana w obliczu brutalności pokazuje nam, co to znaczy być prawdziwie upodobnionym do Chrystusa: być tak zjednoczonym ze Zmartwychwstałym, że nawet w obliczu najbardziej gwałtownego odrzucenia odpowiadamy miłosierdziem, a nawet w śmierci zasypiamy w nadziei. Prośmy więc o łaskę codziennego przyjmowania Ducha Świętego, abyśmy podobnie jak Szczepan stali się świadkami Zmartwychwstania nie tylko słowami, ale także radykalną miłością i przebaczeniem, które naznaczają nasze życie. Zastanówmy się: Wielkanoc jest triumfem miłosierdzia Chrystusa i przemieniającej mocy Ducha Świętego, dzięki której nawet śmierć staje się spokojnym zaśnięciem dla tych, którzy żyją w Nim.
Don Giorgio
May 5, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek trzeciego tygodnia Wielkanocy
Pierwsze czytanie Dz 6, 8-15
Okres wielkanocny to czas nie tylko radości ze zmartwychwstania, ale także uznania jego przemieniającej mocy w życiu wierzących. W relacji o Szczepanie widzimy, jak człowiek żyjący w bliskiej relacji ze zmartwychwstałym Chrystusem stał się naczyniem łaski, siły i odwagi. Jego życie naznaczone było znakami i cudami – nie dla widowiska, ale jako naturalny przejaw Ducha, który w nim mieszkał. Nieustraszone świadectwo Szczepana w obliczu fałszywych oskarżeń pokazuje nam, że zwycięstwo Wielkanocy nie jest jedynie przyszłą obietnicą, ale teraźniejszą rzeczywistością, która nadaje sens i odwagę nawet w prześladowaniach. Kłamstwa wypowiedziane przeciwko niemu nie mogły przyćmić światła na jego twarzy, które świeciło jak twarz anioła. Świat widział człowieka sądzonego, ale niebo widziało wiernego sługę podobnego do Chrystusa. Przykład Szczepana zachęca nas do życia z tą samą wielkanocną przekonaniem: że prawda może spotkać się z oporem, nawet gwałtownym, ale nigdy nie może zostać pokonana. W każdych okolicznościach, zwłaszcza w czasach próby, zmartwychwstanie wzywa nas do trwania w świetle, wiedząc, że zwycięstwo Chrystusa już działa w nas. Zastanówmy się: Wielkanoc jest teraźniejszą i zwycięską rzeczywistością zmartwychwstania Chrystusa, dającą wierzącym siłę do życia z odwagą, łaską i niezachwianym oddaniem prawdzie, nawet w obliczu cierpienia i sprzeciwu.
Don Giorgio
May 3, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Trzecia niedziela Wielkanocy
Czytania: Ewangelia według św. Jana 21, 1-19
W trzecią niedzielę Wielkanocy Ewangelia według św. Jana (21, 1-19) oferuje nam głęboką refleksję nad tym, jak Zmartwychwstały Chrystus nadal spotyka się z nami dzisiaj, zwłaszcza w naszych porażkach, głodzie i wezwaniu do miłości. W scenie nad Morzem Tyberiadzkim Jezus nie pojawia się, aby osądzać, ale z cierpliwym miłosierdziem, stojąc na brzegu, gdzie uczniowie bezskutecznie próbowali łowić ryby, i zapraszając ich, aby zaczęli od nowa – co jest echem nauczania papieża Franciszka, że miłosierdzie Boże przemienia porażkę w nową misję. Następnie Chrystus przygotowuje śniadanie dla swoich uczniów, odzwierciedlając Eucharystię, w której nadal nas karmi, przypominając nam, że prawdziwe życie chrześcijańskie zaczyna się od spotkania z żywym Panem. W końcu Jezus powierza swoją owczarnię Piotrowi nie z powodu jego doskonałości, ale z miłości – podkreślając prawdę, że to miłość, a nie sukces czy władza, jest fundamentem każdego chrześcijańskiego powołania. Ta scena z Ewangelii, wzbogacona dziedzictwem papieża Franciszka, wzywa Kościół do podążania drogą miłosierdzia, spotkania i miłości jako najpewniejszym sposobem na naśladowanie Zmartwychwstałego Chrystusa w dzisiejszym świecie. Zastanówmy się: Wielkanoc to nieustanne spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem, który spotyka nas w naszych porażkach, karmi miłością i wysyła na misję opartą na miłosierdziu i szczerym oddaniu.
Don Giorgio
