lis 18, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 33 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Łukasza 19:1-10
„Bardzo chciał zobaczyć, jakim człowiekiem jest Jezus, ale był za niski i nie mógł go dostrzec z powodu tłumu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na drzewo sykomory, aby ujrzeć Jezusa, który tamtędy przechodził”. Ten niepokój, by zobaczyć Jezusa. Jego przyznanie się do niskiego wzrostu. Rozwiązanie, które znalazł, aby przezwyciężyć tę niskość. Są to ważne punkty do medytacji. Gorliwość Zacheusza odzwierciedla głęboką tęsknotę za czymś, co wykracza poza jego obecne życie. Jest bogatym człowiekiem, ale jego materialne bogactwo nie ugasiło jego duchowego pragnienia. Jego pragnienie spotkania Jezusa symbolizuje tęsknotę ludzkiej duszy za Bogiem, niepokój, który kieruje nas w stronę poszukiwania głębszego znaczenia i prawdy. Zacheusz dostrzega swoje ograniczenia - nie tylko fizyczne, ale także symboliczne. Jego słabość może być postrzegana jako uznanie ludzkiej nieadekwatności lub grzeszności. Uznanie swoich braków jest pierwszym krokiem w kierunku pokory i otwartości na łaskę. Pomimo swoich ograniczeń, Zacheusz nie poddaje się barierom tłumu. Zamiast tego podejmuje odważne działanie, wspinając się na drzewo sykomory. Ten akt kreatywności i determinacji pozwala mu wznieść się ponad przeszkody i zobaczyć Jezusa. Jezus odpowiada na wysiłki Zacheusza, wołając go po imieniu i zapraszając się do jego domu. To spotkanie prowadzi do nawrócenia Zacheusza - zmiany jego serca i priorytetów. Zastanówmy się: Jakie są „tłumy” w moim życiu, które powstrzymują mnie przed wyraźnym widzeniem Jezusa i jakie odważne kroki mogę podjąć, aby wznieść się ponad nie i spotkać głębszą prawdę i znaczenie?
Don Giorgio
lis 17, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 33. tygodnia czasu zwykłego
Poświęcenie Bazyliki Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Ewangelia - Łukasza 18:35-43
„Jezus zatrzymał się i kazał przyprowadzić do siebie tego człowieka, a gdy ten podszedł, zapytał go: „Co chcesz, abym ci uczynił?””. Jezus zobaczył, że ludzie besztają tego człowieka, który Go wzywał. Zatrzymał się więc i nakazał im przyprowadzić tego człowieka do Niego. Ten fragment Łukasza pięknie podkreśla uważność i współczucie Jezusa. Pomimo wysiłków tłumu, by uciszyć niewidomego, Jezus zauważa go i reaguje z troską. Jego pytanie: „Co chcesz, abym ci uczynił?” podkreśla Jego gotowość do zaspokojenia potrzeb mężczyzny, szanując jego godność, pozwalając mu wyrazić swoje pragnienie. To pokazuje nam miłość Jezusa. Jezus nie tylko postrzega tego człowieka jako przeszkodę, ale uznaje jego człowieczeństwo i wiarę. Ten moment przypomina nam, jak ważna jest obecność i uważność na potrzeby innych, zwłaszcza tych, którzy są często ignorowani lub marginalizowani. Podkreśla również, że żadne wołanie o pomoc nie jest zbyt małe lub nieistotne, by Bóg mógł je usłyszeć. Zastanówmy się: W jakich obszarach mojego życia mogę przeoczyć ciche wołanie lub potrzeby innych i jak mogę kultywować głębszą wrażliwość na tych wokół mnie?
Don Giorgio
lis 16, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
33. niedziela czasu zwykłego
Ewangelia Marka 13:24-32
„Zaprawdę powiadam wam: Zanim przeminie to pokolenie, to wszystko się stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą”. Jezus mówi o dniach poprzedzających sąd ostateczny. Wszystko przeminie przed tym dniem, z wyjątkiem Słowa Bożego. Wyrażenie „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą” podkreśla niewzruszony fundament Bożej prawdy. W świecie pełnym niepewności i zmian Jezus zaprasza nas do zakotwiczenia naszej wiary i nadziei w Jego obietnicach. Zapewnienie, że Jego Słowo trwa ponad czasem, daje poczucie pokoju i kierunku, szczególnie w czasach próby lub zamieszania. Wezwanie do uważności w tym fragmencie - rozpoznawania znaków i zachowania czujności - przypomina nam, że chociaż możemy nie znać dokładnego czasu dnia ostatecznego, mamy przeżywać każdą chwilę z poczuciem gotowości i zaufania do niezmiennego Słowa Bożego. Musimy mieć pewność, że ufamy Jego Słowu. Zastanówmy się: W jaki sposób opieram swoje życie na Słowie Bożym i w jaki sposób mogę pozostać czujny i otwarty na Bożą obecność pośród niepewności codziennego życia?
Don Giorgio
lis 15, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota 32 tygodnia czasu zwykłego
lub świętej Małgorzaty Szkockiej
lub świętej Gertrudy, dziewicy
lub sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Ewangelia Łukasza 18:1-8
„Muszę dać tej wdowie jej słuszne prawa, bo inaczej będzie uporczywie przychodzić i zamartwiać mnie na śmierć”. Jezus opowiada przypowieść o wytrwałej wdowie i niesprawiedliwym sędzi, aby nauczyć swoich uczniów o znaczeniu wytrwałej modlitwy. W tej historii wdowa wielokrotnie szuka sprawiedliwości u nieczułego sędziego, który ostatecznie ustępuje z powodu jej wytrwałości. Jezus wykorzystuje to, aby zilustrować, że jeśli nawet niesprawiedliwy sędzia w końcu odpowie, o ileż bardziej Bóg, który jest doskonale sprawiedliwy i kochający, odpowie na wytrwałe modlitwy swojego ludu. Przypowieść ta zachęca wierzących do nieustannej modlitwy, nie tracenia ducha, ufania Bożej sprawiedliwości i utrzymywania wiary nawet wtedy, gdy odpowiedzi wydają się opóźnione. Podkreśla potrzebę wytrwałości w modlitwie i niezachwianej wiary w Bożą reakcję na potrzeby Jego dzieci. Powinniśmy więc uczynić modlitwę stałą częścią naszego życia, a nie tylko okazjonalną czynnością. Nawet jeśli odpowiedzi wydają się opóźniać, nie powinniśmy się poddawać ani zniechęcać w naszych modlitwach. Zastanówmy się: W jakich obszarach mojego życia byłem kuszony, by stracić serce w modlitwie i jak przyjęcie wytrwałości może zmienić moją wiarę i zaufanie w Boże wyczucie czasu?
Don Giorgio
lis 14, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek 32. tygodnia czasu zwykłego
Święty Albert Wielki, biskup, lekarz
Ewangelia Łukasza 17:26-37
„Tak samo będzie, gdy nadejdzie dzień objawienia Syna Człowieczego”. Fragment ten mówi o nagłym i decydującym charakterze przyjścia Syna Człowieczego. Jezus rysuje podobieństwa między dniami Noego i Lota, podkreślając, że ludzie prowadzili swoje codzienne życie - jedli, pili, żenili się, kupowali, sprzedawali - kiedy nadeszła powódź lub spadł ogień, przynosząc zniszczenie nieprzygotowanym. Jezus podkreśla tutaj potrzebę czujności i gotowości. Ostrzega, że dzień Jego powtórnego przyjścia nadejdzie niespodziewanie, a ci, którzy są zbyt przywiązani do świata lub swoich dóbr, mogą nie być przygotowani na spotkanie z Nim. Mówi o dwóch osobach znajdujących się w jednym miejscu i tylko jednej zabranej, wskazując na oddzielenie tych, którzy są gotowi, od tych, którzy nie są. Refleksja koncentruje się na tematach gotowości, oderwania i życia w sposób zgodny z wolą Bożą. Zachęca nas do zbadania, czy nie jesteśmy zbyt pochłonięci światowymi troskami lub rozproszeniami, potencjalnie pomijając naszą relację z Jezusem. Zastanówmy się: W jaki sposób pozostaję czujny w mojej relacji z Jezusem i gotowy w moim codziennym życiu, aby być przywiązanym do woli Bożej?
Don Giorgio
lis 13, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek 32 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Łukasza 17:20-25
„Albowiem trzeba wam wiedzieć, że królestwo Boże pośród was jest”. To największa prawda wszechczasów. Chodzi o wcielenie Boga. Bóg jest z nami. Stał się człowiekiem. Wszystkie fałszywe obrazy zniknęły. Wszystkie ludzkie fantazje o Bogu zniknęły. Bóg jest prawdziwy i jest pośród nas. Jezus zmienia rozumienie królestwa Bożego z odległego, przyszłego wydarzenia na obecną rzeczywistość. Dzięki Jezusowi Bóg nie jest odległą lub abstrakcyjną istotą, ale tym, który idzie z nami, dzieli nasze radości i cierpienia oraz objawia prawdziwą naturę boskiej miłości. Fałszywe obrazy i fantazje, które ludzie mogli stworzyć na temat Boga - przedstawiające Go jako oderwanego lub niedostępnego - zostają rozwiane przez rzeczywistość życia i misji Jezusa. Prawda ta wzywa nas do poszukiwania i spotykania Boga tu i teraz. Wzywa nas do życia ze świadomością, że Jego królestwo rozwija się w nas i wokół nas, w naszych codziennych interakcjach, w aktach miłości i miłosierdzia oraz w zwykłych chwilach życia. Przyjmując tę rzeczywistość, pełniej uczestniczymy w obecności Boga w nas i wokół nas, przyjmując nadzieję i przemieniającą moc królestwa Bożego. Zastanówmy się: W jaki sposób rozpoznaję i przyjmuję obecność królestwa Bożego w moim codziennym życiu?
Don Giorgio
