Czwartek, 26 września

Czwartek, 26 września

Czwartek 25. tygodnia czasu zwykłego
Święci Kosma i Damian, męczennicy
Ewangelia - Łukasza 9:7-9
„I bardzo pragnął ujrzeć Jezusa”. Skąd pochodzi niepokój Heroda, tetrarchy. Pochodzi z poczucia winy za to, co zrobił Janowi Chrzcicielowi. Pochodzi z wiadomości, które niektórzy ludzie mówili, „że Jan zmartwychwstał”. Jego ciekawość nie wynika więc z chęci poznania Jezusa. Ale aby zobaczyć, jak Jan zmartwychwstał, zmartwychwstały Jan. Powodów do poznania Jezusa może być w naszym życiu wiele. To, co musimy zrobić, to oczyścić naszą intencję podążania za Jezusem. Naszą intencją pójścia za Jezusem nie może być ciekawość, ale miłość do Niego. Często nasze intencje mogą być skażone. Wtedy musimy oczyścić nasze intencje. Zastanówmy się: Czy naśladuję Jezusa?

Don Giorgio

Środa 25 września

Środa 25 września

Środa 25 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Łukasza 9:1-6
„Nie bierz nic na podróż”. Ponieważ jest to podróż łaski. Podróż w celu głoszenia Dobrej Nowiny jest podróżą Łaski. Ani twoja laska, ani plecak nie zapewnią ci wystarczającego wsparcia dla twojej misji. To Łaska zrobi różnicę. Pieniądze czy zapasowa tunika nie są zasobami pozwalającymi na podjęcie misji głoszenia Królestwa Bożego. To jest Łaska Boża. Jest to Łaska, którą otrzymałeś od Jezusa Chrystusa. To twoja osobista relacja z Jezusem dała ci tę Łaskę. Wszyscy mamy tę samą misję jako ochrzczeni wierni. Jesteśmy powołani do głoszenia Dobrej Nowiny, gdziekolwiek jesteśmy. Nie myśl o niczym innym. Nie skupiaj się na niczym innym - po prostu zaufaj Bożej łasce i pielęgnuj swoją relację z Jezusem. Wtedy będziesz wspaniałym misjonarzem. Zastanówmy się: Czy głosząc Dobrą Nowinę ufam Łasce, czy polegam na innych rzeczach?

Don Giorgio

Wtorek, 24 września

Wtorek, 24 września

Wtorek 25 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Łukasza 8:19-21
Kiedy Jezus powiedział: „Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wprowadzają je w czyn”. Odnosił się również do tego, co robili w tym momencie. Matka Maria przyszła do Niego, ale stała na zewnątrz i czekała na spotkanie. Dzieje się tak, gdy słuchasz Słowa Bożego i wprowadzasz je w życie. Słuchasz Słowa Bożego i uczysz się stać na zewnątrz dla Pana. Słuchasz Słowa Bożego i uczysz się czekać na Pana. Kiedy słuchasz Słowa Bożego i wprowadzasz je w życie, to już nie to, kim jesteś, będzie determinować twoje działania, ale to Słowo Boże będzie determinować twoje działania. Często chcemy praktykować Słowo Boże jako to, kim jesteśmy. Ale to nie jest właściwy sposób praktykowania Słowa Bożego. Musimy stać się tym, o co prosi nas Słowo Boże. A nie praktykować Słowo Boże takimi, jakimi jesteśmy. Niech Słowo Boże cię modeluje. A nie praktykować Słowo Boże, jako model. Zastanówmy się: Jak praktykuję Słowo Boże, jako ten, kim jestem lub jako ten, kim chcę się stać?

Don Giorgio

Poniedziałek, 23 września

Poniedziałek, 23 września

Święty Pius z Pietrelciny (Ojciec Pio), kapłan
Poniedziałek 25. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia - Mateusza 16:24-27
„Kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je”. Naśladowanie Jezusa to nie tylko wyrzeczenie się samego siebie i wzięcie swojego krzyża, ale także coś równie ważnego. To właśnie jest wyjaśnione w tym zdaniu. Kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Pierwsza część tego zdania dotyczy wyrzeczenia się i wzięcia krzyża. To właśnie dzieje się, gdy tracimy życie ze względu na Jezusa Chrystusa. Ale tutaj On składa obietnicę. Ci, którzy tracą życie ze względu na Niego, znajdą je. Oznacza to, że po utracie życia musimy go szukać i znaleźć. Jezus obiecuje, że je znajdziemy. Gdzie? Znajdziemy życie w osobie Jezusa Chrystusa. To właśnie w naszej osobistej relacji z Jezusem odnajdujemy to życie. Sakramentalnie robimy to w chrzcie, w komunii świętej. Ale to musi stać się spersonalizowane w naszej osobistej relacji z Jezusem. Wiele razy w naszym chrześcijańskim życiu dzieje się tak, że wyrzekamy się siebie i bierzemy swój krzyż, ale nie udaje nam się spotkać życia w naszej osobistej relacji z Jezusem. Jezus, ta Osoba, musi cię przemodelować. Zastanówmy się: Na ile moje wyrzeczenia poprawiają moją osobistą relację z Jezusem?

Don Giorgio

Niedziela 22 września

Niedziela 22 września

25. niedziela czasu zwykłego
Ewangelia - Marka 9:30-37
„Lecz oni nie rozumieli tego, co mówił, i bali się Go pytać”. Tak wyglądała sytuacja uczniów, którym Jezus sam wyjaśniał różne rzeczy. Powód możemy znaleźć w następującym fragmencie Ewangelii. „Przyszli do Kafarnaum, a gdy był w domu, zapytał ich: „O co się spieraliście w drodze?”. A oni nic nie odpowiedzieli, bo się spierali, który z nich jest największy”. To jest powód, dla którego nie zrozumieli przed rozmową Jezusa o Jego męce, śmierci i zmartwychwstaniu. Mieli w umyśle temat największego, a Jezus mówił o staniu się najmniejszym. Kiedy mamy w umyśle myśli o przewoźniku, władzy, pozycji, nie będziemy w stanie zrozumieć planu Bożego ani Słowa Bożego. Nie tylko, że nie zrozumiemy, ale także będziemy się bali wyjaśnić. Czym jest ten strach? Ten strach dotyczy odpowiedzi, jeśli poprosimy o wyjaśnienie. Ten strach dotyczy prawdy, czy będzie ona sprzeczna z moimi myślami o byciu wielkim. Strach przed byciem w sprzeczności z moimi koncepcjami władzy lub pozycji. Dlatego Jezus stawia dziecko na ich czele, aby było wzorem. Zastanówmy się: Czy moje myśli o władzy i pozycji utrudniają mi zrozumienie Słowa Bożego i generują strach przed poznaniem prawdy?

Don Giorgio

    Sobota, 21 września

    Sobota, 21 września

    Święty Mateusz, Apostoł, Ewangelista - Święto
    Ewangelia - Mateusz 9:9-13
    Obchodzimy święto świętego Mateusza. Wszystko zaczęło się w życiu Mateusza od wezwania Jezusa: „Pójdź za mną”. Wstał i poszedł za Nim. Życie się zmieniło, ale nic dramatycznego. Wezwanie i odpowiedź. Dzieje się tak, gdy słuchasz wezwania Jezusa swoim sercem, a następnie twoje serce odpowiada. Mateusz siedział przy komorze celnej. Jezus przechodził obok i zobaczył go. Potem go zawołał. Mateusz zrozumiał słodycz wezwania Jezusa. Zrozumiał miłosierdzie zawarte w tym wezwaniu. Zrozumiał, że jest dla niego miejsce w życiu Jezusa. Uwierzył w Jezusa. Teraz od wezwania „pójdź za mną” nie będzie siedział w komorze celnej, ale będzie podążał za Jezusem. Jezus staje się jego drogą i życiem. Ewangelia św. Mateusza jest jego świadectwem. Kiedy słuchamy wezwania Jezusa, możemy znaleźć drogę w Jezusie. Jezus staje się naszą drogą i naszym życiem, gdy pozwalamy Słowu Bożemu wejść do naszego serca. Nie nakładaj żadnych filtrów na Słowo Boże. Po prostu pozwól mu wejść w ciebie. Zastanówmy się: Czy pozwalam Słowu Bożemu zmieniać moje życie?

    Don Giorgio