Poniedziałek, 10 czerwca

Poniedziałek, 10 czerwca

Poniedziałek 10 tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia - Mateusza 5:1-12
Kazanie na Górze jest drogą życia dla ucznia. Jest to sposób, w jaki każdy uczeń musi stawić czoła rzeczywistości w życiu swojego uczniostwa. Zarówno działanie, jak i reakcja ucznia powinny opierać się na tych zasadach. Jego myśli i plany mają być oparte na tych błogosławieństwach. To, co jest wspólne we wszystkich tych błogosławieństwach, to fakt, że wszystkie one wskazują na bycie „szczęśliwym” lub „błogosławionym”. I to jest najważniejszy czynnik dla ucznia. Być szczęśliwym, ponieważ uczeń podąża za Jezusem Chrystusem. A ponieważ uczeń podąża za Jezusem Chrystusem, jest błogosławiony lub szczęśliwy. Te zasady działania i reakcji pomagają nam być uczniami Jezusa Chrystusa, którzy są szczęśliwi i błogosławieni. Wiele razy podążamy za Jezusem Chrystusem, ale nie jesteśmy szczęśliwi, ponieważ podążamy za Nim zgodnie z naszymi własnymi zasadami lub metodami. Ale kiedy wyrzekamy się naszych dróg i podążamy za Jezusem Chrystusem zgodnie z drogą Błogosławieństw, będziemy szczęśliwi i błogosławieni. Zastanówmy się: Na ile porównuję swoje sposoby działania i reagowania ze sposobami wyszczególnionymi w Błogosławieństwach?

Niedziela 9 czerwca

Niedziela 9 czerwca

  1. niedziela zwykła
    Święty Efrem Diakon
    Ewangelia - Marka 3:20-35
    Jezus we fragmencie Ewangelii jest źle rozumiany przez swoich krewnych, ponieważ zajmował się ludźmi, którzy chcieli Go słuchać bez posiłku. Uczeni w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy, źle Go zrozumieli, ponieważ oskarżyli Go o to, że „przez księcia diabłów wypędza diabły”. Na podstawie tych dwóch nieporozumień Jezus daje nam prawdziwy obraz tego, czym jest relacja z Bogiem. Relacja z Bogiem opiera się na działaniu Ducha Świętego. To Duch Święty niesie nam miłość Boga, wcieloną w Jezusie Chrystusie. Jeśli ktoś zaprzecza Duchowi Świętemu, całkowicie odcina się od miłości Boga. To jest jego lub jej wybór. Ale tak właśnie się dzieje. Kiedy nie mamy relacji, nie możemy też mieć przebaczenia. Drugi obraz relacji dotyczy Słowa Bożego. Jezus Chrystus jest wcielonym Słowem Bożym. Tak więc, aby być z Nim w relacji, musimy być częścią Słowa Bożego. Stajemy się częścią Słowa Bożego poprzez czynienie woli Bożej. Wypełniając wolę Bożą, stajemy się częścią Słowa Bożego i urzeczywistniamy życie Jezusa Chrystusa otrzymane poprzez sakramenty jako bracia i siostry Jezusa Chrystusa. Zastanówmy się: Jak bardzo cenię sobie możliwość intymnej relacji z Jezusem Chrystusem w Duchu Świętym?
Sobota, 8 czerwca

Sobota, 8 czerwca

Niepokalane Serce Maryi
Sobota 9 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Łk 2, 41-51
"Potem zszedł z nimi i przyszedł do Nazaretu, i żył pod ich władzą. Matka Jego przechowywała to wszystko w swoim sercu".
Co przechowywała w swoim sercu? Przechowywała życie Jezusa Chrystusa. Słowo wcieliło się w Jej łonie i rosło wokół Niej. Od momentu zwiastowania do narodzin Jezusa w Betlejem. Od tego momentu każda chwila z Jezusem. Jego uśmiechy, Jego słowa, Jego płacz, Jego chód, Jego biegi, krótko mówiąc, Jego wzrastanie z chwili na chwilę. To jest to, co Matka Maryja przechowuje w swoim sercu. Jej serce jest niepokalane, ponieważ w Jej sercu jest miejsce tylko dla Słowa Bożego. Jej serce jest niepokalane, ponieważ w Jej sercu jest miejsce tylko dla Woli Bożej. Jej serce jest niepokalane, ponieważ w jej sercu jest miejsce tylko dla Miłości Boga. A w Jej Synu, Jezusie Chrystusie, znajduje miejsce dla każdego z nas, a On dał Ją nam pod krzyżem. On umarł za każdego z nas, a Ona chce być Matką każdego z nas, aby owoc krzyża Jej Syna urzeczywistnił się w każdym z nas. Kocha nas Niepokalanym Sercem, które daje wszystko i nie prosi o nic w zamian. Bądźmy w Niepokalanym Sercu Maryi, abyśmy mogli pozwolić Jezusowi wzrastać w nas.

Piątek, 7 czerwca

Piątek, 7 czerwca

Najświętsze Serce Jezusa - Uroczystość

Ewangelia - Jan 19:31-37

Dziś obchodzimy uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jest to szczególne nabożeństwo do Jezusa w Jego ludzkiej naturze, w szczególności odnoszące się do serca jako siedziby uczuć. Nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa wypływa z ogromnej miłości do niezmierzonej miłości Jezusa do nas. I w tej miłości jest coś wyjątkowego. To Bóg nas kocha, ale także ludzkim sercem. Ma siłę boskiej miłości i ciepło ludzkiej miłości. Ma w sobie przebaczenie boskiej miłości i czułość ludzkiej miłości. Ta miłość przewyższa każdą inną miłość. Sięga głęboko w tajemnicę zbawienia. W pierwszym czytaniu czytamy, jak rozwijała się ta miłość: „jako dziecko kochałem go, wołałem mego syna, sam uczyłem go chodzić, brałem go w ramiona… Prowadziłem ich na sznurkach dobroci, na sznurkach miłości”. Paweł mówi, że tylko wtedy, gdy Chrystus żyje w naszych sercach przez wiarę, zasadzony w miłości i zbudowany z miłości, będziemy mieli siłę, by „ogarnąć szerokość i długość, wysokość i głębokość, aż gdy poznacie miłość Chrystusa, która przewyższa wszelkie poznanie, zostaniecie napełnieni całą Pełnią Bożą”. W Ewangelii wg św. Łukasza miłość ta wypłynęła z przebitego boku Jezusa. Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa jest poświęceniem się temu Sercu, jest zanurzeniem się w tym Sercu, jest zniknięciem w tym Sercu.

Czwartek, 6 czerwca

Czwartek, 6 czerwca

Czwartek 9. tygodnia czasu zwykłego
Święty Norbert, biskup
Ewangelia - Mk 12, 28-34
„Jezus, widząc, jak mądrze mówił, rzekł: »Niedaleko jesteś od królestwa Bożego«”. Jest duża różnica między byciem blisko królestwa Bożego a byciem w królestwie Bożym. Kiedy trzymasz się norm i postępujesz zgodnie z nimi, jesteś blisko królestwa Bożego. Kiedy wykraczasz poza normy, aby kochać innych, stajesz się częścią Królestwa Bożego. To zupełnie co innego. Kiedy wszystkie przykazania są przestrzegane jako normy, jesteś blisko rzeczywistości królestwa Bożego. Ale kiedy używasz każdego przykazania jako sposobu kochania Boga i bliźniego, ma to inny sposób na życie i urzeczywistnianie. Często lubimy trzymać się blisko przykazań, ale nie lubimy używać ich do kochania innych. To jest wyzwanie, które stawia przed nami dzisiejsza Ewangelia. Każda norma czy przykazanie, którym się kierujemy, musi pomagać nam kochać Boga i bliźniego. Zastanówmy się: Czy jesteśmy posłuszni przykazaniom, ponieważ chcemy kochać Boga i kochać innych?

Środa, 5 czerwca

Środa, 5 czerwca

Święty Bonifacy, biskup, męczennik
Środa 9. tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Jana 10:11-16
Obchodzimy święto św. Bonifacego, który był wielkim misjonarzem i duszpasterzem w obecnych Niemczech. Czytanie tego wspomnienia przypomina o Dobrym Pasterzu, którym jest Jezus Chrystus. On jest Dobrym Pasterzem, ponieważ zna swoje owce. Jesteśmy Jego owcami, znamy Go jako Dobrego Pasterza. To bardzo ważne, aby rozpoznać Dobrego Pasterza. Ponieważ On oddał za nas swoje życie. Poświęcił swoje życie, aby nas zbawić. Miłość tego Pasterza nie może być porównywana z innymi. Ponieważ inni, którym ufamy, uciekną, gdy pojawi się niebezpieczeństwo. Nie można ich dosięgnąć, gdy pojawią się trudności. Ale Jezus, nasz Dobry Pasterz, nie ucieknie, ponieważ nie ma nic ważniejszego od nas. Inni uciekają lub nie pojawiają się, gdy mamy kłopoty, ponieważ udają pasterzy dla własnych egoistycznych interesów. Dobry Pasterz jest bezinteresowny. On oddaje za nas swoje życie. Zastanówmy się: Na ile rozpoznaję obecność Dobrego Pasterza w moim życiu?