cze 4, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 9 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Marka 12:13-17
„Przejrzawszy obłudę ich, rzekł im: Czemu zastawiacie na mnie tę pułapkę?”. Jezus widzi obłudę. Dlaczego więc jesteśmy obłudni? Przez naszą hipokryzję próbujemy zastawić pułapkę na Jezusa. Potrzebujemy hipokryzji, ponieważ nie chcemy podążać za tym, czego pragniemy. Faryzeusze przyszli i przemówili do Jezusa: „Mistrzu, wiemy, że jesteś człowiekiem uczciwym, że nikogo się nie boisz, bo ranga człowieka nic dla ciebie nie znaczy, i że uczciwie nauczasz drogi Bożej”. Faryzeusze i Herodianie podchodzą do Jezusa z pochlebstwem, uznając Jego uczciwość i bezstronność. Jednak ich prawdziwym zamiarem jest złapanie Go w pułapkę. Ta hipokryzja ujawnia się w ich działaniach i słowach, które nie są zgodne z ich prawdziwymi motywami. Jezus dostrzega ich udawanie. Bezpośrednio obnaża ich hipokryzję, ukazując swoją mądrość i zrozumienie ludzkiej natury. Podkreśla to zdolność Jezusa do rozpoznawania prawdziwych intencji ludzi, kontrastujących z ich zewnętrznym zachowaniem. Fragment ten wzywa nas do zbadania własnego życia pod kątem jakichkolwiek śladów hipokryzji. Czy są obszary, w których nasze działania nie pasują do naszego uczniostwa? Jest to zaproszenie do dążenia do zgodności między naszym uczniostwem a naszym zachowaniem. Wiąże się to z przyznaniem się do błędów, dążeniem do rozwoju i upewnieniem się, że nasze zewnętrzne działania są prawdziwym odzwierciedleniem naszego uczniostwa. Zastanówmy się: Czy w naszym uczniostwie są ślady hipokryzji?
cze 3, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Święci Karol Lwanga i jego towarzysze, męczennicy
Ewangelia - Mateusza 5:1-12
Dziś obchodzimy święto wielkich afrykańskich męczenników z Ugandy, którzy zostali spaleni żywcem w grupie po torturach przez ugandyjskiego króla Mwangę. Charles Lwanga i jego dwudziestu jeden towarzyszy (najmłodszy, Kizito, miał zaledwie 13 lat) zostali straceni za to, że byli chrześcijanami, że skarcili króla za jego rozpustę i zamordowanie anglikańskiego misjonarza, że „modlili się z książki” i że nie pozwolili się rytualnie sodomizować przez króla. A lekturą proponowaną przez Kościół są Błogosławieństwa. Błogosławieństwa są wzorem naszego działania i naszego bycia. To, co robimy, musi być zgodne z Błogosławieństwami, zarówno nasze działanie, jak i nasza reakcja. Co więcej, nasza istota musi być wzorowana na Błogosławieństwach. Jest to wyzwanie, ponieważ zawsze jesteśmy kuszeni, by być z prześladowcą, a nie z prześladowanym. Kiedy żyjemy Błogosławieństwami, nasze ego, standardy społeczne i zewnętrzne naciski będą nas prześladować, abyśmy porzucili nasze świadectwo o Jezusie. Ale nie możemy się poddawać. Święty Karol Lwanga i jego towarzysze są dla nas wzorem. Zastanówmy się: Ile jestem gotów wycierpieć za bycie Błogosławionym?
cze 2, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
- niedziela czasu zwykłego
Ewangelia - Marka 2:23-3:6
„Czy jest wbrew prawu w dzień szabatu czynić dobrze, czy czynić źle”. Odpowiedź jest bardzo jasna. Czynienie dobra w szabat nie jest sprzeczne z prawem. Tym stwierdzeniem Jezus uczy nas, że każde prawo musi mieć sposób na czynienie dobra. Człowiek z uschłą ręką siedzi wśród ludzi. Jezus prosi go, aby zmienił swoją pozycję: „Stań na środku”. Ten człowiek, który ma problem, musi stanąć pośrodku społeczności, ponieważ jeśli nie szukamy rozwiązania jego problemu, ale obchodzimy dzień Pański, wydaje się to bez znaczenia. Bez wrażliwości na problemy innych, nasze pobożne świętowanie staje się bezsensowne. Kiedy potrafimy umieścić problemy innych w centrum naszych myśli i staramy się czynić dobro, które możemy uczynić, naśladujemy Jezusa. Ale kiedy jesteśmy uparci jak faryzeusze, będziemy musieli opuścić obecność Jezusa. „Faryzeusze wyszli i natychmiast zaczęli spiskować z Herodianami przeciwko Niemu, dyskutując, jak Go zniszczyć”. Zastanówmy się: Czy jestem wrażliwy na problemy innych i staram się czynić dobro, aby pozostać w obecności Pana?
cze 1, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Justyn, męczennik
Sobota ósmego tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Mateusza 5:13-19
„Tak samo i wasze światło powinno świecić ludziom, aby widząc wasze dobre uczynki, chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”. Naturą światła jest świecić i oświetlać. Jezus porównuje swoich uczniów do światła. „Wy jesteście światłem świata”. I to światło musi świecić przed innymi. Jezus wyjaśnia również, w jaki sposób światło musi świecić. Musimy świecić poprzez nasze dobre uczynki. Nasze dobre słowa są promieniami światła. Dobre słowa w każdych okolicznościach. Tutaj porównanie ze światłem jest bardzo ważne. Nasze dobre uczynki muszą być jak akcesoria. Dobre uczynki muszą być naszą naturą. Nie jakieś dobre uczynki w ciągu dnia lub od czasu do czasu. Wszystko, co robimy, musi być przedłużeniem dobra w nas jako uczniach Jezusa Chrystusa. Jego światła w nas. Jego miłości w nas. Musimy nieustannie przekazywać to światło przez nas, poprzez nasze dobre uczynki. Tylko wtedy możemy wypełnić nasze powołanie jako światło, będąc światłem w życiu innych. Zastanówmy się: Czy rozpoznaję moje powołanie jako światło w moim codziennym życiu?
maj 31, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny - Święto
Ewangelia - Łk 1, 39-56
„Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim”. Dziś obchodzimy święto upamiętniające nawiedzenie kuzynki Elżbiety przez Najświętszą Maryję Pannę, opisane w Ewangelii Łukasza. Święto podkreśla pokorę, miłosierdzie i radość Maryi Dziewicy, gdy odwiedza Elżbietę, aby pomóc jej w czasie ciąży. Święto podkreśla wiarę Matki Bożej w słowo Anioła podczas Zwiastowania, Jej radość ze spotkania z Elżbietą oraz Jej pokorę i miłosierdzie w pomaganiu Elżbiecie w czasie ciąży. Świętuje również uświęcenie Jana Chrzciciela w łonie Elżbiety i rozpoznanie obecności Jezusa przez Jana jeszcze przed jego narodzinami. Spotkanie Maryi i Elżbiety jest naznaczone głęboką radością, o czym świadczy skok Jana Chrzciciela w łonie Elżbiety i hymn pochwalny Maryi. Wraz z pokorą Matki Maryi i jej duchem służby, trzy miesiące z Elżbietą, jesteśmy wezwani do medytacji z rozpoznaniem boskiej natury Jezusa nawet w łonie matki, co zostało potwierdzone przez Jana Chrzciciela i Elżbietę. Podstawową prawdą jest to, że kiedy Jezus jest obecny w nas, będziemy pokorni, a kiedy jesteśmy pokorni, nasze spotkania staną się radosne. Zastanówmy się: Czy udaje mi się przekazywać radość z obecności Jezusa w nas tym, których spotykam?
maj 30, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – Uroczystość Ewangelia - Marek 14:12-16, 22-26
Dziś obchodzimy uroczystość Bożego Ciała. Jest to uroczystość liturgiczna celebrująca rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii. Święto to zachęca nas do głębokiej refleksji nad darem Eucharystii, sakramentu, który karmi nasze dusze, umacnia naszą wiarę i jednoczy nas jako Ciało Chrystusa. „Bierzcie” – powiedział – „to jest Ciało Moje”. Potem wziął kielich, a gdy odwdzięczył się, dał im, i wszyscy z niego pili, i rzekł do nich: „To jest Moja Krew. Krew przymierza, która za wielu będzie wylana”. Te słowa przypominają nam, że Eucharystia to nie tylko symbol, ale rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa, wydane za nas. To przez Eucharystię spotykamy Jezusa w wyjątkowy i intymny sposób, przyjmując Jego życie i miłość i przez to przemieniając. Eucharystia jest tajemnicą, która przekracza nasze ludzkie zrozumienie, ale jest tajemnicą, w której uczestniczymy naszym życiem. W prostych elementach chleba i wina Chrystus jest naprawdę obecny, ofiarowując się nam. Ten dar jest świadectwem ogromnej miłości Boga do nas, miłości, która nie zna granic i szuka wszelkich środków, aby nas do Niego zbliżyć. Za każdym razem, gdy sprawujemy Eucharystię, nie tylko wspominamy wydarzenie z przeszłości, ale uczestniczymy w odwiecznej ofierze Chrystusa, uobecniającego się dla nas tu i teraz. Przyjmując Ciało i Krew Chrystusa, jednoczymy się nie tylko z Jezusem, ale także między sobą. Stajemy się Ciałem Chrystusa, powołanym do przeżywania Jego miłości w świecie. Ta jedność wzywa nas do spojrzenia poza nasze indywidualne troski i objęcia naszych braci i sióstr ze współczuciem i solidarnością. Zastanówmy się: jak bardzo cenię dar realnej obecności Jezusa Chrystusa w Eucharystii?
