sie 27, 2024 | AKTUALNOŚCI
Po powrocie do Niemiec z naszej podróży pomocowej z obozu dla Romów we wrześniu ubiegłego roku wiedziałam, że wrócę na wyjazd pomocowy latem 2024 roku. TAK, i tak właśnie się stało.
W ciągu roku darowizny rzeczowe były przekazywane raz za razem, a ja byłam w stanie pakować te przedmioty krok po kroku i przechowywać je w naszej piwnicy.
Po tym, jak ogłosiłam apel o darowizny, nie minęło wiele czasu, a dary zaczęły napływać niemal każdego dnia… najpiękniejsze rzeczy.
Jestem wzruszona i nieskończenie wdzięczna za hojność tak wielu ludzi z Cochem i okolic. Tak, ogromna paczka dotarła nawet z wyspy Uznam.
Jesteśmy również bardzo wdzięczni za hojną pomoc finansową wielu osób.
Po południu 2 sierpnia nadszedł czas. Najpierw trzeba było załadować dużą ciężarówkę wszystkimi darami, a następnie pojechaliśmy do klasztoru benedyktynów w Maria Laach, aby załadować dary, które zostały tam zebrane przez ojca Basiliusa.
Po błogosławieństwie udzielonym przez ojca Basiliusa, pojechaliśmy do Linz am Rhein. Z pobliskiego miasta Unkel i dalej z Bad Honnef mogliśmy zaprosić więcej darów, które zostały dla nas przygotowane. Po drodze, niedaleko Norymbergi, dołączył do nas dr Mirek, lekarz z Ukrainy. Wspiera nas i chciał skorzystać z okazji, aby spotkać się ze swoją matką w Secovcach, która przyjechała tam z Ukrainy.
Następnie udaliśmy się do opactwa Heiligenkreuz w Austrii. Tam wzięliśmy udział w niedzielnej mszy, a po przerwie na kawę udaliśmy się do Liptowskiego Miklasa, gdzie spędziliśmy noc.
W poniedziałek rano dotarliśmy do centrum romskiego. Centrum tętniło życiem, wiele dzieci bawiło się razem z grupą artystów na trawniku - z różnego rodzaju zajęciami. Były tam matki z niemowlętami, małe dzieci, a także dwie nowe pracownice Anna i Veronika. Byliśmy zachwyceni, że dołączyła do nas siostra Bernadetta i nasz tłumacz Rado.
Po przerwie silni mężczyźni byli gotowi do rozładunku.
Przez cały dzień odbywały się miłe spotkania … tak, nawet z „już” starymi przyjaciółmi!
I tak jak w poprzednich latach …. KAŻDY lubi być fotografowany.
I nowonarodzone dzieci: najmłodsze ma 5 dni, a bliźniaki mają już 1 rok.
Dzieci, które przychodzą do ośrodka, dobrze sobie radzą w tym czasie. Mogą się bawić, jeść i pić, a także są zachęcane i prowadzone w obszarze społecznym.
Żyją jednak w dwóch światach: w pięknym otoczeniu ośrodka… ale w ich domu wszystko jest inne.
W drodze z ośrodka do domu dziecka… nigdzie indziej nie widziałam tyle brudu.
A potem mała kaplica: ojciec Stephan, ksiądz z kościoła greckokatolickiego, wie, jak mówić o Bogu i inspirować dzieci.
Kaplica była przepełniona wszystkimi dziećmi, które śpiewały, modliły się i klaskały z serca.
Tak, i oczywiście każde dziecko otrzymało małą słodycz - ponieważ kiedy kogoś odwiedzasz, zabierasz ze sobą mały prezent.
Chciałbym podziękować wszystkim naszym dobroczyńcom
jeszcze raz
za ich wielkie wsparcie -
razem udało nam się,
mogliśmy dać wiele radości!
Bardzo dziękujemy!!!
Siostra M. Felicitas
sie 22, 2024 | AKTUALNOŚCI
Dnia 17.08.2024r po wrocławskich śladach naszego sługi Bożego ks. Jana Schneidera wędrowała grupa pielgrzymów z Mieszkowic, Szybowic i Nysy. Towarzyszyła nam grupa 8 naszych sióstr z Nysy. Modliliśmy się przy grobie ks. Schneidera prosząc o łaski, przeżywaliśmy wspólnie Eucharystię w kościele NMP na Piasku. W katedrze wrocławskiej zwiedziliśmy wystawę OBROŃCA KOBIET poświęconą naszemu słudze Bożemu. w kaplicy Mariackiej dziękowaliśmy za dar Jego 175 rocznicy święceń kapłańskich. Zwiedziliśmy również Panoramę Racławicką a na koniec , przed obliczem Matki Bożej Wspomożycielki Wrocławia, przed którą ks. Jan Schneider zawierzał każdego roku Stowarzyszenie, dziewczęta i nasze Zgromadzenie, odmówiliśmy wspólnie akt zawierzenia Maryi słowami modlitwy ks. Jana. To był cudowny czas łaski. Już jesteśmy umówieni na następną pielgrzymkę za rok:)
s. Barbara Mroziak
sie 7, 2024 | AKTUALNOŚCI
W dniach 16-31 lipca br. miałam okazję odbyć swój coroczny juniorat. Tym razem
w Rzymie. Czas ten był bardzo wymagający, nie tylko ze względu na wysokie temperatury, ale także z uwagi na wiele nowych doświadczeń. Jedność w różnorodności jaką jest wspólnota międzynarodowa pozwoliła mi jeszcze bardziej uwrażliwić się na drugiego człowieka, spojrzeć na to, jaka jest moja otwartość na inność. Zobaczyłam, że nie zawsze to, co wydaje mi się słuszne i właściwe, takie samo jest dla kogoś innego. I tu zaczyna się przestrzeń szacunku i przyjęcia drugiego człowieka we mnie. Życie na co dzień, przez ten krótki czas, w tej wspólnocie pozwoliło mi też dostrzec bardzo prostą rzecz- jeśli idziemy
w jednym kierunku ku Bogu, żadna bariera- językowa, kulturowa, zwyczajowa- nie jest
w stanie nas poróżnić.
Przez te dwa tygodnie mogłam zobaczyć i przeżyć duchowo różne "spotkania"
w wielu miejscach ważnych dla nas, osób wierzących. Jednak ze wszystkich tych miejsc, które trzeba zobaczyć będąc w Rzymie, dla mnie osobiście najważniejszym był kościół Quo Vadis i spotkanie z Chrystusem i Piotrem na drodze wiodącej z Rzymu.
"Dokąd idziesz Panie?"- myślę, że to pytanie można zadawać sobie każdego dnia, w każdej godzinie wówczas, gdy odwracam się plecami do zobowiązań, trudności, cierpienia, człowieka który przyprawia o ból głowy, do decyzji które trzeba podjąć. A Jezus idzie
w przeciwnym kierunku, aby wypełnić to wszystko od czego uciekam.
Bogu niech będą dzięki za ten czas.
s. M. Justyna
lip 19, 2024 | AKTUALNOŚCI
W piątek, 19 lipca zakończyły się w Domu Generalnym rekolekcje zakonne w języku suahili. W rekolekcjach brały udział nasze siostry z Tanzanii, które obecnie przebywają we wspołnotach w Europie, a które w tym roku nie polecą na urlop i rekolekcje do swojej ojczyzny. Rekolekcje prowadził ks. Alfred Shirma, który skończył właśnie studia w Rzymie i za miesiąc wraca do Tanzanii, by zająć się formacją kleryków w swojej diecezji. Dla sióstr, które brały udział w tych rekolekcjach był to czas odnowy duchowej ale i możliwośc wspólnej modlitwy w ojczystym języku. Dziękujmy Bogu za czas tych rekolekcji i jego owoce.
lip 15, 2024 | AKTUALNOŚCI
W dniu 30 czerwca 2024 r. w Domu św. Ottona w Zinnowitz odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą pracę Sióstr Maryi Niepokalanej w tym miejscu.
Z tej okazji przełożona regionalna Sióstr Maryi, s. M. Cordula Klafki, udała się do Zinnowitz wraz z innymi siostrami, z których niektóre również działały w Zinnowitz.
W krótkim przemówieniu s. Cordula przypomniała błogosławioną pracę sióstr, które pracowały tutaj od 1916 do 2004 roku. W latach sześćdziesiątych w Otto Heim było do 30 sióstr, które były szczególnie aktywne w pracy z dziećmi i młodzieżą, co było dobrą okazją, zwłaszcza w czasach NRD, do organizowania nabożeństw, katechezy i religijnych tygodni dla dzieci, a także rekreacji i zajęć rekreacyjnych. Ówczesny biskup Berlina, kardynał Alfred Bengsch, również bardzo chciał wzmocnić wiarę dzieci i młodzieży, a także przybywających tu gości.
S. Cordula kontynuowała: "Do dziś byłe dzieci i goście przychodzą do tego miejsca raz po raz, aby przypomnieć sobie wiele wspaniałych godzin, które tu spędzili". Ona sama również tam stacjonowała i ma miłe wspomnienia z tego czasu, kiedy stawiała pierwsze kroki w życiu zakonnym.
Niech to miejsce nadal będzie miejscem, w którym ludzie mogą znaleźć odpoczynek dla ciała i duszy oraz umocnić się w wierze.
cze 11, 2024 | AKTUALNOŚCI
W ośrodku dla kobiet i dzieci (ofiar przemocy i handlu ludźmi), prowadzonym przez nasze Stowarzyszenie PoMOC siostry każdego dnia towarzyszą kobietom w ich codziennych troskach i kryzysach. Są obok, kiedy mieszkanki zmagają się z wyzwaniami, wspierają je w chwilach niepewności i pomagają pokonywać trudności. Pośród różnorakich problemów zdarzają się także dni ogromnej radości. Takim wyjątkowym i niebywale radosnym wydarzeniem był chrzest święty Glorii i Andreja, który przyniósł wiele szczęścia i wzruszeń.
Chrzest jest jednym z najważniejszych sakramentów w życiu chrześcijańskim, stanowiącym fundament wiary i wprowadzenie do wspólnoty Kościoła. Dla podopiecznych ośrodka ta uroczystość była momentem pełnym duchowego znaczenia i radości. Maluchy były otoczone miłością swoich mam, chrzestnych - wolontariuszy oraz całej wspólnoty, która modliła się w ich intencji.
Jesteśmy wdzięczne, że możemy być świadkami tych pięknych chwil i towarzyszyć naszym podopiecznym w tak ważnym etapie życia. Modlimy się, aby każde ochrzczone dziecko wzrastało w zdrowiu, miłości i wierze, mając zawsze przy sobie Boże błogosławieństwo i wsparcie naszej wspólnoty.
