kwi 17, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota drugiego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 6,16-21W dzisiejszej Ewangelii uczniowie płyną po morzu w ciemnościach, gdy nagle wznosi się silny wiatr i ogarnia ich strach. Wtedy Jezus zbliża się do nich, idąc po wodach, i mówi: „To ja jestem. Nie bójcie się”. Ten znak wskazuje na coś, co wykracza poza niego samego – na tajemnicę Zmartwychwstania. Wody, często symbol chaosu, strachu i sił zagrażających życiu, nie są w stanie Go pokonać. Chrystus kroczy po nich jako Pan stworzenia i Pan nad każdą siłą ciemności. To, co objawia się po Wielkanocy, jest już tutaj zapowiedziane: nic nie może uwięzić Syna Bożego, ani burza, ani głębia, ani nawet śmierć. Jego zwycięstwo nie jest tylko Jego własnym; jest obietnicą naszego zwycięstwa. Ponieważ On żyje, ci, którzy do Niego należą, są wezwani, by przejść przez strach do pokoju, przez ciemność do światła, przez śmierć do życia. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni, by powitać Go w łodzi naszego życia i zaufać, że Zmartwychwstały Pan bezpiecznie poprowadzi nas ku brzegowi zmartwychwstania. Zastanówmy się: Wielkanoc to powitanie Zmartwychwstałego Chrystusa w burzach naszego życia i przejście wraz z Nim od strachu i śmierci do pokoju i nowego życia.
Don Giorgio
kwi 17, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek drugiego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 6,1-15W dzisiejszej Ewangelii Jezus przyjmuje to, co mu ofiarowano – pięć chlebów i dwie ryby – dziękuje za to i nakarmił tłum tak, że wszyscy się nasycili, a jeszcze pozostało mnóstwo resztek. Ten znak to coś więcej niż akt miłosierdzia; wskazuje on poza siebie na tajemnicę Zmartwychwstania. W rękach Jezusa ograniczenie staje się pełnią, niedostatek staje się obfitością, a to, co wydawało się niewystarczające, staje się życiem dla wielu. Taka jest logika Wielkanocy. Zmartwychwstały Chrystus nieustannie przemienia to, co kruche, złamane i małe, w źródło nowego życia. Pomnożenie chleba zapowiada zwycięstwo życia nad brakiem, nadziei nad rozpaczą i boskiej hojności nad ludzkimi ograniczeniami. Kieruje nas to również ku Eucharystii, gdzie Zmartwychwstały Pan nadal karmi swój lud sobą samym. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do oddania naszego ubóstwa w Jego ręce, ufając, że z Chrystusem nic, co jest dane z miłości, nie pozostaje zbyt małe, ponieważ On jest Panem, który pomnaża życie dzięki mocy swojego Zmartwychwstania. Zastanówmy się: Wielkanoc to oddanie naszego ubóstwa w ręce Zmartwychwstałego Chrystusa i zaufanie Mu, że przemieni je w życie w obfitości dla wielu.
Don Giorgio
kwi 15, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek drugiego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 3,31-36
W dzisiejszej Ewangelii Jan Chrzciciel wskazuje na absolutną wyjątkowość Jezusa Chrystusa. Nie jest On po prostu kolejnym nauczycielem spośród wielu, ale Tym, który pochodzi z góry, wiecznym Synem posłanym przez Ojca. Mówi On słowa Boże, ponieważ należy do Boga, a Duch Święty został Mu dany bez ograniczeń. Ojciec kocha Syna i powierzył Mu wszystko. Te słowa zachęcają nas do zastanowienia się nad tym, kim naprawdę jest Jezus: boski, dający życie i panujący nad wszystkim. Wielkanoc w pełni objawia tę prawdę, bo Zmartwychwstanie jest potwierdzeniem Jego tożsamości i misji. Ten, który powstał z martwych, jest właśnie Synem, który przychodzi z nieba i trzyma wszystko w swoich rękach. Nasza odpowiedź jest prosta i zdecydowana: wierzyć w Niego. Wiara to nie tylko akceptacja idei, ale powierzenie się żywemu Chrystusowi, który jako jedyny daje życie wieczne i wciąga nas w miłość dzieloną między Ojcem a Synem. Zastanówmy się: Wielkanoc to wiara w zmartwychwstałego Syna, który pochodzi od Ojca, i powierzenie całego naszego życia Temu, który daje życie wieczne.
Don Giorgio
kwi 15, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Środa drugiego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 3,16-21
W dzisiejszej Ewangelii słyszymy jedno z najgłębszych wyznań wiary: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał”. Odkrywamy tu najgłębsze znaczenie Wielkanocy. Zmartwychwstanie nie jest odosobnionym cudem, lecz wzniosłym wyrazem miłości Bożej, która osiągnęła swoje spełnienie. Ojciec daje Syna, Syn oddaje się na śmierć, a zmartwychwstając otwiera przed światem życie wieczne. Wielkanoc objawia, że miłość Boża jest silniejsza od grzechu, silniejsza od ciemności i silniejsza od samej śmierci. Jest to miłość, która nie potępia, ale zbawia; miłość, która nie opuszcza, ale szuka; miłość, która wkracza w ludzkie zepsucie, aby je odbudować od wewnątrz. Wierzyć w Chrystusa to wyjść z ciemności do tej promiennej prawdy. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni nie tylko do podziwiania tej miłości, ale do osobistego jej przyjęcia i pozwolenia, by nasze życie stało się odpowiedzią na Boga, którego największym językiem jest dar Jego Syna. Zastanówmy się: Wielkanoc to przyjęcie zwycięskiej miłości Boga objawionej w Zmartwychwstałym Chrystusie i wyjście z ciemności do światła nowego życia.
Don Giorgio
kwi 14, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek drugiego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 3,7b-15W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o „wywyższeniu”, nawiązując do miedzianego węża, którego Mojżesz podniósł na pustyni i dzięki któremu zostali zbawieni ci, którzy na niego patrzyli. Obraz ten znajduje swoje wypełnienie w samym Chrystusie: Synu Człowieczym wywyższonym na krzyżu i objawionym w Zmartwychwstaniu. Zbawienie nie jest czymś odległym ani abstrakcyjnym, znajduje się w Nim, w żywym spojrzeniu wiary skierowanym ku Jego ofiarnej miłości. To, co wydaje się upokorzeniem, staje się wywyższeniem; to, co wydaje się porażką, staje się źródłem życia. Wierzyć w Tego, który jest wywyższony, oznacza wejść w Jego zwycięstwo, uznać, że nasze uzdrowienie i nasze zbawienie nie pochodzą od nas samych, ale od Tego, który oddaje się za nas. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni, aby skierować nasze oczy na Chrystusa, wywyższonego i uwielbionego, i odkryć, że w Nim jesteśmy już wciągnięci w pełnię życia. Zastanówmy się: Wielkanoc to skierowanie naszego spojrzenia na Zmartwychwstałego i wywyższonego Chrystusa oraz odnalezienie w Nim naszego uzdrowienia, zbawienia i nowego życia.
Don Giorgio
