maj 19, 2026 | AKTUALNOŚCI
Rekolekcje Winnica Racheli (Rachel's Vineyard) to międzynarodowa wspólnota, prowadząca rekolekcje uzdrowienia po aborcji, obecnie w ponad 80 krajach świata. Miały one swój początek w Stanach Zjednoczonych, a twórcą programu jest Theresa Burke, terapeutka polskiego pochodzenia. Program rekolekcji został przetłumaczony już na ponad 30 języków. W Polsce Winnica Racheli działa od 2014 roku w kilku miastach: w Warszawie, Piwnicznej Zdrój, Krakowie, Poznaniu, Gdańsku i od 2021 roku we Wrocławiu. Rekolekcje Winnica Racheli to terapeutyczno- duchowe spotkania dla osób cierpiących z powodu syndromu poaborcyjnego (kobiet, mężczyzn, personelu medycznego). Nie tylko dziecko jest ofiarą aborcji, jest nią także matka i ojciec, gdyż wchodzi w ich życie śmierć, jako skutek dokonanego wyboru. Wiele kobiet mówi, że wraz z dokonaniem aborcji „coś w nich umarło”. Rekolekcje te są dedykowane dla każdego, kto doświadczył aborcji (bezpośrednio, pośrednio lub poprzez namowę) i pragnie pojednania z Bogiem, z historią swojego życia. Przyjeżdżają głownie kobiety, aczkolwiek jedna szósta uczestników, to ojcowie utraconych dzieci. W rekolekcjach mogą uczestniczyć także osoby z „syndromem ocaleńca”, czyli osoby, których życie było zagrożone przez aborcję lub ich rodzeństwo zostało abortowane i w związku z tym doświadczają chronicznego poczucia winy, lęku, niskiej samooceny i potrzeby udowadniania swojego prawa do życia. Na aborcję decydują się kobiety w różnym wieku, z różnym wykształceniem i statusem społecznym, niewierzące i wierzące. W ostatnich latach, bardzo częstym powodem takiej decyzji, jest przesłanka prawna do terminacji ciąży z powodów wad rozwojowych dziecka lub z powodu złego stanu psychicznego matki, co jest dużym nieporozumieniem, ponieważ aborcja nie usuwa problemów psychicznych, tylko je nasila w dramatyczny sposób. Winnica Racheli odbywa się w kameralnych grupach, pod opieką odpowiednio przygotowanych osób oraz księdza. Bardzo ważnym elementem rekolekcji jest tworzenie atmosfery miłości, bezpieczeństwa i dyskrecji, ponieważ uczestnicy przyjeżdżają zalęknieni, boją się oceny, osądu i potępienia. Ekipa prowadzących dba o to, aby każdy poczuł się dobrze przyjęty ze swoją historią życia i utulony w swoim bólu. Trwające trzy dni medytacje Słowa Bożego oraz warsztaty mają na celu uzdrowienie wewnętrzne, uzdrowienie ran emocjonalnych i duchowych po aborcji, przepracowanie traumy, przeżycie żałoby, pojednanie z Bogiem, a także pomoc w nawiązaniu duchowej relacji z nienarodzonym dzieckiem. Rekolekcje rozczyniają się w piątek i trwają do niedzieli, co jest też duchowym zaproszeniem do przejścia z Jezusem Jego Paschy, przez mękę i śmierć na krzyżu, doświadczenie ciemności grobu i wyjścia ku światłu zmartwychwstania w niedzielę. Również nasz Dom Prowincjalny we Wrocławiu regularnie jest miejscem tych rekolekcji. Grzech aborcji, który uczestnicy rekolekcji często widzą jako „niewybaczalny” staje się powodem do rozpaczy, depresji, powolnej agonii w samotności, czasem chorób psychicznych czy nawet samobójstw. Ale! Ostatnie słowo ma zawsze Jezus, nasz Pan i Zbawiciel! Przez proroka Izajasza mówi nam: „choćby wasze grzechy były jak szkarłat nad śnieg wybieleją” (Iz 1, 18). Słowa te stają się żywym doświadczeniem mocy miłosierdzia Bożego. Uczestnicy kończą rekolekcje przemienieni, uwolnieni z poczucia winy, nieprzebaczenia sobie, żalu, smutku i beznadziei. Niezwykły jest fakt, że tę przemianę widać nawet zewnętrznie- na twarzach pojawia się nowa świeżość, a oczom przywracana jest radość i blask. Pomoc osobom z traumą poaborcyjną, to bardzo konkretne ratowanie ich dusz z ciemności śmierci, w której żyją.
s. M. Rachela Wąsowicz
(członek zespołu wrocławskiej Winnicy Racheli)
kwi 28, 2026 | AKTUALNOŚCI
Obchody jubileuszowe miały miejsce dnia 18 kwietnia 2026 roku w Raciborzu. Pierwsza i najważniejsza część dokonała się w farnym kościele pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Na wstępie Siostra Przełożona Elżbieta Bańdziak powitała wszystkich dostojnych gości. Kolejnym punktem było krótkie wprowadzenie historyczne siostry Elżbiety Cińcio wskazujące na osobę fundatora Domu św. Notburgi, pochowanego w tej farnej świątyni, pierwsze siostry marianki w Raciborzu, dobrodziejów i dobre owoce istniejącego Dzieła.
O godzinie 11 rozpoczęła się uroczysta Msza Święta dziękczynna pod przewodnictwem księdza biskupa Jana Kopca. W koncelebrze uczestniczyli: ksiądz dziekan i proboszcz farnej parafii, Marian Obruśnik oraz ojcowie franciszkanie: ojciec Eligiusz i ojciec Ignacy. W homilii ksiądz biskup naświetlił sytuację społeczną w połowie XIX wieku na Śląsku i przytaczając fragment przemówienia księdza Hermanna Schaffera, udowodnił aktualność przesłania Fundatora Domu św. Notburgi. Uroczyste Te Deum uwieńczyło uroczystą Eucharystię. Siostra Radna Róża przekazała życzenia od naszej Matki Generalnej M.Sybilli Kołtan i przekazała raciborskiej wspólnocie ikonę Matki Bożej Dobrej Rady. Siostra Przełożona Prowincjalna Dagmara Kania i Siostra Przełożona Elżbieta Bańdziak złożyły kwiaty na grobie Fundatora księdza Hermanna Schaffera.
Następna część świętowania odbyła się w budynku Domu św. Notburgi. W świetlicy przy agapie, goście zwiedzili wystawę fotograficzną ukazującą wczoraj i dziś Domu Pomocy Społecznej św. Notburgi oraz obejrzeli przedstawienie teatralne przygotowane przez pracowników i Mieszkańców Domu. Była to inscenizacja wiersza Juliana Tuwima pod tytułem Rzepka.
s. Elżbieta Cincio
kwi 11, 2026 | AKTUALNOŚCI
Wielkanocna akcja charytatywna na rzecz krajów misyjnych.
W atmosferze wdzięczności i radości odbył się finał akcji charytatywnej "Jedno serce, wiele rąk - wspólna misja", zorganizowanej przez Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Dzieci w Jaszkotlu. Wydarzenie zgromadziło licznych gości, partnerów, wolontariuszy oraz osoby zaangażowane w niesienie pomocy najbardziej potrzebującym. Pomysł zorganizowania akcji w czasie tegorocznego Wielkiego Postu, narodził się w szczególnym czasie, gdy nasze Zgromadzenie obchodzi 150 rocznicę śmierci Ks. Jana Schneidera, człowieka niezwykle wrażliwego na biedę i krzywdę najbardziej bezbronnych, którego duchową spuściznę staramy się pielęgnować w prowadzonych przez nas dziełach w różnych zakątkach świata. Idea zbiórki na rzecz misji prowadzonych przez nasze Zgromadzenie w Tanzanii, na Filipinah i w Indonezji, zrodziła się z myśli, aby rocznicę jego śmierci uczynić okazją do konkretnego dobra, żywym gestem miłości i solidarności. Finał całej akcji był nie tylko okazją do podsumowania zbiórki internetowej (która spotkała się z bardzo pozytywnym odbiorem), ale przede wszystkim momentem ukazującym siłę wspólnoty i solidarności. Dzięki zaangażowaniu wolontariuszy, darczyńców i partnerów udało się wesprzeć konkretne projekty pomocowe w różnych częściach świata. W Tanzanii dzieci otrzymają materiały edukacyjne i szansę na naukę, na Filipinach najmłodsi zyskają akty urodzenia, umożliwiające dostęp do edukacji i opieki zdrowotnej, natomiast w Indonezji kobiety będą mogły zdobyć zawód i zadbać o przyszłość swoich rodzin. Zwieńczeniem spotkania były warsztaty wielkanocne, podczas których uczestnicy, między innymi, wspólnie ozdabiali pisanki - symbol nadziei. Finał akcji pokazał, że nawet najmniejszy gest ma znaczenie, a dobro - kiedy jest dzielone - potrafi się pomnażać i dawać prawdziwą nadzieję.
S.M. Franciszka
kwi 7, 2026 | AKTUALNOŚCI
Dziękujemy Bogu za łaskę i błogosławieństwa, którymi obdarzył każdego z nas, a zwłaszcza nasze zgromadzenie, w momencie, gdy obchodzimy 25-lecie założenia naszej wspólnoty w Kurasini. Dziękujemy przełożonym naszego zgromadzenia za dostrzeżenie znaczenia posiadania tego domu w Dar es Salaam. Niech Bóg obdarzy ich wszelkim dobrem w ich służbie. Przygotowania do obchodów jubileuszu rozpoczęły się modlitwą za naszą wspólnotę; zaczęliśmy w styczniu i będziemy ją kontynuować przez cały rok. Przed świętem św. Józefa odmawialiśmy nowennę do św. Józefa, a dzień przed tym świętem odbyliśmy osobiste rekolekcje ku czci św. Józefa. Pierwszego wieczoru wspólnie odmówiliśmy nieszpory, a rano modliliśmy się razem modlitwy poranne. Później kontynuowaliśmy przygotowania do uroczystości, przygotowując się duchowo do pięknej liturgii, która płynęła z serca każdego z nas. Msza Święta rozpoczęła się o godz. 23:15, a przewodniczyli jej nasi duchowi Ojcowie. Dołączyły do nas Siostry Maryi Niepokalanej oraz zaproszeni goście. Po Mszy Świętej zebraliśmy się na krótkim przyjęciu. Niedługo po tym, jak księża zmienili szaty liturgiczne, oni również przybyli na miejsce uroczystości.
Ksiądz rozpoczął przyjęcie modlitwą, następnie przedstawiliśmy gości i kontynuowaliśmy nasze spotkanie, dzieląc się braterską miłością. Odczytano również krótką historię klasztoru oraz siostry, która je zorganizowała. Po odczytaniu historii siostry Maryi Niepokalanej podały różne przekąski, a następnie przemówiła przełożona regionalna, wyjaśniając początki wspólnoty w Kurasini. Na koniec podziękowała wszystkim, którzy przybyli, aby wspólnie z nami świętować. Przełożona regionalna powitała księdza, który poprowadził nas podczas Mszy Świętej wraz z homilią i zakończył nabożeństwo. Bardzo dziękujemy
Opracowała s. M. Yasisnta Unga
Przełożona lokalna – Kurasini
mar 5, 2026 | AKTUALNOŚCI
Piątek drugiego tygodnia Wielkiego Postu
Pierwszy piątek miesiąca: Powierzmy się Najświętszemu Sercu Jezusa
Ewangelia: Mateusz 21:33-43, 45-46 W dzisiejszej Ewangelii Jezus opowiada przypowieść o dzierżawcach, którzy zapominają, że powierzona im winnica należy do pana. Kiedy nadchodzi pora zbiorów, odmawiają oddania plonów i próbują przywłaszczyć sobie winnicę. Ta przypowieść przypomina nam, że wszystko, co mamy – nasze życie, talenty, czas i możliwości – zostało nam powierzone przez Boga i że pewnego dnia będziemy musieli przedstawić Mu owoce tego daru. W ten pierwszy piątek powierzamy się Najświętszemu Sercu Jezusa, Sercu, które cierpliwie pielęgnuje nasze życie i oczekuje owoców miłości, sprawiedliwości i wierności. Wielki Post staje się czasem, w którym sprawdzamy, co produkuje nasza winnica: czy żyjemy jako wierni zarządcy, czy jako posiadacze, którzy zapominają o Dawcy? Kiedy oddajemy nasze serca Najświętszemu Sercu Chrystusa, ponownie uczymy się, że prawdziwym owocem, którego pragnie Bóg, jest życie ofiarowane Mu w wdzięczności i wiernej służbie. Zastanówmy się: Wielki Post to powierzenie naszego życia Najświętszemu Sercu Jezusa i wierne ofiarowanie Bogu owoców, których oczekuje On od tego, co nam powierzył.
Don Giorgio
lut 15, 2026 | AKTUALNOŚCI
Dnia 11 lutego odbyła się w Domu Prowincjalnym we Wrocławiu Msza święta, której przewodniczył o. biskup Jacek Kiciński podczas mszy nastąpiło wręczenie dekretów dla nowej siostry Prowincjalnej, która została s. Dagmara Kania, oraz jej radnym, którymi są: s. Teresa Fatyga, s. Magdalena Zabłotna oraz s. Weronika Wojciechowska. Wręczając dekrety Matka Generalna Sybilla podarowała nominowanym siostrom ikonę przedstawiająca Jezusa umywającego nogi uczniowi. Jest to wzór sprawowania władzy w Kościele, który zostawił nam Jezus. Ma być on tez modelem dla Zarządu Prowincjalnego.
Podczas tych uroczystości Przełożona Generalna oraz obecne siostry podziękowały ustępującej Przełożonej Prowincjalnej s. Magdalenie Zalotnej i jej Radzie za odważne i wierne kierowanie prowincja przez ostatnie 6 lat.
