paź 14, 2026 | AKTUALNOŚCI
W pierwszym dniu wizyty pary prezydenckiej w Manili, wieczorem, odbyła się uroczysta powitalna kolacja na cześć Prezydenta Polski i jego małżonki, na którą zostałam zaproszona przez Prezydenta Filipin Ferdinanda Marcosa. W drugim dniu tej wizyty Pani prezydentowa odwiedziła nasz dom w Quezon City. Najpierw spotkała się z siostrami przy kawie, a następnie z uczestniczkami kursu kroju i szycia. Spotkanie to odbyło się w bardzo miłej atmosferze. Podczas tego spotkania Pierwsza Dama usiadła do wcześniej przygotowanej już maszyny do szycia i pracowała razem z uczestniczkami. Wieczorem odbyło się spotkanie Pary Prezydenckiej z polonią i zaproszonymi gośćmi. Podczas tego spotkania Pan Prezydent wręczył odznaczenia państwowe sześciu osobom zasłużonym, wśród których miałam zaszczyt być i ja. Otrzymałam odznaczenie srebrnym krzyżem zasługi, za działalność misyjną, społeczną i charytatywną na rzecz ubogich rodzin filipińskich, za krzewienie polskości za granicą. Odznaczenie to przyjęłam z wielkim wzruszeniem i wdzięcznością. Jest to nie tylko wielki zaszczyt dla mnie, ale przede wszystkim wyraz uznania dla pracy, którą od lat staramy się wykonywać z oddaniem. Nasza służba na Filipinach była zawsze czymś więcej niż obowiązkiem. To służba drugiemu człowiekowi, któremu staramy się pomagać, towarzyszyć i dawać nadzieję na lepsze jutro. To odznaczenie jest wyróżnieniem nie tylko dla mnie, ale dla Zgromadzenia oraz dla tych, którzy wspierają nas na różne sposoby. To odznaczenie dla mnie osobiście jest zobowiązaniem by nadal i z jeszcze większym zaangażowaniem służyć ludziom, których spotykamy i którzy potrzebują naszej pomocy.
Sr. Agata Sobczyk
paź 13, 2026 | AKTUALNOŚCI
Tak jak co roku – i tym razem spędziłam kilka dni
na wakacjach w Maria Laach.
Maria Laach – znacie to miejsce…
z mojej misji wśród dzieci cygańskich
i na pewno również – z historii naszego zgromadzenia… ponieważ nasze siostry działały tam w latach 1946–1955.
Siostra Borromäa, siostra Carola, siostra Antonia, siostra Theresia, siostra Ildefonsa, siostra Fidelis, siostra Elisabeth i siostra Hildegard przebywały tam w nowicjacie. Bardzo miło je wszystkie wspominam – były to wyjątkowe siostry!!
Artysta, brat Notker Becker OSB z Maria Laach, ozdobił również mozaikami bazylikę w Branicach.
8 września był wyjątkowym dniem w opactwie…
z okazji święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz w roku jubileuszowym „100 lat bazyliki mniejszej” kardynał Rainer Maria Woelki (były biskup Berlina, obecnie kardynał w Kolonii)
odprawił uroczystą mszę pontyfikalną w Maria Laach.
W swoim kazaniu kardynał określił Maryję jako jutrzenkę – zapowiada ona Chrystusa i wskazuje na Jego światło.
Na zakończenie kazania powrócił jeszcze raz do Maryi.
Kościół może się od Niej uczyć, jak otworzyć się na Chrystusa i przyjąć Go, aby Jego światło działało w świecie. Jego słowa na zakończenie były wezwaniem do odwagi i zaufania: „Miejmy tylko, drogie siostry i bracia, odwagę i zaufanie, by żyć tą naszą misją – ku chwale Boga i dla zbawienia ludzi”.
Po uroczystej mszy świętej kardynał i opat Mauritius nie omieszkali wyjść na plac przed bazyliką, aby być wśród ludzi, którzy uczestniczyli w uroczystości.
To było cudowne spotkanie… nie potrafię tego inaczej ująć.
A kardynał powiedział do mnie…
żebym przekazała pozdrowienia od niego wszystkim moim współsiostrom…
chciałabym to teraz uczynić.
Siostra M. Felicitas
cze 11, 2026 | AKTUALNOŚCI
Podróż do dzieci romskich
w dniach 25–30 kwietnia 2026 r.
Jak zawsze, nasz koloński samochód był wypełniony po brzegi darami. Po tym, jak ojciec Basilius udzielił nam błogosławieństwa w podróż, pan Lingenthal i ja ruszyliśmy w drogę (592 km). Podróż przebiegła bardzo pomyślnie, przy doskonałej pogodzie i bez korków. Naszym celem na ten dzień było Neuhaus am Inn i tam też bezpiecznie dotarliśmy… ale potem pojawił się mały problem… nie było (chociaż były zarezerwowane) dwóch pokoi na nocleg, a tylko jeden… więc pan Lingenthal spał w „Kölner Flitzerze”. W niedzielę o 5.30 ruszyliśmy dalej w kierunku Austrii… bo o tej porze posterunki graniczne nie są jeszcze obsadzone. Znowu świeciło jasne słońce, drogi były puste i pojechaliśmy do opactwa Heiligenkreuz (256 km) na mszę świętą. Chętnie poszłabym po nabożeństwie do sklepiku klasztornego – ale kiedy podróżuje się z mężczyznami… nie ma na to prawie żadnych szans… i tak też było w tę niedzielę. Z opactwa Heiligenkreuz pojechaliśmy dalej do Liptovskiego Mikuláša w Tatrach Wysokich (376 km). W poniedziałek rano wcześnie ruszyliśmy w dalszą drogę do Koszyc, miejsca, które w 2021 roku odwiedził papież Franciszek. Tam czekał na nas nasz tłumacz Rado, aby przy pięknej słonecznej pogodzie pojechać z nami do Centrum Caritas (65 km). Do Centrum Caritas dzieci i matki mogą przychodzić codziennie. Otrzymują tam wystarczającą ilość wody i posiłki. Dzieci, które jeszcze nie chodzą do szkoły, są pod opieką socjalną i bardzo dobrze się nimi zajmują. Zaledwie około 100 metrów od centrum mieszkają dzieci wraz ze swoimi rodzinami. Kaplicę zbudowali benedyktyni i ich przyjaciele w samym środku obozu. Brat Lukas (+ marzec 2026) zaprojektował ją, wykorzystując swój talent artystyczny. Po wizycie w kaplicy wszystkie dzieci otrzymały oczywiście mały słodycz. Rzadko widziałem tyle brudu i ubóstwa – ale nigdy, jak zawsze, tylu wdzięcznych dzieci. Niestety benedyktyni z Maria Laach nie mogą już dłużej w tym uczestniczyć ze względu na wiek. Jednak moi dobroczyńcy z Cochem – którym jestem nieskończenie wdzięczny – i ja chcemy nadal wspierać tę misję, nawet jeśli dla mnie z Berlina jest to trudniejsze. Myślę jednak, że zgodnie z wolą naszego założyciela, którego 150. rocznicę śmierci upamiętniamy w tym roku, znajdą się rozwiązania. Bo cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście! Mt 25,40
Siostra Felicitas
maj 31, 2026 | AKTUALNOŚCI
W Niedzielę Trójcy Świętej, która przypadała w ostatni dzień maja, siostry Maryi Niepokalanej wraz z parafianami z Mieszkowic i Szybowic wychwalały Maryję w miejscu, w którym przyszedł na świat sługa Boży ks. Jan Schneider. Wspólnie modliliśmy się o jego beatyfikację, a dla nas samych o potrzebne łaski. Było to cudowne spotkanie, oplecione duchową obecnością naszego sługi Bożego.
s. Barbara
maj 26, 2026 | AKTUALNOŚCI
W piątek, 22 maja Dom św. Notburgi w Raciborzu stał się miejscem wyjątkowego spotkania mieszkańców i gości podczas Raciborskiej Nocy św. Notburgi. Wydarzenie, przygotowane zostało przez Dyrekcję Zamku Piastowskiego w Raciborzu oraz Powiatu Raciborskiego we współpracy ze Zgromadzeniem Sióstr Maryi Niepokalanej i było okazją do poznania historii miejsca, działalności zgromadzenia oraz duchowego dziedzictwa ziemi raciborskiej. O historii Domu św. Notburgi oraz działalności zgromadzenia w Raciborzu opowiadała s. dr Elżbieta Cińcio SMI. Uczestnicy mieli okazję poznać dzieje miejsca i usłyszeć o pracy oraz misji sióstr na przestrzeni wielu lat. Spotkanie pozwoliło lepiej zrozumieć rolę, jaką Dom św. Notburgi odgrywa w życiu lokalnej społeczności od ponad wieku, pozostając miejscem pomocy, modlitwy i codziennej służby drugiemu człowiekowi. W programie znalazła się również prelekcja poświęcona służebnicy Bożej s. Dulcissimy Hoffmann, którą wygłosiła s. Małgorzata Cur SMI. Spotkanie przybliżyło postać siostry marianki związanej z regionem, której życie i działalność do dziś pozostają ważnym elementem duchowego dziedzictwa ziemi raciborskiej. Uczestnicy mogli poznać świadectwo jej wiary, pokory i oddania ludziom cierpiącym. Uzupełnieniem wieczoru był koncert najpiękniejszych arii sakralnych w wykonaniu Justyna Bujak. Artystka, mająca na swoim koncie liczne sukcesy na krajowych i międzynarodowych konkursach wokalnych, zaprezentowała repertuar w kaplicy św. Józefa, tworząc wyjątkową i pełną wzruszeń oprawę muzyczną wydarzenia. Sakralne utwory wykonywane w zabytkowych wnętrzach kaplicy nadały spotkaniu szczególny, refleksyjny charakter. Raciborska Noc św. Notburgi była nie tylko okazją do poznania historii i architektury tego wyjątkowego miejsca, ale również czasem wspólnoty, modlitwy i spotkania z kulturą. Wieczór ten pokazał, że pamięć o przeszłości oraz duchowe dziedzictwo regionu nadal pozostają ważnym elementem tożsamości lokalnej społeczności.
maj 25, 2026 | AKTUALNOŚCI
W kościele pw. św. Apostołów Mateusza i Macieja w Raciborzu-Brzeziu wybrzmiała muzyka, która stała się nie tylko artystycznym przeżyciem, ale również modlitwą i chwilą duchowego zatrzymania. W niedzielę, 17 maja 2026 roku odbył się Majowy Koncert Muzyki Sakralnej zorganizowany w ramach V Dni Dulcissimiańskich, upamiętniających 90. rocznicę śmierci służebnicy Bożej s. Marii Dulcissimy Hoffmann. Już od pierwszych dźwięków świątynię wypełniła atmosfera skupienia i refleksji. Przestrzeń kościoła stała się miejscem spotkania muzyki, wiary i wspólnoty. Przed zgromadzoną publicznością wystąpił Chór św. Anny z Krzyżanowic pod dyrekcją Leonarda Fulneczka oraz Chór Brzezie prowadzony przez Aleksandrę Gamrot. W repertuarze znalazły się utwory muzyki sakralnej, których brzmienie doskonale współgrało z wyjątkowym charakterem miejsca. Koncert wzbogaciły również występy solistów. Partie wokalne wykonał Mateusz Łyżwa (bas), przy organach zasiadła Michalina Gardzielik, natomiast subtelne i pełne lekkości partie fletowe zaprezentował Paweł Muszkieta. Całość dopełnił Zespół Instrumentalny pod dyrekcją Andrzeja Rosoła, tworząc harmonijną oprawę muzyczną wydarzenia. Szczególnym momentem koncertu było wykonanie „Ave Maria”, które poruszyło słuchaczy i wprowadziło ich w atmosferę głębokiej zadumy. Muzyka wybrzmiewająca pod sklepieniem świątyni przypominała słowa s. Marii Dulcissimy Hoffmann: „Chciałabym być śpiewaczką, by wyśpiewywać z powodu wszystkich dobrodziejstw Bożych”. Cytat ten stał się symbolicznym mottem wydarzenia, którego charakter wykraczał poza wymiar artystyczny. Majowy Koncert Muzyki Sakralnej był nie tylko okazją do obcowania z pięknem muzyki chóralnej i instrumentalnej, ale także przestrzenią wspólnego przeżywania pamięci o raciborskiej mistyczce. Wieczór pozostawił w uczestnikach poczucie duchowej bliskości, wdzięczności i wewnętrznego wyciszenia, pokazując, że muzyka sakralna wciąż potrafi poruszać najgłębsze struny ludzkiej wrażliwości.
S. Małgorzata Cur
