maj 25, 2026 | AKTUALNOŚCI
W dniach od 15 do 17 maja 2026 roku w Raciborzu odbyły się V Dni Dulcissimiańskie, wyjątkowe wydarzenie religijno-kulturalne poświęcone pamięci służebnicy Bożej Marii Dulcissimie Hoffmann. Tegoroczna edycja miała wyjątkowy charakter, ponieważ związana była z 90. rocznicą śmierci Dulcissimy, która zmarła w opinii świętości 18 maja 1936 roku w Raciborzu-Brzeziu. Dni Dulcissimiańskie od kilku lat wpisują się w kalendarz ważnych wydarzeń duchowych i kulturalnych regionu. Łączą modlitwę, refleksję naukową, debatę społeczną oraz integrację lokalnej wspólnoty. Organizatorami wydarzenia były Siostry Maryi Niepokalanej Prowincji Polskiej wraz z Powiatem Raciborskim i Dyrekcją zamku Piastowskiego w Raciborzu.
Obchody rozpoczęły się w piątek modlitewnym czuwaniem w kościele pw. św. Apostołów Mateusza i Macieja w Raciborzu-Brzeziu, miejscu związanym z życiem i śmiercią s. Dulcissimy. To właśnie w Brzeziu znajduje się jej grób, od lat odwiedzany przez pielgrzymów i wiernych proszących o jej wstawiennictwo. Ważnym punktem obchodów było sympozjum naukowe zatytułowane „Siostra Maria Dulcissima Hoffmann SMI nauczycielką życia i umierania”, które odbyło się w Zamku Piastowskim w Raciborzu. Wśród prelegentów znaleźli się duchowni, teologowie oraz przedstawiciele świata nauki, którzy podejmowali temat cierpienia, śmierci i duchowości chrześcijańskiej. Wykłady dotyczyły m.in. doświadczenia hospicyjnego, duchowości polskich mistyczek oraz refleksji nad życiem wiecznym.
Pierwszy wykład wygłosił ks. prof. Antoni Bartoszek z Uniwersytetu Śląskiego. Prelekcja pt. „Tajemnica cierpienia i umierania w doświadczeniu posługi hospicyjnej” dotyczyła towarzyszenia osobom terminalnie chorym. Prelegent zwracał uwagę, że współczesny świat często unika rozmowy o śmierci, podczas gdy doświadczenie hospicjum pokazuje ogromną potrzebę obecności, godności i duchowego wsparcia człowieka u kresu życia. Wykład miał nie tylko wymiar teologiczny, ale także bardzo praktyczny i humanistyczny. Duże zainteresowanie wzbudził również wykład ks. dr. Przemysława Krakowczyka SAC zatytułowany „Hostią żywą się stać Naśladowanie Chrystusa w doświadczeniu polskich mistyczek św. Faustyny Kowalskiej i służebnicy Bożej s. Dulcissimy Hoffmann”. Prelegent zestawił duchowość św. Faustyny Kowalskiej i s. Marii Dulcissimy Hoffmann, pokazując podobieństwa w ich przeżywaniu cierpienia oraz całkowitym oddaniu się Bogu. Podkreślał, że obie mistyczki traktowały codzienny trud i chorobę jako drogę duchowego dojrzewania i służby innym ludziom. Podsumowując stwierdził, że: „Obie mistyczki podjęły to samo wyzwanie: stać się żywą hostią za Kościół i za świat”. W trzecim wystąpieniu Regina Przyłucka przedstawiła s. Dulcissimą „w gronie młodych świętych”. Była to refleksja nad młodymi ludźmi Kościoła, którzy mimo krótkiego życia pozostawili po sobie wyjątkowe świadectwo wiary. Prelegentka wskazywała, że współczesna młodzież potrzebuje autentycznych wzorców duchowych, a postać młodej śląskiej zakonnicy może być dla wielu inspiracją. Kolejny wykład ks. dr. Aleksandra Radeckiego, dotyczył przygotowania człowieka na moment śmierci. Temat „Gotowość na śmierć. Dulcissima przygotowuje nas do przejścia na drugą stronę życia” miał charakter głęboko duchowy i skłaniał uczestników do refleksji nad przemijaniem oraz sensem życia. Kapłan podkreślał, że chrześcijańskie spojrzenie na śmierć nie powinno opierać się na lęku, ale na nadziei i wierze w życie wieczne. Ostatni wykład wygłosił ks. prof. Marek Chmielewski z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Prelekcja poświęcona była doświadczeniu śmierci i życiu po śmierci w pismach świętych i mistyków Kościoła. Profesor przywoływał świadectwa osób, które w swojej duchowości opisywały doświadczenie cierpienia, spotkania z Bogiem i nadziei życia wiecznego. Wykład stanowił swoiste podsumowanie całego sympozjum, nadając mu wymiar teologicznej refleksji nad sensem ludzkiego życia i przemijania.
W sobotnie popołudnie podczas Eucharystii biskup diecezji opolskiej Andrzej Czaja w homilii mówił przede wszystkim o potrzebie budowania w sobie głębokiej relacji z Chrystusem oraz o duchowym dziedzictwie s. Marii Dulcissimy Hoffmann. Podkreślał, że życie śląskiej mistyczki było „pięknym świadectwem gorliwej współpracy z dziełem Chrystusa”. Biskup Czaja wskazywał, że życie s. Dulcissimy pokazuje nam, iż nawet cierpienie i choroba mogą stać się drogą duchowego dojrzewania oraz świadectwem wiary.
Ważnym elementem wydarzenia była również debata pod hasłem „Jak żyć, żeby dobrze umrzeć? Śmierć jako etap życia”. Uczestnicy rozmowy zwracali uwagę na potrzebę odzyskania głębszego spojrzenia na sens życia, cierpienia i przemijania we współczesnym świecie.
Niedzielne uroczystości zwieńczyła Eucharystia pod przewodnictwem bp. Adama Wodarczyka, biskupa pomocniczego archidiecezji katowickiej. Po mszy świętej siostry zaprosiły wszystkich parafian i gości na rodzinny piknik do ogrodu klasztornego. Zwieńczeniem tego dnia był wspaniały Majowy Koncert Muzyki Sakralnej.
Dni Dulcissimiańskie są nie tylko formą upamiętnienia s. Marii Dulcissimy Hoffmann, ale również okazją do budowania wspólnoty i pogłębiania życia duchowego. Każda kolejna edycja przyciąga osoby zainteresowane zarówno historią śląskiej mistyczki, jak i refleksją nad wiarą, cierpieniem oraz sensem ludzkiego życia. Postać s. Dulcissimy od lat wzbudza ogromne zainteresowanie wiernych, duchownych i badaczy duchowości. Ta młoda siostra zakonna mimo ciężkiej choroby potrafiła zachować pogodę ducha i głęboką ufność wobec Boga, dlatego dziś dla wielu pozostaje wzorem wytrwałości i duchowej siły. Trwający proces beatyfikacyjny sprawia, że pamięć o niej stale się umacnia, a Racibórz-Brzezie coraz wyraźniej zaznacza swoją obecność na mapie ważnych miejsc pielgrzymkowych Polski.
S. Małgorzata Cur
maj 19, 2026 | AKTUALNOŚCI
We wrocławskim Hydropolis, w piątek, 15 maja 2026 r. odbyło się uroczyste wydarzenie - Finał pierwszej edycji konkursu Game Changer. W konkursie tym nagrodzone zostały osoby i inicjatywy, które swoją odwagą, innowacyjnością i działaniem wpływają na przyszłość Wrocławia. W kategorii Nagroda Specjalna wyróżniony został Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Dzieci im. Jana Pawła II w Jaszkotlu. Napisano o nim: „W świecie, gdzie pośpiech często przesłania to, co najważniejsze, istnieje miejsce, w którym czas mierzy się miłością, a każdy mały krok okazją do wielkiego świętowania. Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Dzieci im. Jana Pawła II w Jaszkotlu prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej to nie tylko placówka medyczna. To bezpieczna przystań, w której cierpienie spotyka się z nieskończonym pokładem nadziei i profesjonalnej troski.” S.M. Sylwia Borowska, prowadząca ten Zakład, podkreśla owocną współpracę wielu w tworzeniu dla dzieci prawdziwego domu, pełnego bezpieczeństwa, zrozumienia i miłości, ucząc patrzenia na dziecko przez pryzmat jego potencjału, a nie choroby. Mówi: „Każdego dnia dokładamy wszelkich starań, aby nasi Podopieczni mogli rozwijać się na miarę swoich możliwości, doświadczać dzieciństwa pełnego uśmiechu oraz budować poczucie własnej wartości. Kompleksowa rehabilitacja, terapia i opieka medyczna są niezwykle ważne, jednak równie istotna jest dla nas atmosfera życzliwości, bliskości i rodzinnego ciepła, którą wspólnie tworzą Siostry, pracownicy, wolontariusze oraz przyjaciele naszej placówki.”
SERDECZNE GRATULACJE!
Więcej informacji pod linkiem:
ZOL dla Dzieci w Jaszkotlu – Game Changer 2026 w kategorii Nagroda Specjalna - Wrocławskie Fakty
maj 19, 2026 | AKTUALNOŚCI
Rekolekcje Winnica Racheli (Rachel's Vineyard) to międzynarodowa wspólnota, prowadząca rekolekcje uzdrowienia po aborcji, obecnie w ponad 80 krajach świata. Miały one swój początek w Stanach Zjednoczonych, a twórcą programu jest Theresa Burke, terapeutka polskiego pochodzenia. Program rekolekcji został przetłumaczony już na ponad 30 języków. W Polsce Winnica Racheli działa od 2014 roku w kilku miastach: w Warszawie, Piwnicznej Zdrój, Krakowie, Poznaniu, Gdańsku i od 2021 roku we Wrocławiu. Rekolekcje Winnica Racheli to terapeutyczno- duchowe spotkania dla osób cierpiących z powodu syndromu poaborcyjnego (kobiet, mężczyzn, personelu medycznego). Nie tylko dziecko jest ofiarą aborcji, jest nią także matka i ojciec, gdyż wchodzi w ich życie śmierć, jako skutek dokonanego wyboru. Wiele kobiet mówi, że wraz z dokonaniem aborcji „coś w nich umarło”. Rekolekcje te są dedykowane dla każdego, kto doświadczył aborcji (bezpośrednio, pośrednio lub poprzez namowę) i pragnie pojednania z Bogiem, z historią swojego życia. Przyjeżdżają głownie kobiety, aczkolwiek jedna szósta uczestników, to ojcowie utraconych dzieci. W rekolekcjach mogą uczestniczyć także osoby z „syndromem ocaleńca”, czyli osoby, których życie było zagrożone przez aborcję lub ich rodzeństwo zostało abortowane i w związku z tym doświadczają chronicznego poczucia winy, lęku, niskiej samooceny i potrzeby udowadniania swojego prawa do życia. Na aborcję decydują się kobiety w różnym wieku, z różnym wykształceniem i statusem społecznym, niewierzące i wierzące. W ostatnich latach, bardzo częstym powodem takiej decyzji, jest przesłanka prawna do terminacji ciąży z powodów wad rozwojowych dziecka lub z powodu złego stanu psychicznego matki, co jest dużym nieporozumieniem, ponieważ aborcja nie usuwa problemów psychicznych, tylko je nasila w dramatyczny sposób. Winnica Racheli odbywa się w kameralnych grupach, pod opieką odpowiednio przygotowanych osób oraz księdza. Bardzo ważnym elementem rekolekcji jest tworzenie atmosfery miłości, bezpieczeństwa i dyskrecji, ponieważ uczestnicy przyjeżdżają zalęknieni, boją się oceny, osądu i potępienia. Ekipa prowadzących dba o to, aby każdy poczuł się dobrze przyjęty ze swoją historią życia i utulony w swoim bólu. Trwające trzy dni medytacje Słowa Bożego oraz warsztaty mają na celu uzdrowienie wewnętrzne, uzdrowienie ran emocjonalnych i duchowych po aborcji, przepracowanie traumy, przeżycie żałoby, pojednanie z Bogiem, a także pomoc w nawiązaniu duchowej relacji z nienarodzonym dzieckiem. Rekolekcje rozczyniają się w piątek i trwają do niedzieli, co jest też duchowym zaproszeniem do przejścia z Jezusem Jego Paschy, przez mękę i śmierć na krzyżu, doświadczenie ciemności grobu i wyjścia ku światłu zmartwychwstania w niedzielę. Również nasz Dom Prowincjalny we Wrocławiu regularnie jest miejscem tych rekolekcji. Grzech aborcji, który uczestnicy rekolekcji często widzą jako „niewybaczalny” staje się powodem do rozpaczy, depresji, powolnej agonii w samotności, czasem chorób psychicznych czy nawet samobójstw. Ale! Ostatnie słowo ma zawsze Jezus, nasz Pan i Zbawiciel! Przez proroka Izajasza mówi nam: „choćby wasze grzechy były jak szkarłat nad śnieg wybieleją” (Iz 1, 18). Słowa te stają się żywym doświadczeniem mocy miłosierdzia Bożego. Uczestnicy kończą rekolekcje przemienieni, uwolnieni z poczucia winy, nieprzebaczenia sobie, żalu, smutku i beznadziei. Niezwykły jest fakt, że tę przemianę widać nawet zewnętrznie- na twarzach pojawia się nowa świeżość, a oczom przywracana jest radość i blask. Pomoc osobom z traumą poaborcyjną, to bardzo konkretne ratowanie ich dusz z ciemności śmierci, w której żyją.
s. M. Rachela Wąsowicz
(członek zespołu wrocławskiej Winnicy Racheli)
kwi 28, 2026 | AKTUALNOŚCI
Obchody jubileuszowe miały miejsce dnia 18 kwietnia 2026 roku w Raciborzu. Pierwsza i najważniejsza część dokonała się w farnym kościele pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Na wstępie Siostra Przełożona Elżbieta Bańdziak powitała wszystkich dostojnych gości. Kolejnym punktem było krótkie wprowadzenie historyczne siostry Elżbiety Cińcio wskazujące na osobę fundatora Domu św. Notburgi, pochowanego w tej farnej świątyni, pierwsze siostry marianki w Raciborzu, dobrodziejów i dobre owoce istniejącego Dzieła.
O godzinie 11 rozpoczęła się uroczysta Msza Święta dziękczynna pod przewodnictwem księdza biskupa Jana Kopca. W koncelebrze uczestniczyli: ksiądz dziekan i proboszcz farnej parafii, Marian Obruśnik oraz ojcowie franciszkanie: ojciec Eligiusz i ojciec Ignacy. W homilii ksiądz biskup naświetlił sytuację społeczną w połowie XIX wieku na Śląsku i przytaczając fragment przemówienia księdza Hermanna Schaffera, udowodnił aktualność przesłania Fundatora Domu św. Notburgi. Uroczyste Te Deum uwieńczyło uroczystą Eucharystię. Siostra Radna Róża przekazała życzenia od naszej Matki Generalnej M.Sybilli Kołtan i przekazała raciborskiej wspólnocie ikonę Matki Bożej Dobrej Rady. Siostra Przełożona Prowincjalna Dagmara Kania i Siostra Przełożona Elżbieta Bańdziak złożyły kwiaty na grobie Fundatora księdza Hermanna Schaffera.
Następna część świętowania odbyła się w budynku Domu św. Notburgi. W świetlicy przy agapie, goście zwiedzili wystawę fotograficzną ukazującą wczoraj i dziś Domu Pomocy Społecznej św. Notburgi oraz obejrzeli przedstawienie teatralne przygotowane przez pracowników i Mieszkańców Domu. Była to inscenizacja wiersza Juliana Tuwima pod tytułem Rzepka.
s. Elżbieta Cincio
kwi 11, 2026 | AKTUALNOŚCI
Wielkanocna akcja charytatywna na rzecz krajów misyjnych.
W atmosferze wdzięczności i radości odbył się finał akcji charytatywnej "Jedno serce, wiele rąk - wspólna misja", zorganizowanej przez Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Dzieci w Jaszkotlu. Wydarzenie zgromadziło licznych gości, partnerów, wolontariuszy oraz osoby zaangażowane w niesienie pomocy najbardziej potrzebującym. Pomysł zorganizowania akcji w czasie tegorocznego Wielkiego Postu, narodził się w szczególnym czasie, gdy nasze Zgromadzenie obchodzi 150 rocznicę śmierci Ks. Jana Schneidera, człowieka niezwykle wrażliwego na biedę i krzywdę najbardziej bezbronnych, którego duchową spuściznę staramy się pielęgnować w prowadzonych przez nas dziełach w różnych zakątkach świata. Idea zbiórki na rzecz misji prowadzonych przez nasze Zgromadzenie w Tanzanii, na Filipinah i w Indonezji, zrodziła się z myśli, aby rocznicę jego śmierci uczynić okazją do konkretnego dobra, żywym gestem miłości i solidarności. Finał całej akcji był nie tylko okazją do podsumowania zbiórki internetowej (która spotkała się z bardzo pozytywnym odbiorem), ale przede wszystkim momentem ukazującym siłę wspólnoty i solidarności. Dzięki zaangażowaniu wolontariuszy, darczyńców i partnerów udało się wesprzeć konkretne projekty pomocowe w różnych częściach świata. W Tanzanii dzieci otrzymają materiały edukacyjne i szansę na naukę, na Filipinach najmłodsi zyskają akty urodzenia, umożliwiające dostęp do edukacji i opieki zdrowotnej, natomiast w Indonezji kobiety będą mogły zdobyć zawód i zadbać o przyszłość swoich rodzin. Zwieńczeniem spotkania były warsztaty wielkanocne, podczas których uczestnicy, między innymi, wspólnie ozdabiali pisanki - symbol nadziei. Finał akcji pokazał, że nawet najmniejszy gest ma znaczenie, a dobro - kiedy jest dzielone - potrafi się pomnażać i dawać prawdziwą nadzieję.
S.M. Franciszka
kwi 7, 2026 | AKTUALNOŚCI
Dziękujemy Bogu za łaskę i błogosławieństwa, którymi obdarzył każdego z nas, a zwłaszcza nasze zgromadzenie, w momencie, gdy obchodzimy 25-lecie założenia naszej wspólnoty w Kurasini. Dziękujemy przełożonym naszego zgromadzenia za dostrzeżenie znaczenia posiadania tego domu w Dar es Salaam. Niech Bóg obdarzy ich wszelkim dobrem w ich służbie. Przygotowania do obchodów jubileuszu rozpoczęły się modlitwą za naszą wspólnotę; zaczęliśmy w styczniu i będziemy ją kontynuować przez cały rok. Przed świętem św. Józefa odmawialiśmy nowennę do św. Józefa, a dzień przed tym świętem odbyliśmy osobiste rekolekcje ku czci św. Józefa. Pierwszego wieczoru wspólnie odmówiliśmy nieszpory, a rano modliliśmy się razem modlitwy poranne. Później kontynuowaliśmy przygotowania do uroczystości, przygotowując się duchowo do pięknej liturgii, która płynęła z serca każdego z nas. Msza Święta rozpoczęła się o godz. 23:15, a przewodniczyli jej nasi duchowi Ojcowie. Dołączyły do nas Siostry Maryi Niepokalanej oraz zaproszeni goście. Po Mszy Świętej zebraliśmy się na krótkim przyjęciu. Niedługo po tym, jak księża zmienili szaty liturgiczne, oni również przybyli na miejsce uroczystości.
Ksiądz rozpoczął przyjęcie modlitwą, następnie przedstawiliśmy gości i kontynuowaliśmy nasze spotkanie, dzieląc się braterską miłością. Odczytano również krótką historię klasztoru oraz siostry, która je zorganizowała. Po odczytaniu historii siostry Maryi Niepokalanej podały różne przekąski, a następnie przemówiła przełożona regionalna, wyjaśniając początki wspólnoty w Kurasini. Na koniec podziękowała wszystkim, którzy przybyli, aby wspólnie z nami świętować. Przełożona regionalna powitała księdza, który poprowadził nas podczas Mszy Świętej wraz z homilią i zakończył nabożeństwo. Bardzo dziękujemy
Opracowała s. M. Yasisnta Unga
Przełożona lokalna – Kurasini
