Wtorek, 26 grudnia

Wtorek, 26 grudnia

Święty Szczepan, pierwszy męczennik
Pierwsze czytanie – Dzieje Apostolskie 6:8-10,7:54-59
„Stwierdzili, że nie mogą go pokonać z powodu jego mądrości i dlatego, że to Duch podpowiadał mu to, co mówił. Gdy to usłyszeli, wpadli we wściekłość i zgrzytali na niego zębami”. Chcieli być lepsi od Szczepana. Ale nie mogą. Ponieważ Szczepan został pobudzony przez Ducha Świętego. Podpowiedzi Ducha rozwścieczyły ich, ponieważ ich zamiarem nie było poznanie prawdy, ale przechytrzenie Szczepana. Tak dzieje się, gdy nie chcemy słuchać Ducha Świętego i gdy chcemy być lepsi od innych. Duch Święty czyni użytek z osoby, której chce użyć. W naszym poszukiwaniu prawdy nie chodzi o to, że musimy być najlepsi. Poszukiwanie prawdy polega na dwóch rzeczach, po pierwsze, na pokorze, by słuchać podszeptów Ducha Świętego poprzez innych, a następnie na uległości, by samemu stać się narzędziem Ducha Świętego. Zastanówmy się: Na ile słucham, gdy Duch Święty podpowiada przez innych?

Poniedziałek, 25 grudnia

Poniedziałek, 25 grudnia

Dzień Bożego Narodzenia – Msza św. o północy
Pierwsze czytanie – Izajasz 9:1-7
Drugie czytanie – Tytusa 2:11-14
Ewangelia – Łukasza 2:1-14
„Znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. To jest znak Bożego Narodzenia. Ten znak jest dany pod kątem po tym, jak powiedział: „Nie bójcie się. Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu. Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan. A oto znak dla was”. Zbawiciel, który zbawi świat, jest dzieckiem, ponieważ jest to Jezus, Bóg stał się człowiekiem. On rodzi się w najgorszych sytuacjach. Bóg będzie obecny w każdej sytuacji. Zastanówmy się: Czy Jezus Chrystus w naszych okolicznościach jest Zbawicielem?

Niedziela 24 grudnia

Niedziela 24 grudnia

4. niedziela Adwentu
Pierwsze czytanie – 2 Samuela 7:1-5,8-12,14,16
Słowo Boże wypowiedziane przez proroka Natana jest streszczeniem Bożego Planu dla naszego zbawienia. Bóg chce stworzyć dla nas wszystkich miejsce, w którym będzie mogła istnieć osobista relacja między Bogiem a każdym z nas. „Przygotuję miejsce dla mojego ludu Izraela; zasadzę ich tam i będą mieszkać na tym miejscu, i już nigdy nie będą niepokojeni”. Bóg chce nas zasadzić i nic nie będzie nam przeszkadzać. „Dam im odpoczynek od wszystkich ich wrogów. Pan uczyni cię wielkim; Pan uczyni cię domem”. Żaden wróg nie może nas dotknąć, a Pan obiecuje, że uczyni z nas dom. Jak On stworzył ten dom? Stworzył dom, schodząc, aby pozostać z nami. Wraz z Nim dom jest budowany w naszej osobistej relacji z Jezusem w Kościele. Zastanówmy się: Na ile rozpoznaję to, co Bóg uczynił, aby mieć ze mną osobistą relację?

Sobota, 23 grudnia

Sobota, 23 grudnia

Pierwsze czytanie – Malachiasza 3:1-4,23-24
Któż zdoła oprzeć się dniowi Jego przyjścia? Pan wysyła swojego posłańca, aby przygotował Jego drogę. To pokazuje, że Pan przychodzi taki, jaki jest. Wcielenie nie oznacza żadnej przemiany w Bogu. To jest ten sam Bóg. Nie możemy zapominać o transcendentalnym wymiarze Pana, kiedy świętujemy Jego wcielenie. Jezus rodzi się w żłobie, ale jest drugą osobą Trójcy Świętej. On jest Bogiem. Transcendentny wymiar Pana ma być celebrowany z podziwem i zdumieniem poprzez symbole i znaki dostępne w naszej liturgii i w naszych tradycjach. Nasze wewnętrzne przygotowanie jest tego centrum: Zastanówmy się: Czy przygotowuję się na przyjęcie transcendentnego wymiaru obecnego w tajemnicy Wcielenia?

Piątek, 22 grudnia

Piątek, 22 grudnia

Pierwsze czytanie – 1 Samuela 1:24-28
„Tam go opuściła dla Pana”. To jest tak głębokie. To model pięknej relacji między Bogiem a człowiekiem. Przeczytaj modlitwę Anny, matki Samuela: „Oto dziecko, o które się modliłam, a Pan dał mi to, o co Go prosiłam. Teraz oddaję je Panu na całe jego życie”. On jest oddany Panu”. Prosiła o to dziecko i Pan je przyjął. Ale ona zostawia dziecko Panu. Ta wolność wymiany jest wolnością synów i córek Bożych. Być w pełni dla Boga lub całkowicie porzucić dla Pana, ta wolność jest tą, którą powinna dać nam nasza wiara. Wolność porzucenia siebie dla Pana, ponieważ On jest stwórcą. Jest to wolność drugiej osoby Trójcy Świętej, kiedy wcielił się, aby nas zbawić. Wolność oddania się Panu. On może decydować o mojej przyszłości, moim życiu i moim bycie. Zastanówmy się: Czy mam wolność oddania się Panu?

Czwartek, 21 grudnia

Czwartek, 21 grudnia

Święty Piotr Kanizjusz, kapłan
Pierwsze czytanie – Pieśń nad Pieśniami 2:8-14
„Przyjdź więc, miłości moja, moja miła, przyjdź. Bo zobacz, zima minęła, deszcze się skończyły i odeszły. Kwiaty pojawiają się na ziemi. Nadszedł czas radosnych pieśni, gruchanie turkawki słychać w naszej krainie”. W Księdze Pieśni nad Pieśniami możemy zrozumieć, że nasza relacja z Bogiem musi być relacją miłości. Musimy zakochać się w naszym Bogu, tak jak On jest zakochany w nas. Tajemnica wcielenia zmienia wszystko. Zima minęła. Na ziemi pojawiają się kwiaty. Bóg, który jest w nas zakochany, nie jest już daleko od nas, jest z nami. To On wzywa nas, abyśmy się w Nim zakochali. Zastanówmy się: Czy jestem zakochany w moim Panu?