Środa 25 stycznia

Środa 25 stycznia

Nawrócenie Świętego Pawła, Apostoła
Pierwsze czytanie – Dz 22, 3-16
„Światło było tak oślepiające, że oślepłem, a moi towarzysze musieli wziąć mnie za rękę; i tak doszedłem do Damaszku”. Tak mówi św. Paweł o swoim pierwszym spotkaniu z Jezusem Chrystusem. Światło, które uczyniło Pawła całkowicie ślepym. Wszystko, co Paweł myślał i widział do tego momentu, przestaje istnieć. Będzie widział wszystko w nowy sposób. Do tej pory kierował się swoimi studiami i ścisłym przestrzeganiem prawa. Ale to wszystko stało się ciemnością przez to olśniewające światło. Olśniewające światło spotkania z Jezusem Chrystusem. To już nie prawo go prowadzi, ale osoba Jezusa Chrystusa. Od wierzchu konia do ziemi przez jasne światło. Ze szczytu swoich przekonań do rzeczywistości wcielenia Jezusa. Wszystko staje się nowe w Jezusie. Efekt olśnienia wnosi w życie Pawła światło Jezusa Chrystusa. A on przyjął je całkowicie. Kiedy światło Chrystusa przychodzi do naszego życia, musimy zacząć inaczej postrzegać rzeczy w naszym życiu. Będziemy myśleć o wolności i wyzwoleniu. Zastanówmy się: na ile pozwalamy, aby światło Chrystusa zmieniło nasz sposób widzenia rzeczy w naszym życiu?

Wtorek, 24 stycznia

Wtorek, 24 stycznia

Święty Franciszek Salezy, biskup, doktor Kościoła
we wtorek 3 tygodnia okresu zwykłego
Pierwsze czytanie – Hbr 10, 1-10
Prawo jest tylko drogowskazem wskazującym drogę Pańską. Ma ono jednak zdolność zbawiania nas. O tym właśnie mówi autor Listu do Hebrajczyków: „Ponieważ Prawo nie ma więcej niż odbicie tych rzeczywistości, a nie ma ich skończonego obrazu, jest całkiem niezdolne do doprowadzenia wierzących do doskonałości, przy tych samych ofiarach wielokrotnie składanych rok po roku”. Tak więc w Jezusie Chrystusie prawo zostaje zastąpione przez Jego osobę, przez Niego samego. Chce podzielić się swoim życiem, abyśmy nie podlegali już prawu, które nie może nas zbawić, ale Jego miłości, która jest w stanie nas zbawić. „On znosi pierwszy rodzaj, aby zastąpić go drugim. A ta Jego wola była dla nas, abyśmy byli uświęceni przez ofiarę Jego ciała złożoną raz na zawsze przez Jezusa Chrystusa.” Prawo sugeruje zewnętrzne przestrzeganie, a Miłość sugeruje wewnętrzne przylgnięcie. Jezus Chrystus ofiarowuje siebie, aby każdy z nas mógł być zjednoczony z Jego ciałem. „Ty, który nie chciałeś ofiary ani okupu, przygotowałeś dla mnie ciało”. Stajemy się Jego członkami i jesteśmy zbawieni. Jesteśmy zbawieni w Nim. Ta wewnętrzna jedność z Jezusem Chrystusem jest tym, co czyni różnicę. Zastanówmy się: W jakim stopniu jestem zjednoczony z ciałem Chrystusa?

Poniedziałek 23 stycznia

Poniedziałek 23 stycznia

Poniedziałek 3 tygodnia okresu zwykłego
Pierwsze czytanie – Hbr 9,15,24-28
„Ponieważ ludzie tylko raz umierają, a po tym przychodzi sąd, więc i Chrystus tylko raz ofiaruje się, aby wziąć na siebie winy wielu, a gdy ukaże się po raz drugi, to nie po to, aby rozprawić się z grzechem, lecz aby wynagrodzić zbawieniem tych, którzy na Niego czekają.” Autor wyraźnie mówi o odkupieniu ofiarowanym nam przez Jezusa Chrystusa. Jezus Chrystus ofiarował siebie na krzyżu, aby zmazać nasze grzechy. „…Jego śmierć miała miejsce, aby przekreślić grzechy, które naruszyły wcześniejsze przymierze”. Kiedy ludzkość nie posłuchała Boga, nasza relacja z naszym Stwórcą uległa zmianie przez nasz zły wybór. Jezus Chrystus przez swoją ofiarę odkupił nas raz na zawsze. Jego wybór skorygował wszystkie nasze złe wybory. Teraz w Nim dokonujemy właściwych wyborów. Podążamy za Nim, aby odnieść się do Boga. Odkupienie, które otrzymaliśmy, nie znajduje się w stworzonym przez człowieka sanktuarium, ale w osobie Jezusa Chrystusa. On jest ofiarą, która jest wieczna. Przez Jego ofiarę każda chwila jest dla nas chwilą odkupienia, o ile odnosimy się do Jezusa Chrystusa. Zastanówmy się: czy ja czynię tę chwilę, chwilą odkupienia przez moją relację do Jezusa Chrystusa?

Niedziela 22 stycznia

Niedziela 22 stycznia

3. niedziela okresu zwykłego
Niedziela Słowa Bożego
Pierwsze czytanie – Izajasza 8,23-9,3
„Lud, który chodził w ciemnościach, ujrzał światło wielkie; na tych, którzy mieszkają w krainie głębokiego cienia, zabłysło światło”. To jest Słowo Boże wcielone. Słowo na początku stworzyło Światłość. To samo Słowo przez wcielenie staje się światłem dla wszystkich pogrążonych w ciemnościach i wszystkich żyjących w krainie głębokiego cienia. Słowo Boże przyniosło nam światło łaski, światło przebaczenia, światło bycia synami i córkami Boga. Słowo Boże staje się światłem tam, gdzie chodzimy. Gdziekolwiek jesteśmy, światło towarzyszy nam. Nic nie może uczynić cienia nade mną. Żadne przeszkody, żadne problemy, żadne przeciwności nie mogą wywołać cienia we mnie. Bo niezależnie od okoliczności i sytuacji jest światło. Tylko jeden warunek, musimy otworzyć oczy. Jeśli zamkniemy oczy i powiemy, że nie widzimy światła. Nikt nam nie pomoże. Gdy pozwolimy, by światło Słowa Bożego zagościło w naszym życiu, nasza radość będzie większa i sprawi, że wzrośnie. Nawet w małych rzeczach będziemy się cieszyć i radować. Ponadto Słowo Boże złamie jarzmo, które na nas ciąży, jarzmo naszej pychy, naszego ego, naszej zazdrości. Zastanówmy się: Czy moje oczy są otwarte, aby zobaczyć światło Słowa Bożego?

Sobota 21 stycznia

Sobota 21 stycznia

Święta Agnieszka, dziewica, męczennica
w sobotę 2 tygodnia okresu zwykłego
Pierwsze czytanie – Hbr 9:2-3,11-14
W Jezusie Chrystusie Miejsce Święte i Święte Świętych stają się jednym. On jest doskonałą przestrzenią, w której spotykają się Miejsce Święte i Święte Świętych. On złożył doskonałą ofiarę. A dlaczego to uczynił? Zrobił to dla nas, dla każdego z nas. Złożył siebie jako doskonałą ofiarę Bogu przez wiecznego Ducha, który może oczyścić nasze wewnętrzne ja z martwego działania, abyśmy wykonywali naszą służbę dla żywego Boga. Tutaj rozumiemy znaczenie Jego ofiary. To nie krwią kozłów i cielców, ale swoją własną krwią zdobył dla nas wieczne odkupienie. Ponieważ jest to Jego własna krew i ponieważ On przyjął naszą naturę, to już nie jest to oczyszczenie naszego zewnętrznego życia, ale jest to oczyszczenie naszego wewnętrznego życia, oczyszczenie w naszym wnętrzu od martwych działań, działań, które szerzą ciemność. To oczyszczenie uzdalnia nas do pełnienia służby dla żywego Boga, służby, która rozświetla życie innych. Kiedy siedzisz przed Jezusem w tabernakulum, to oczyszczenie realizuje się, kiedy uczestniczysz w Świętej Eucharystii, to oczyszczenie staje się rzeczywistością. Zastanówmy się: Krew Jezusa Chrystusa dokonuje oczyszczenia naszego wnętrza, ponieważ On przez swoje wcielenie uczestniczył w naszej naturze.