maj 4, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek piątego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 14,21-26 W dzisiejszej Ewangelii Jezus objawia, że miłość do Niego otwiera drogę do głębszej wspólnoty: „Kto mnie miłuje, będzie przestrzegał mojej nauki, a mój Ojciec umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i uczynimy u niego sobie mieszkanie”. To jest wewnętrzne znaczenie Zmartwychwstania: nie chodzi tylko o to, że Chrystus znów żyje, ale o to, że Jego zmartwychwstałe życie staje się mieszkaniem w nas. Jednak to nowe życie rozwija się dzięki darowi Ducha Świętego, Pocieszyciela, który uczy, przypomina i uobecnia wszystko, co powiedział Jezus. Wielkanoc jest zatem czasem oczekiwania, które nie jest puste, ale pełne nadziei: oczekiwania na Ducha, który urzeczywistnia Zmartwychwstanie w nas. Życie chrześcijańskie staje się żywą relacją, podtrzymywaną przez miłość, pogłębianą przez posłuszeństwo i oświecaną przez Ducha. W tym okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do pozostawania otwartymi, cierpliwymi i wrażliwymi, pozwalając Duchowi Świętemu kształtować w nas nowe życie Zmartwychwstałego Chrystusa, aby sam Bóg mógł w nas mieszkać i działać. Zastanówmy się: Wielkanoc to życie nowym życiem Zmartwychwstałego Chrystusa poprzez pozostawanie otwartymi na Ducha Świętego, który sprawia, że Bóg mieszka w nas.
Don Giorgio
maj 4, 2026 | DUCHOWOŚĆ
„W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego Obliczem.” /Ef 1,4/
Maryjo, chciana, ukochana i ukształtowana w zamyśle Boga Ojca. „Cała piękna jesteś Maryjo”. Dziękuję, że prosto i prawdziwie odpowiedziałaś swoim życiem na to wybranie. Dziękuję szczególnie, że nie zawahałaś się, aby przyjąć Boży plan wobec Ciebie. A przez Ciebie wobec nas wszystkich.
Pomóż mi wierzyć i wziąć sobie to do serca, że Bóg patrzy na mnie z miłością, wybiera i chce być blisko mnie w moim konkretnym życiu.
Mogę przyjąć ten Boży dar świadomie, czy już to zrobiłem?
Maryjo, Córko Boga Ojca – módl się za nami
maj 3, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piąta niedziela Wielkanocna
Czytania: Dz 6,1–7; 1 P 2,4–9; J 14,1–12
W tę piątą niedzielę Wielkanocy Słowo Boże ukazuje, jak Zmartwychwstanie kształtuje życie Kościoła i każdego wierzącego. W Dziejach Apostolskich (6, 1–7) wspólnota się rozrasta, ale staje też przed wyzwaniami, a apostołowie dostrzegają, że prawdziwa służba wymaga przewodnictwa i mocy Ducha Świętego. Nawet praktyczna miłość bliźniego staje się misją duchową, gdy jest zakorzeniona w Bogu. W Pierwszym Liście św. Piotra (2, 4–9) przypomina się nam, że nie jesteśmy odizolowanymi jednostkami, ale „wybranym rodem, królewskim kapłaństwem”, powołanym z ciemności do cudownego światła Bożego. Zmartwychwstanie to nie tylko zwycięstwo Chrystusa; to nasza nowa tożsamość w Nim. W Ewangelii (J 14, 1–12) Jezus głosi: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem”. W Zmartwychwstaniu staje się to w pełni objawione: On jest drogą, która prowadzi do Ojca, prawdą, która objawia Boga, i życiem, które pokonuje śmierć. Wiara w Niego oznacza podążanie tą drogą, życie tą prawdą i uczestnictwo w tym życiu. Wielkanoc jest zatem nie tylko tajemnicą do kontemplacji, ale rzeczywistością do przeżywania: kierowani przez Ducha, ukształtowani jako lud kapłański i zakorzenieni w Chrystusie, który jest naszą drogą, prawdą i życiem. Zastanówmy się: Wielkanoc to życie w Zmartwychwstałym Chrystusie jako naszej drodze, prawdzie i życiu, kierowani przez Ducha i powołani do służby jako Jego lud światłości.
Don Giorgio
maj 2, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Atanazy, biskup, Doktor Kościoła
Sobota 4. tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: Mt 10,22-25
W dzisiejszej Ewangelii Jezus przygotowuje swoich uczniów na realia misji: wierność Mu przyniesie zarówno owoce, jak i sprzeciw. „Gdy was prześladują w jednym mieście, uciekajcie do innego”. Nie jest to słabość, lecz mądrość zakorzeniona w zaufaniu. Siła, by pozostać wiernym, rozeznać, kiedy należy pozostać, a kiedy odejść, oraz kontynuować głoszenie Ewangelii, pochodzi od Zmartwychwstałego Pana. Zmartwychwstanie nie usuwa trudności; przemienia je w drogę świadectwa. Uczeń nie jest ponad Mistrzem i tak jak Chrystus przeszedł przez odrzucenie do chwały, tak i Jego naśladowcy kroczą ścieżką naznaczoną zarówno próbami, jak i łaską. W wspomnienie św. Atanazego z Aleksandrii wspominamy życie, które znosiło wygnanie i prześladowania z niezachwianą wiernością prawdzie Chrystusa. Jego odwaga nie wynikała z ludzkiej siły, ale z pewności, że Chrystus zmartwychwstał i żyje. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni, aby czerpać z tego samego źródła: żywej obecności Zmartwychwstałego Pana, który daje nam siłę do wytrwania, mądrość do działania i odwagę, by nadal głosić Go w każdych okolicznościach. Zastanówmy się: Wielkanoc to czerpanie siły od Zmartwychwstałego Pana, aby wytrwać w próbach, mądrze rozeznawać i nadal głosić Go w każdych okolicznościach.
Don Giorgio
