maj 15, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek 6. tygodnia Wielkanocnego Ewangelia: J 16,20-23 W okresie między Wniebowstąpieniem a Zesłaniem Ducha Świętego Kościół przeżywa święte oczekiwanie – oczekiwanie wypełnione nie pustką, lecz obietnicą. W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi do swoich uczniów: „Teraz jesteście smutni, ale znów was zobaczę, a serca wasze będą pełne radości i nikt nie odbierze wam tej radości”. Po Wniebowstąpieniu uczniowie doświadczają bólu rozłąki, niepewności i tęsknoty, jednak Chrystus przygotowuje ich na radość, która nadejdzie dzięki Duchowi Świętemu. Ten okres staje się obrazem samego życia chrześcijańskiego: żyjemy między obietnicą a jej spełnieniem, między tęsknotą a obecnością. Oczekiwanie na Ducha Świętego nie jest zatem biernym; jest to otwarcie serca na przyjęcie boskiej radości. Radość obiecana przez Chrystusa nie zależy od okoliczności, ponieważ rodzi się z Jego Zmartwychwstania i jest podtrzymywana przez Ducha. Jest to radość zakorzeniona w komunii z żywym Panem, radość, której cierpienie nie może zniszczyć, a świat nie może odebrać. W tym świętym czasie między Wniebowstąpieniem a Zielonymi Świątkami jesteśmy zaproszeni do oczekiwania z ufnością, modlitwą i nadzieją, pozwalając Bogu przygotować nasze serca, by napełniła je trwała radość Ducha Świętego. Zastanówmy się: czy czekam na Ducha Świętego z ufnością, pozwalając Chrystusowi przemienić mój obecny smutek i niepewność w radość, której nikt nie może mi odebrać?
Don Giorgio
maj 15, 2026 | DUCHOWOŚĆ
„Bóg jest łaskawy i miłosierny.” (Ps 145, 8-9) Twoja łaskawość Maryjo wypływa z łaskawości Boga, który Cię uczynił pełną łaski. A mógł to zrobić, ponieważ byłaś i jesteś w pełni otwarta. Twoja otwartość oznacza nie tylko gotowość na przyjęcie każdej łaski, ale także na przekazanie jej dalej. Obrazem tego są Twoje otwarte dłonie. Możemy je zobaczyć na wielu figurach. Nie zatrzymujesz żadnego z Bożych darów dla siebie, pozwalasz, aby Bóg mógł przez Ciebie obdarowywać każdego z potrzebujących. Łaska może przepływać przez Ciebie, ponieważ nie ma w Tobie żadnego egoizmu ani zachłanności. Kiedy prosisz Boga w naszych sprawach, jesteś jak On łaskawa i niczego nie chcesz dla siebie.Łaskawość Boga prześwieca przez Twoje czyste Niepokalane Serce, a przez Twoje ręce spływa na nas. Może nie jest mi tak trudno prosić przez Twoje wstawiennictwo Maryjo o różne łaski dla innych, ale czy sama jestem dla nich dobra i miłosierna? Razem z Tobą Maryjo wysławiam łaskawość Pana, proszę pokornie, naucz mnie żyć w łasce i być dla innych łaskawą, tak jak Ty.
maj 13, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wniebowstąpienie Pańskie – uroczystość Czytania: Dz 1,1-11; Ef 1,17-23; Mt 28,16-20 Uroczystość Wniebowstąpienia ukazuje, że Chrystus Zmartwychwstały nie zniknął ze świata, lecz wszedł do chwały Ojca, pozostając jednocześnie w tajemniczy sposób obecnym w swoim Kościele. W Dziejach Apostolskich (1, 1–11) Wniebowstąpienie opisane jest z głęboką prostotą i prawdą: „Wzniósł się na ich oczach, a obłok zasłonił Go przed ich wzrokiem”. Obłok nie oznacza nieobecności, ale boską obecność i chwałę, do której wkracza Chrystus. Uczniowie nie widzą Go już ziemskimi oczami, a jednak On króluje żywy i wywyższony. W Liście do Efezjan (1, 17–23) Wniebowstąpienie staje się zaproszeniem do „bogactwa chwały” obiecanej świętym. Chrystus wstępuje do nieba nie po to, by oddalić się od ludzkości, ale by otworzyć niebo dla ludzkości. Jego uwielbione człowieczeństwo staje się przeznaczeniem, do którego jesteśmy powołani. W Ewangelii Mateusza (28, 16–20) Wniebowstąpienie jest głęboko zorientowane na misję: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody”. Od uczniów nie wymaga się, by pozostawali z oczami utkwionymi w niebo, ale by kontynuowali misję Chrystusa na świecie. Wniebowstąpienie łączy zatem chwałę i misję: Chrystus króluje w niebie, ale Jego obecność trwa poprzez Kościół posłany na świat z obietnicą: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni”.
Don Giorgio
maj 13, 2026 | DUCHOWOŚĆ
„Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą” /Łk 1, 28/ Zachwyca mnie Matko Twoje otwarcie, otwarcie Twojego serca, Twojego myślenia i wyobrażeń. Jesteś napełniona łaską, ponieważ jesteś całkowicie dla Boga otwarta. Nie ma przeszkody, blokady, lęku, rezerwy ani czegokolwiek egocentrycznego, co byłoby tamą dla Bożej łaski. Dziękuję Ci Maryjo za Twoje otwarcie, w całym Twoim życiu żywe i aktualne. To wezwanie: Matka łaski Bożej, mówi nam także, że w każdej sytuacji na nowo otwierałaś się, aby przyjąć kolejną łaskę chwili. A nie każda z tych łask była oczywista czy łatwa do przyjęcia. Jaka jest teraz moja otwartość na przyjęcie łask, które Pan mi właśnie daje? Czy potrafię je rozpoznać? Czy chcę je przyjąć?
Maryjo, Matko łaski Bożej – módl się za nami
maj 13, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 6. tygodnia Wielkanocnego Matki Bożej Fatimskiej Ewangelia: J 16, 12-15 W dzisiejszej Ewangelii Jezus wyjaśnia, dlaczego Duch Święty jest niezbędny do zrozumienia tajemnicy Zmartwychwstania: „On mnie uwielbi, bo wszystko, co wam powie, będzie pochodziło z tego, co moje”. Zmartwychwstania nie da się w pełni pojąć jedynie za pomocą ludzkiego rozumowania czy zewnętrznej obserwacji. To Duch Święty otwiera serce, aby rozpoznać chwałę Zmartwychwstałego Chrystusa i wejść w głębię Jego prawdy. Duch nie przemawia samodzielnie, ale objawia Chrystusa, uobecniając w nas to, co do Niego należy. Dzięki Duchowi słowa, czyny, Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa stają się żywą rzeczywistością, która przemienia nasze życie. Duch uwielbia Chrystusa nie poprzez dodawanie czegoś nowego, ale poprzez wprowadzanie wierzących w pełnię tego, kim naprawdę jest Jezus. W dniu wspomnienia Matki Bożej z Fatimy wspominamy również pokorną otwartość Maryi na działanie Ducha Świętego, który zawsze prowadzi dusze ku Chrystusowi. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do większej uległości Duchowi Prawdy, pozwalając Mu oświecić nasze serca, aby chwała Zmartwychwstałego Pana stała się centrum naszego życia. Zastanówmy się: Wielkanoc to pozwolenie Duchowi Świętemu, by wprowadził nas w prawdę i chwałę Zmartwychwstałego Chrystusa, aż Jego życie stanie się centrum naszego życia.
Don Giorgio
