lut 15, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 6. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mk 8, 11-13
W dzisiejszej Ewangelii faryzeusze domagają się znaku z nieba, wystawiając Jezusa na próbę, zamiast Go szukać. Ich prośba nie wynika z otwartości, ale z oporu; chcą dowodu, nie mając zaufania. Jezus wzdycha głęboko i odmawia, ponieważ żądanie znaków nie tworzy relacji. Miłość, wiara i komunia nie mogą być budowane na ciągłej weryfikacji lub warunkach. Relacja rozwija się poprzez zaufanie, słuchanie i wspólną obecność, a nie poprzez wyzwania, które mają na celu kontrolowanie drugiej osoby. Kiedy nalegamy, aby Bóg udowodnił swoją moc zgodnie z naszymi oczekiwaniami, ryzykujemy zamknięcie przestrzeni, w której wiara mogłaby się rozwijać. Ewangelia zachęca nas, abyśmy porzucili mentalność wystawiania Boga na próbę i zamiast tego nawiązali z Nim pokorną relację, uznając, że Jego największy „znak” został już dany w Jego obecności wśród nas. Zastanówmy się: czy podchodzę do Boga z zaufaniem i otwartością, czy też uzależniam swoją wiarę od znaków i dowodów, które powstrzymują mnie przed nawiązaniem prawdziwej relacji z Nim?
Don Giorgio
lut 15, 2026 | AKTUALNOŚCI
Dnia 11 lutego odbyła się w Domu Prowincjalnym we Wrocławiu Msza święta, której przewodniczył o. biskup Jacek Kiciński podczas mszy nastąpiło wręczenie dekretów dla nowej siostry Prowincjalnej, która została s. Dagmara Kania, oraz jej radnym, którymi są: s. Teresa Fatyga, s. Magdalena Zabłotna oraz s. Weronika Wojciechowska. Wręczając dekrety Matka Generalna Sybilla podarowała nominowanym siostrom ikonę przedstawiająca Jezusa umywającego nogi uczniowi. Jest to wzór sprawowania władzy w Kościele, który zostawił nam Jezus. Ma być on tez modelem dla Zarządu Prowincjalnego.
Podczas tych uroczystości Przełożona Generalna oraz obecne siostry podziękowały ustępującej Przełożonej Prowincjalnej s. Magdalenie Zalotnej i jej Radzie za odważne i wierne kierowanie prowincja przez ostatnie 6 lat.
lut 15, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Szósta niedziela zwykła
Czytania: Księga Syracha 15, 16-21; 1 List do Koryntian 2, 6-10; Ewangelia według św. Mateusza 5, 17-37
W szóstą niedzielę zwykłą Słowo Boże ukazuje nam godność i powagę naszej wolności. Księga Syracha przypomina nam, że Bóg postawił przed nami życie i śmierć, dobro i zło – nasza wolność jest prawdziwa, ale nie jest to wolność do grzechu; jest to wolność wyboru tego, co prowadzi do życia. Święty Paweł pogłębia tę wizję, mówiąc o ukrytej mądrości Boga, objawionej przez Ducha w ukrzyżowanym Chrystusie, mądrości opartej nie na pozorach, ale na miłości, która zbawia. W Ewangelii Jezus doprowadza Prawo do pełni, pokazując, że Królestwo Boże nie polega na minimalnym przestrzeganiu zasad, ale na doskonałości serca. Nasze wybory muszą dojrzeć od zewnętrznej zgodności do wewnętrznej spójności: „tak”, kiedy mamy na myśli „tak”, „nie”, kiedy mamy na myśli „nie”. Wszystko, co jest podzielone, manipulacyjne lub niejednoznaczne, łamie prawdę w nas. Prawdziwa wolność rozkwita, gdy nasze serca są zjednoczone z mądrością Bożą, a nasze słowa i czyny płyną z niepodzielnej, wiernej miłości. Zastanówmy się: czy moja wolność prowadzi mnie do życia i wewnętrznej spójności w Chrystusie, tak że moje „tak” i „nie” płyną z serca w pełni zjednoczonego z mądrością Bożą?
Don Giorgio
lut 14, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Święci Cyryl, mnich, i Metody, biskup
Sobota 5 tygodnia zwykłego
Ewangelia: Mk 8, 1-10
W dzisiejszej Ewangelii, w obliczu głodnego tłumu i ograniczonych zasobów, Jezus nie zaczyna od tego, czego brakuje, ale od prostego pytania: „Ile macie chleba?”. Uczniowie widzą niedostatek, Jezus widzi możliwości. Cud nie zaczyna się od obfitości, ale od gotowości ofiarowania tego, co już mamy. W święto świętych Cyryla i Metodego, misjonarzy, którzy ewangelizowali, korzystając z darów i języka, które posiadali, przypomina nam się, że Bóg nie prosi nas o to, czego nie mamy. Prosi nas o to, co możemy dać. To, co możemy zrobić, nawet jeśli wydaje się niewielkie i niewystarczające, jest zawsze ważne, gdy oddajemy to w Jego ręce. Pan pomnaża hojność, a nie doskonałość. Dzisiaj jesteśmy zaproszeni, aby przenieść naszą uwagę z naszych ograniczeń na naszą dyspozycyjność, ufając, że nawet nasze skromne „chleby” mogą stać się pokarmem dla wielu, gdy powierzamy je Chrystusowi. Zastanówmy się: czy skupiam się na tym, czego mi brakuje, czy też jestem gotów powierzyć to, co mam, w ręce Chrystusa, ufając, że pomnoży to dla dobra innych?
Don Giorgio
lut 12, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek 5. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mk 7, 31-37
W dzisiejszej Ewangelii uzdrowienie głuchoniemego ma charakter niezwykle osobisty. Jezus zabiera go na bok, z dala od tłumu, dotyka jego uszu i języka, spogląda w niebo, wzdycha, a następnie wypowiada potężne słowa: „Effata, otwórz się”. Nie jest to odległy ani bezosobowy cud; jest to intymne spotkanie. Pan wkracza w milczenie i izolację tego człowieka, dotykając dokładnie tych miejsc, które są zamknięte i związane. Uzdrowienie przez Jezusa nigdy nie jest ogólne, jest osobiste, uważne i pełne współczucia. On dokładnie wie, gdzie nie jesteśmy w stanie słuchać i gdzie zmagamy się, aby mówić prawdę i z miłością. Dzisiejsza Ewangelia zachęca nas, abyśmy pozwolili Chrystusowi zabrać nas na bok w modlitwie, z dala od zgiełku i oczekiwań innych, aby mógł dotknąć tego, co jest w nas zablokowane, i wypowiedzieć nad naszym życiem swoje wyzwalające słowo: „Otwórz się”. Zastanówmy się: co w moim życiu pozostaje zamknięte, niezdolne do prawdziwego słuchania lub mówienia w wolności, i czy jestem gotowy, aby Jezus zabrał mnie na bok i powiedział nade mną: „Effatha, otwórz się”?
Don Giorgio
