sty 28, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek 3 tygodnia zwykłego
Ewangelia: Mk 4, 21-25
W dzisiejszej Ewangelii Jezus łączy hojność serca z duchową obfitością, przypominając nam, że to, co dajemy, jest nierozerwalnie związane z tym, co otrzymujemy. Miara, jaką stosujemy, nasza otwartość, zaufanie i gotowość do dzielenia się kształtują głębię łaski działającej w nas. Naśladowanie Chrystusa nigdy nie jest ostrożną kalkulacją, ale hojnym darem z siebie, gdzie światło ma być umieszczone na świeczniku, a nie ukryte. Kiedy powstrzymujemy miłość, przebaczenie lub prawdę, umniejszamy nie tylko innych, ale i samych siebie; kiedy dajemy hojnie, Królestwo rozszerza się w nas i wokół nas. Nauka ta zachęca nas do zbadania, jak podchodzimy do bycia uczniami: czy racjonujemy nasze zaangażowanie, czy też ofiarowujemy się bez zastrzeżeń. Jezus zapewnia nas, że hojność w wierze, współczuciu i służbie nigdy nie idzie na marne, ponieważ Bóg odpowiada jeszcze większym wylewem życia i znaczenia. Zastanówmy się: jaką miarą kieruję się w naśladowaniu Jezusa, czy hojnie oddaję się wierze, miłości i służbie, ufając, że Bóg zwróci mi znacznie więcej, niż ofiarowuję?
Don Giorgio
sty 28, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Święty Tomasz z Akwinu, kapłan, doktor Kościoła
Środa 3 tygodnia zwykłego
Ewangelia: Mk 4, 1-20
W przypowieści o siewcy Jezus wyjaśnia, że decydującym czynnikiem nie jest hojność siewcy ani jakość nasion, ale zdolność słuchacza do prawdziwego słuchania. „Kto ma uszy do słuchania” to zaproszenie do wewnętrznej uważności, która wykracza poza bierne słuchanie. Słowo Boże jest zawsze żywe i aktywne, ale przynosi owoce tylko tam, gdzie serce jest otwarte, chłonne i wytrwałe. Rozproszenie uwagi, powierzchowny entuzjazm, strach lub przywiązanie mogą uniemożliwić Słowu zakorzenienie się i dojrzewanie. W święto św. Tomasza z Akwinu, którego życie charakteryzowało się głęboką harmonią między wiarą a rozumem, przypomina nam się, że słuchanie Boga wymaga zarówno pokory, jak i dyscypliny, gotowości do nauki i przemiany. Ewangelia ta wzywa nas do zbadania jakości naszego słuchania: czy pozwalamy Słowu przenikać nasze wybory, zmieniać nasze priorytety i cierpliwie wzrastać w nas, aż przyniesie owoce w konkretnym życiu. Zastanówmy się: w jaki sposób słucham Słowa Bożego, czy naprawdę przyjmuję je otwartym, uważnym sercem, które pozwala mu zakorzenić się i przynosić owoce, czy też rozpraszające czynniki i opór uniemożliwiają mu przemianę mojego życia?
Don Giorgio
sty 27, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 3 tygodnia zwykłego
Święta Angela Merici, dziewica
Ewangelia: Mk 3, 31-35
W dzisiejszej Ewangelii Jezus na nowo definiuje bliskość w sposób wykraczający poza więzy krwi i zewnętrzną przynależność. Spoglądając na zgromadzonych wokół siebie, uznaje za swoją prawdziwą rodzinę tych, którzy słuchają Słowa Bożego i żyją zgodnie z nim. Bycie uczniem nie polega więc przede wszystkim na bliskości czy statusie, ale na obecności, na wyborze pozostania blisko Jezusa z otwartym sercem, uważnym umysłem i chętnym duchem. Siedzenie wokół Niego oznacza dzielenie Jego sposobu postrzegania, kochania i odpowiadania na wolę Ojca. Święta Angela Merici ucieleśniała tę formę uczniostwa, tworząc wspólnoty skupione nie na przywilejach czy władzy, ale na wspólnej wierności Chrystusowi w codziennym życiu. Ewangelia zachęca nas do zastanowienia się, gdzie się znajdujemy: czy jesteśmy jedynie obserwatorami stojącymi z boku, czy też należymy do tych, którzy świadomie gromadzą się wokół Jezusa, pozwalając Jego Słowu kształtować naszą tożsamość i kierować naszymi działaniami? Zastanówmy się: czy wybieram prawdziwe siedzenie wokół Jezusa, słuchanie Jego Słowa i wypełnianie woli Ojca, czy też pozostaję blisko tylko na pozór, nie pozwalając, aby Jego obecność kształtowała moje życie?
Don Giorgio
sty 25, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Święci Tymoteusz i Tytus, biskupi
Poniedziałek 3 tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia: Mk 3, 22-30
Dzisiejsza Ewangelia ostrzega nas przed poważną duchową ślepotą: odmową uznania dzieła Bożego, gdy jest ono wyraźnie obecne. Oskarżając Jezusa o działanie z mocą nieczystego ducha, uczeni w Piśmie ujawniają, jak bardzo zniekształcone może stać się ludzkie serce, gdy opanują je duma i uprzedzenia. Nazywanie złem tego, co zrodziło się z boskiej miłości, nie jest po prostu błędem w ocenie; jest to świadome zamknięcie się na prawdę. Taka postawa może po cichu wkradnąć się do naszego życia, gdy stajemy się podejrzliwi wobec tego, co święte, cyniczni wobec szczerości lub skłonni do interpretowania dobroci jako słabości lub manipulacji. Przykład świętych Tymoteusza i Tytusa przypomina nam, że autentyczna wiara wymaga jasności serca i pokory umysłu, abyśmy mogli rozpoznać działanie Boga bez strachu i urazy. Dzisiejsza refleksja zachęca nas do zastanowienia się, czy pozwalamy Duchowi Świętemu oczyścić nasze spojrzenie, umożliwiając nam rozpoznanie i oddanie czci temu, co naprawdę pochodzi od Boga, czy też nasze wewnętrzne opory prowadzą nas do umniejszania, odrzucania lub błędnego interpretowania łaski, która stoi przed nami. Zastanówmy się: czy pozwalam, aby duma, podejrzliwość lub uprzedzenia zniekształcały moje spojrzenie, tak że nie rozpoznaję Bożego działania i łaski, nawet gdy są one wyraźnie obecne i święte?
Don Giorgio
sty 25, 2026 | AKTUALNOŚCI
„Jako 7 – latek straciłem mamę – wtedy sobie przyrzekłem, że nigdy do nikogo więcej nie powiem mamo” – wspomina Ksiądz Paweł Pleśnierowicz – podczas kazania głoszonego w domowej kaplicy SMI w brzeskim klasztorze, podczas styczniowego spotkania dla kobiet z cyklu „od Słowa do słowa…”, które tym razem miało szczególny charakter, ponieważ nowy rok formacyjny zaczęłyśmy z Matką Bożą z Guadalupe, stając pod Jej Płaszczem.
To właśnie Ona nauczyła Księdza Pawła na nowo wołać „MAMO” – poprzez drogę zawierzenia i modlitwę różańcową, aż do bycia Kustoszem łask przychodzących w czasie modlitwy przy okryciu Płaszczem Najświętszej Dziewicy z Guadalupe.
(….)
„Bardzo chciałam uczestniczyć w spotkaniu, zgłosiłam nawet swoją chęć pomocy, upiekłam ciasto do herbaty… im czas spotkania się przybliżał, tym większą czułam wewnętrzną walkę, … że to nie dla mnie… udało się - bitwa wygrana, dzwonię do drzwi, jestem, pokój przychodzi do serca. Ale, kolejna bitwa przede mną,… słowa Księdza na kazaniu bardzo mnie poruszają, gdy byłam nastolatka umarła moja mama… mój świat się rozsypuje… - dobrze rozumiem o czym Ksiądz Paweł mówi…
Chcę być okryta Płaszczem, ale boję się… idę, … Kapłan podnosi Płaszcz i mówi: „…ja też nie mam mamy” – skąd wie, że moja mama umarła, kiedy byłam w pierwszej klasie szkoły średniej?” Błogosławi Najświętszym Sakramentem i mówi: ”że to prezent od Maryi”.
„Dawno nie czułam się tak kochana, kolejny raz Maryja powiedziała mi, że uciekam, ma rację… ale dziś poczułam jak delikatnie mnie przytula” – dzieli się jedna z uczestniczek spotkania.
Na rozesłanie Ksiądz Paweł z radością na twarzy – informuje – jeszcze tu wrócimy; mówi całkiem poważnie, nie żartując: że nie pyta, czy może, tylko informuje, że będzie. I tak właśnie działa s.M.Dulcissima, zaprasza kolejny raz do swojego domu i do bliższej znajomości… bo to ona została Patronką Apostolatu Męki Pańskiej, który jest jednym z dróg modlitwy za kapłanów w Boskim Projekcie Kapłaństwo, a którego szefem jest Proboszcz ze Świerk – ks.Paweł.
Oczekując nie oczekiwanego….
„Posłuchaj i weź to sobie do serca, mój najmilszy Synu/moja najmilsza Córko, że to, czym się martwisz, że to, co cię trapi, jest niczym. Nie pozwól, by smuciło się twe oblicze i twoje serce. Nie bój się żadnej choroby ani niczego, co rani i boli. Czyż ja, twoja Matka, nie jestem tutaj? Czyż nie jesteś w moim cieniu i pod moją opieką? Czyż nie jestem źródłem twojej radości? Czyż nie jesteś otoczony/otoczona mym płaszczem, w objęciu mych ramion? Czyż potrzebujesz czegoś więcej?” MAMA – Maryja
(Objawienia Matki Bożej z Guadalupe z dn.12.12.1531 do Juana Diego)
