Wtorek, 19 marca

Wtorek, 19 marca

Święty Józef, mąż Najświętszej Maryi Panny
Ewangelia - Mateusz 1:16,18-21,24
"Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi jako twej Małżonki, ponieważ poczęła to, co jest w Niej za sprawą Ducha Świętego". Tutaj Józef reprezentuje każdego z nas. Reprezentuje nas, ponieważ wszyscy odczuwamy strach. Strach i niepokój zawsze blokują nam drogę do przyjęcia woli Bożej w naszym życiu. W tych chwilach, kiedy nie wiemy, co robić, w tych momentach, kiedy utknęliśmy i boimy się kontynuować, św. Józef otrzymał światło we śnie. Józef tak bardzo pragnął być człowiekiem honoru, tak bardzo chciał poznać wolę Bożą w odniesieniu do pytania, które przed nim stało. To żarliwe pragnienie czynienia dobra jest powodem tego snu. Sen św. Józefa jest miejscem, w którym spotykają się jego głębokie pragnienie czynienia dobra i głęboka miłość Boga. Sen jest modlitwą, w której tęsknota ludzkiego serca za Bogiem spotyka się z planem Boga dla nas. Zastanówmy się: Czy potrafimy marzyć jak św. Józef, gdzie tęsknota ludzkiego serca za Bogiem spotyka się z Bożym planem dla nas?

Poniedziałek, 18 marca

Poniedziałek 5. tygodnia Wielkiego Postu
Święty Cyryl Jerozolimski, biskup, doktor
Ewangelia - Jana 8:1-11
"Jeśli jest wśród was ktoś, kto nie zgrzeszył, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem". Faryzeusze i uczeni w Piśmie przyprowadzili tę kobietę przyłapaną na cudzołóstwie, aby wystawić Jezusa na próbę. Chcieli się przekonać, czy Jezus będzie pobłażliwy wobec prawa Mojżeszowego. W tym epizodzie widzimy, jak Bóg postrzega grzechy i jak człowiek postrzega grzechy. Dla ludzi grzechy są okazją do oskarżenia i potępienia. Ale dla Jezusa grzech jest okazją do zbawienia grzesznika. Człowiek potępia grzesznika i nadal grzeszy. Jezus potępia grzech, ale zbawia grzesznika. Ta miłość Boga jest bardzo ważna, aby zrozumieć, co musimy zrobić z naszymi grzechami. Jezus kocha nas i chce nas zbawić. Potępia grzech, ale kocha każdą osobę i postrzega ją inaczej niż grzech. Grzesznik nie jest utożsamiany z grzechem. Grzesznik jest identyfikowany jako osoba, która ma być zbawiona i kochana. Zastanówmy się: Wielki Post jest po to, aby zrozumieć miłość Boga, która zbawia grzesznika, ale potępia grzech.

Niedziela 17 marca

Niedziela 17 marca

Piąta Niedziela Wielkiego Postu
Ewangelia - Jana 12:20-33
"Zaprawdę powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity". To Słowo Boże wyjaśnia głębokie znaczenie cierpienia. Upadek ziarna na ziemię i obumieranie ziarna pod ziemią to dwa momenty wielkiego bólu - upadek i obumieranie. Ale te momenty są niezbędne do rozpoczęcia nowego życia. Te momenty są konieczne, aby pozostawić za sobą istnienie jako pojedyncze ziarno. Te momenty są niezbędne, by wydać obfite plony. Te chwile przenoszą życie na inny etap. Podobnie jest z cierpieniem. Chwile bólu akceptujemy, ponieważ wierzymy w miłość Boga, który bierze nasze bóle i przekształca je w łaskę dla życia wiecznego. Widać to w życiu Jezusa Chrystusa. W osobie Jezusa Chrystusa ludzkie cierpienie przekształca się w radość zmartwychwstania. Tak więc, kiedy jednoczymy nasze cierpienie z Jezusem w krzyżu, kroczymy tą samą ścieżką krzyża Jezusa Chrystusa. Drogą ku zmartwychwstaniu. Zastanówmy się: Wielki Post jest po to, aby zrozumieć sens mojego cierpienia w znaczeniu Krzyża Chrystusa.

Sobota, 16 marca

Sobota, 16 marca

Sobota 4. tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia - Jana 7:40-52
"Odpowiedzieli strażnicy: 'Nigdy nie było nikogo, kto by przemawiał tak jak On'". Straż została wysłana przez faryzeuszy i arcykapłana, aby aresztować Jezusa. Ale nie mogli, ponieważ słuchali Jezusa i odnieśli takie wrażenie. Następnie na początku fragmentu czytamy: "Kilku ludzi, którzy słuchali Jezusa, powiedziało: 'Z pewnością musi być prorokiem', a niektórzy powiedzieli: 'On jest Chrystusem'". Ta grupa również słuchała Jezusa. Następnie faryzeusze i arcykapłani, którzy gardzą Jezusem. Jest też Nikodem, który pragnie słuchać i odkryć, kim jest Jezus. Tak więc słowa Jezusa wywołują różne reakcje u tych ludzi. Ale żaden z nich nie zmierza w kierunku wiary lub akceptacji. Niektórzy podziwiają, niektórzy gardzą, niektórzy są obojętni, a niektórzy wątpią. Ci, którzy chcą aresztować Jezusa, to ci, którzy nie słuchają, ci, którzy nie chcą słuchać i ci, którzy są ślepi z powodu swojej pychy i pretensji, że wiedzą wszystko. Zastanówmy się: Wielki Post to czas słuchania Jezusa, aby dokonać wyboru przyjęcia Go jako Boga.

Piątek 15 marca

Piątek 15 marca

Piątek 4. tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia - Jana 7:1-2,10,25-30
Jezus zawołał w świątyni. "Tak, znacie Mnie i wiecie, skąd przyszedłem. Nie przyszedłem jednak sam od siebie, lecz jest Ten, który Mnie posłał, i rzeczywiście od Niego pochodzę, a wy Go nie znacie, lecz Ja Go znam, bo od Niego wyszedłem i to On Mnie posłał". Jezus wołał to w świątyni, ponieważ wszyscy wokół Niego widzieli tylko ludzką część Jego osoby. Ich wiedza sięgała tylko do Nazaretu. Więcej nikt nie był w stanie zobaczyć. To dlatego, że nie patrzyli oczami wiary. Tylko wtedy, gdy będziemy w stanie patrzeć oczami wiary, będziemy w stanie zobaczyć coś więcej niż to, co oczywiste i namacalne. Jeśli podczas naszych celebracji i nabożeństw nie spojrzymy poza to, co namacalne, jeśli nie wyjdziemy poza to, co powierzchowne, z pomocą wiary Jezus będzie musiał ponownie zawołać. "Znacie Mnie, ale nie znacie Ojca mego, który Mnie posłał". Znacie modlitwy, ale nie wiecie, do kogo się zwracacie. Znasz obrzędy, ale to nic dla ciebie nie znaczy. Zastanówmy się: Wielki Post jest po to, by z wiarą wyjść poza to, co powierzchowne, by zobaczyć Boga, który nas kocha.

Czwartek, 14 marca

Czwartek, 14 marca

Czwartek 4. tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia Jana 5:31-47
Jezus jest wypełnieniem wszystkich obietnic Starego Testamentu. Dlatego Jezus mówi, że "gdybyście naprawdę uwierzyli jemu (Mojżeszowi), uwierzylibyście i mnie, ponieważ to o mnie pisał". Głównym zarzutem wobec Jezusa jest to, że głosił siebie jako Boga. Ale Jezus wyjaśnia, w jaki sposób jest poświadczony przez Ojca. Świadectwo Ojca można zobaczyć w zakończeniu tajemnicy paschalnej. Co więcej, Słowo Boże ogłoszone w Starym Testamencie również świadczy o misji Jezusa. W obu przypadkach Jezus niczego nie twierdzi. Wszystko przypisuje swojemu Ojcu, który Go posłał, oraz obietnicom złożonym przez Boga Ludowi Bożemu. Jest to zbieżny punkt tożsamości Jezusa. Jezus objawia oblicze Ojca. Ale tylko wtedy, gdy ktoś ma w sobie miłość Boga, może rozpoznać to oblicze Ojca. Władze Ludu Bożego w tamtych czasach nie chciały oblicza Boga, ponieważ brak oblicza Ojca był ich sposobem na sprzedaż tego, czego chcieli. W Jezusie objawia się oblicze Boga Ojca. Zastanówmy się: Wielki Post jest odkrywaniem oblicza Boga Ojca objawionego w osobie Jezusa Chrystusa.