Wtorek, 21 listopada
Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny Wtorek 33. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Zachariasz 2:14-17 W jedności z chrześcijaństwem wschodnim i upamiętniając poświęcenie w 543 r. Nowej Bazyliki Najświętszej Maryi Panny, zbudowanej obok Świątyni Jerozolimskiej, święto to upamiętnia "poświęcenie się" Maryi Bogu od jej niemowlęctwa, inspirowane Duchem Świętym, którego łaska napełniała ją od momentu jej niepokalanego poczęcia. Podobnie jak w przypadku narodzin Maryi, o przedstawieniu Maryi w świątyni czytamy jedynie w literaturze apokryficznej. W uznawanej za niehistoryczną relacji Protoewangelia Jakuba mówi nam, że Anna i Joachim ofiarowali Maryję Bogu w świątyni, gdy miała 3 lata. Miało to na celu wypełnienie obietnicy złożonej Bogu, gdy Anna była jeszcze bezdzietna. Pierwsze czytanie ogłasza, że Bóg przygotowuje się do wcielenia: "Śpiewaj, raduj się, córko Syjonu, bo przychodzę, aby zamieszkać pośród ciebie". Wciela się i zamieszkuje pośród nas. I przychodzi ze swojego świętego mieszkania, którym jest Matka Maryja. Zastanówmy się: Czy rozpoznaję świętość Matki Maryi?
Poniedziałek, 20 listopada
Poniedziałek 33 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - 1 Księga Machabejska 1:10-15,41-43,54-57,62-64 "Wtedy król ogłosił całemu królestwu, że wszyscy mają stać się jednym ludem, każdy wyrzekając się swoich szczególnych zwyczajów". Każdy z nas został stworzony z unikalnym planem. W tym czytaniu widzimy plan króla, aby wymazać wszystkie plany dla każdej osoby i chce stworzyć plan dla wszystkich osób równych. Chciał wymazać wszystkie plany Boga dla każdej osoby i chciał stworzyć jeden plan dla wszystkich innych. Jest to plan wymazania całej wyjątkowości każdej osoby. Jest to sprzeczne z wolą Boga. Wola Boża dopuszcza wyjątkowość każdej osoby i jej zwyczajów. Zastanówmy się: Czy akceptuję wyjątkowość każdej osoby, czy też wolę jednolitość?
Niedziela 19 listopada
33. niedziela okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Przypowieści Salomona 31:10-13,19-20,30-31 Słowo Boże przedstawia obraz doskonałej żony. Fragment ten odnosi się do oblubienicy Chrystusa, Kościoła. Kościół jest małżonką, w której Chrystus pokłada ufność. Kościół przez wszystkie dni swojego istnienia przynosi to, czego potrzebuje oblubienica. Kościół jest zawsze zajęty wykonywaniem misji powierzonej mu przez oblubieńca. Misję ewangelizacji. Pracuje własnymi rękami. Kościół nie jest organizacją, która wyzyskuje, ale Kościół działa jak żona, która wykonuje swoją pracę gorliwymi rękami, wykorzystuje zasoby, którymi dysponuje, z dostępnymi jej możliwościami. Jej główną troską są ubodzy. Otwiera swoje ramiona dla potrzebujących. Nie idzie za próżnością piękna, ponieważ jest mądra. Zastanówmy się: Jak bardzo podziwiam mądrość Kościoła, oblubienicy Chrystusa?
Sobota, 18 listopada
Sobota 32. tygodnia okresu zwykłego Poświęcenie Bazyliki Świętych Apostołów Piotra i Pawła Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Pierwsze czytanie - Mądrość 18:14-16,19:6-9 Fragment ten daje nam obraz do medytacji o wcieleniu Słowa Bożego. W spokojnej ciszy z niebios, z królewskiego tronu, "zeskoczyło Twoje wszechmocne Słowo". Słowo Boże wcieliło się w ciszy Nazaretu. Nie z pompą lub jako spektakl. Słowo Boże niosło Bożą Wolę jak ostry miecz, a objawienie Boga nie jest już dwuznaczne. Jest tak jasne. Dotknął nieba, a jednocześnie stąpał po ziemi. Był zarówno Bogiem, jak i człowiekiem. Ukształtował całe stworzenie w nowy sposób. Morze Czerwone stało się niezakłóconą drogą. Droga do zbawienia stała się wyraźną, niezakłóconą drogą przez wcielenie. Całe stworzenie chwali Pana, wybawiciela. Zastanówmy się: Czy chwalę Wszechmogącego za wcielenie Słowa Bożego?