maj 12, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 6. tygodnia Wielkanocnego Święci Nereusz i Achilleusz, męczennicy Święty Pankrac, męczennik Ewangelia: J 16, 5-11 W dzisiejszej Ewangelii Jezus objawia głęboką prawdę o Zmartwychwstaniu: „To dla waszego dobra, że odchodzę, bo jeśli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was”. Odejście Chrystusa poprzez Jego Mękę, Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie nie jest nieobecnością, ale otwarciem nowej i głębszej obecności poprzez Ducha Świętego. Zmartwychwstanie jest zatem nierozerwalnie związane z Pięćdziesiątnicą. Zmartwychwstały Pan nie pozostawia swoich uczniów samych; posyła Pocieszyciela, który kontynuuje Jego obecność, Jego prawdę i Jego dzieło w Kościele i w każdym wierzącym. Duch Święty objawia znaczenie grzechu, sprawiedliwości i sądu, prowadząc ludzkość do prawdy objawionej w Chrystusie. Dzięki Duchowi Zmartwychwstanie staje się w nas żywą rzeczywistością, nie tylko czymś, co się pamięta, ale czymś, czego doświadcza się wewnętrznie. To, co wydawało się stratą, staje się spełnieniem; to, co wydawało się odejściem, staje się komunią. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do zrozumienia, że uwielbienie Chrystusa otwiera drogę Duchowi Świętemu, aby zamieszkał w nas, przemieniając nasze serca i czyniąc nas uczestnikami nowego życia Zmartwychwstałego Pana. Zastanówmy się: Wielkanoc to przyjęcie nowego życia Zmartwychwstałego Chrystusa poprzez Ducha Świętego, który przemienia Jego odejście w żywą obecność w nas.
Don Giorgio
maj 10, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 6. tygodnia Wielkanocnego Ewangelia: J 15,26–16,4a W dzisiejszej Ewangelii Jezus odkrywa przed nami żywą tajemnicę Trójcy Świętej: „Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie”. W tym jednym zdaniu dostrzegamy wspólnotę i misję Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ojciec jest wiecznym źródłem, Syn posyła Pocieszyciela od Ojca, a Duch Święty świadczy o Synu. Zmartwychwstanie jest zatem nie tylko zwycięstwem Chrystusa nad śmiercią, ale objawieniem wewnętrznego życia Boga, do którego zaproszona jest ludzkość. Poprzez Zmartwychwstałego Chrystusa jesteśmy wciągani w żywy ruch boskiej miłości i prawdy, który płynie wiecznie w Trójcy Świętej. Duch nie przemawia niezależnie od Chrystusa, ani Chrystus nie działa niezależnie od Ojca; wszystko jest komunią, relacją i miłością ofiarną. To boskie życie staje się również siłą uczniów w czasach próby i prześladowań. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do świadomego życia w tej trynitarnej komunii, pozwalając Duchowi Prawdy prowadzić nas ku Chrystusowi, a przez Chrystusa do Ojca. Zastanówmy się: Wielkanoc to wejście poprzez Chrystusa Zmartwychwstałego w żywą komunię Ojca, Syna i Ducha Świętego, prowadzeni przez Ducha Prawdy ku Ojcu.
Don Giorgio
maj 9, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Szósta Niedziela Wielkanocna
Czytania: Dz 8,5–8.14–17; 1 P 3,15–18; J 14,15–21W tę Szóstą Niedzielę Wielkanocną Słowo Boże objawia, że Zmartwychwstanie nie jest odosobnionym wydarzeniem z przeszłości, lecz żywą wspólnotą, do której jesteśmy wciągani przez Ojca, Syna i Ducha Świętego. W Dziejach Apostolskich (8, 5–8. 14–17) chrzest i nałożenie rąk ukazują, że życie chrześcijańskie jest uczestnictwem w samym życiu Trójcy Świętej. Nie należymy już do samych siebie; jesteśmy zanurzeni w miłości i działaniu Ojca, Syna i Ducha Świętego. W Pierwszym Liście św. Piotra (3, 15–18) jesteśmy zaproszeni do uświęcania Chrystusa jako Pana w naszych sercach i do uzasadniania naszej nadziei z łagodnością, szacunkiem i czystym sumieniem. Powód tej nadziei jest zawsze ten sam: Jezus zmartwychwstał. Chrześcijańskie świadectwo nie jest zatem arogancją ani strachem, ale spokojną ufnością zrodzoną ze wspólnoty z żywym Panem. W Ewangelii (J 14, 15–21) Jezus obiecuje innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, i zapewnia swoich uczniów: „Nie zostawię was sierotami”. Zmartwychwstanie oznacza, że Chrystus pozostaje obecny poprzez Ducha Świętego, towarzysząc, nauczając, pocieszając i prowadząc swój lud. Wielkanoc staje się zatem pewnością, że w Chrystusie nie jesteśmy już opuszczeni: żyjemy w obecności Trójcy Świętej, podtrzymywani nadzieją i na zawsze towarzyszy nam Duch Prawdy. Zastanówmy się: Wielkanoc to życie w komunii z Ojcem, Synem i Duchem Świętym, niosąc z łagodnością nadzieję Zmartwychwstałego Chrystusa i nigdy więcej nie żyjąc jak sieroty.
Don Giorgio
maj 8, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota piątego tygodnia Wielkanocy Ewangelia: J 15, 18-21 W dzisiejszej Ewangelii Jezus przemawia z realizmem i nadzieją: „Jeśli świat was nienawidzi, wiedzcie, że mnie pierwszy znienawidził”. Zmartwychwstanie nie oznacza, że znikają przeciwności; oznacza to, że nienawiść nie ma już mocy, by zwyciężyć. Chrystus Zmartwychwstały przeszedł już przez odrzucenie, cierpienie, opuszczenie i śmierć, i pokonał je poprzez miłość i wierność Ojcu. Dlatego uczeń nie powinien się dziwić, gdy wierność Chrystusowi rodzi niezrozumienie lub opór. Jednak ta wrogość nie może zniszczyć życia otrzymanego dzięki Zmartwychwstaniu. Świat odrzucił Chrystusa, ponieważ nie znał prawdziwie Ojca, ale Zmartwychwstanie objawiło, że prawda, miłość i życie należą ostatecznie do Boga, a nie do mocy ciemności. Życie jako uczniowie Zmartwychwstałego Pana oznacza pozostawanie niezachwianym bez zgorzknienia, odpowiadanie na nienawiść bez utraty miłości oraz wytrwałość bez strachu. W tym okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni, aby czerpać odwagę ze zwycięstwa Chrystusa, wiedząc, że Ten, który był najpierw znienawidzony, teraz zmartwychwstał i żyje, a Jego miłość pozostaje silniejsza niż każde odrzucenie ze strony świata. Zastanówmy się: Wielkanoc to pozostawanie wiernym Zmartwychwstałemu Chrystusowi z miłością i odwagą, wiedząc, że Jego zwycięstwo jest większe niż nienawiść świata.
Don Giorgio
maj 7, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Piątek piątego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 15,12-17 W dzisiejszej Ewangelii Jezus objawia najgłębsze znaczenie swojego Zmartwychwstania poprzez miarę swojej miłości: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. Zmartwychwstały Chrystus jest na zawsze Tym, który kochał do końca. Jego Zmartwychwstanie nie wymazuje ofiary Krzyża; ujawnia jej wieczną moc. Rany pozostają w uwielbionym ciele Chrystusa, ponieważ miłość pozostaje sednem Jego tożsamości. Nie jest to miłość odległa ani abstrakcyjna, ale miłość osobista, która nazywa nas przyjaciółmi, wybiera nas i zaprasza do trwania w komunii z Nim. Zmartwychwstanie pokazuje, że miłość ofiarna jest silniejsza niż śmierć, silniejsza niż zdrada, silniejsza niż strach. Żyć Wielkanocą oznacza zatem wejść w tę samą miłość, kochać nie tylko słowami, ale ofiarą, wiernością, przebaczeniem i konkretnym oddaniem się. W tym okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do kontemplacji zmartwychwstałego Pana jako żywego objawienia boskiej miłości i do pozwolenia, by Jego miłość przemieniła sposób, w jaki żyjemy, służymy i odnosimy się do siebie nawzajem. Zastanówmy się: Wielkanoc to życie w miłości ofiarnej Zmartwychwstałego Chrystusa, który oddał swoje życie, abyśmy mogli kochać jako Jego przyjaciele.
Don Giorgio
maj 7, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek piątego tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 15, 9-11 W dzisiejszej Ewangelii Jezus odkrywa przed nami najgłębszą rzeczywistość Zmartwychwstania: „Jak Ojciec mnie umiłował, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w mojej miłości”. Życie zmartwychwstałe nie polega po prostu na pokonaniu śmierci; chodzi o wejście w samą miłość, która jednoczy Ojca i Syna. Miłość ta nie jest abstrakcyjna, przeżywa się ją poprzez wierność, poprzez przestrzeganie Jego słowa, poprzez trwałą relację. Trwać w Jego miłości oznacza pozwolić, by Jego zmartwychwstała obecność kształtowała całe nasze istnienie, żyć zakorzenionym w miłości, która jest wierna, trwała i ożywcza. A to prowadzi do prawdziwej radości: „aby moja radość była w was, a wasza radość była pełna”. Zmartwychwstanie jest zatem otwarciem nowego sposobu życia, nie kierowanego strachem czy niepewnością, ale podtrzymywanego przez boską miłość. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do świadomego trwania w tej miłości, do pozostawania w niej, aby nasze życie przyniosło cichy, ale potężny owoc radości, który pochodzi wyłącznie ze wspólnoty ze Zmartwychwstałym Chrystusem. Zastanówmy się: Wielkanoc to trwanie w miłości Zmartwychwstałego Chrystusa i pozwolenie, by Jego radość stała się pełnią naszego życia.
Don Giorgio
