Wtorek 25 kwietnia
Święty Marek, Ewangelista - święto Pierwsze czytanie - 1 P 5, 5-14 "Wszyscy obleczcie się w pokorę, aby być sługami jedni drugich, ponieważ Bóg odrzuca pysznych, a zawsze będzie sprzyjał pokornym". Jest to zdanie w Biblii, które podsumowuje wiele doktryn. Jest to zdanie, które podsumowuje koncepcję życia wspólnotowego lub rodzinnego. Jest to zdanie, które sprawia, że nasze życie jest niebiańskie na ziemi. Po pierwsze, nie chodzi o jedną osobę, ale o wszystkich, "Wszyscy się opasajcie". Następnie nie jest to coś, co inni wam robią, "Wszyscy owińcie się". Chodzi o osobistą decyzję. Jest to decyzja, aby owinąć się w pokorę. By owinąć się w pokorę. A cel tego owijania jest tylko jeden: być sługami siebie nawzajem. Nie jest pokorą pokazywanie się. Nie jest pokorą wycofanie się czy rezygnacja. To jest pokora aktywna. Jest to pokora bycia sługami siebie nawzajem. A motywem do bycia pokornym jest to, że Bóg lubi pokornych. Chodzi więc o to, by poznać serce Boga i zapragnąć być takim jak On. Chodzi o to, by być takim, jakim chce być Bóg. Zastanówmy się: Czy opasam się pokorą, by być sługą drugiego?
Poniedziałek 24 kwietnia
Poniedziałek 3. tygodnia okresu wielkanocnego Święty Fidelis z Sigmaringen, kapłan, męczennik Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 6, 8-15 "Szczepan został napełniony łaską i mocą i zaczął czynić cuda i wielkie znaki wśród ludu". Kiedy jesteś napełniony łaską i mocą, możesz zacząć czynić cuda i wielkie znaki. Musimy być napełnieni łaską i mocą. Łaską Bożą, która pochodzi ze zbawienia dokonanego przez krew Chrystusa. I mocą, która pochodzi z serca, które jest otwarte na Ducha Świętego. Zarówno łaska, jak i moc są niezbędne do pełnienia misji. Łaska z krwi Chrystusa i moc z obecności Ducha Świętego. Łaska i moc czynią nas cudami. Łaska i moc czynią nas znakami. Cuda z łaski i mocy Bożej. Znaki łaski i mocy Bożej. Zastanówmy się: Na ile nasiąkam łaską krwi Chrystusa i mocą Ducha Świętego?
Niedziela 23 kwietnia
III Niedziela Wielkanocna Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 2:14,22-33 Dziś czytamy przemowę Piotra. Ta przemiana w Piotrze jest świadectwem przyjścia Ducha Świętego. Jest to dowód samego Zmartwychwstania. Ta osobista przemiana w osobie Piotra jest dowodem na istnienie Chrystusa Zmartwychwstałego. Ta osobista przemiana w osobie Piotra wypływa z jego doświadczenia doświadczenia Jezusa. Relacja Jezusa Chrystusa z Jego Ojcem jest centralnym punktem Zmartwychwstania. Miłość Boga Ojca da Synowi moc do pokonania mocy śmierci. Tej miłości Boga Ojca doświadczonej przez Syna, Jezusa Chrystusa, jest świadkiem Piotr i inni uczniowie. I na tym Piotr i inni uczniowie opierają swoją wiarę w tego samego Boga Ojca, który obiecał Ducha Świętego. "Bóg wskrzesił tego człowieka Jezusa do życia, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami. Teraz wyniesiony na wyżyny przez prawicę Boga, otrzymał od Ojca Ducha Świętego, który był obiecany, a to, co widzicie i słyszycie, jest wylaniem tego Ducha". Nasza osobista przemiana jest najlepszym świadectwem cudu Zmartwychwstania. Nasza osobista przemiana jest najlepszym świadectwem działania Ducha Świętego. Zastanówmy się: Na ile moje życie świadczy o zmartwychwstaniu Chrystusa?