kwi 28, 2026 | AKTUALNOŚCI
Obchody jubileuszowe miały miejsce dnia 18 kwietnia 2026 roku w Raciborzu. Pierwsza i najważniejsza część dokonała się w farnym kościele pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Na wstępie Siostra Przełożona Elżbieta Bańdziak powitała wszystkich dostojnych gości. Kolejnym punktem było krótkie wprowadzenie historyczne siostry Elżbiety Cińcio wskazujące na osobę fundatora Domu św. Notburgi, pochowanego w tej farnej świątyni, pierwsze siostry marianki w Raciborzu, dobrodziejów i dobre owoce istniejącego Dzieła.
O godzinie 11 rozpoczęła się uroczysta Msza Święta dziękczynna pod przewodnictwem księdza biskupa Jana Kopca. W koncelebrze uczestniczyli: ksiądz dziekan i proboszcz farnej parafii, Marian Obruśnik oraz ojcowie franciszkanie: ojciec Eligiusz i ojciec Ignacy. W homilii ksiądz biskup naświetlił sytuację społeczną w połowie XIX wieku na Śląsku i przytaczając fragment przemówienia księdza Hermanna Schaffera, udowodnił aktualność przesłania Fundatora Domu św. Notburgi. Uroczyste Te Deum uwieńczyło uroczystą Eucharystię. Siostra Radna Róża przekazała życzenia od naszej Matki Generalnej M.Sybilli Kołtan i przekazała raciborskiej wspólnocie ikonę Matki Bożej Dobrej Rady. Siostra Przełożona Prowincjalna Dagmara Kania i Siostra Przełożona Elżbieta Bańdziak złożyły kwiaty na grobie Fundatora księdza Hermanna Schaffera.
Następna część świętowania odbyła się w budynku Domu św. Notburgi. W świetlicy przy agapie, goście zwiedzili wystawę fotograficzną ukazującą wczoraj i dziś Domu Pomocy Społecznej św. Notburgi oraz obejrzeli przedstawienie teatralne przygotowane przez pracowników i Mieszkańców Domu. Była to inscenizacja wiersza Juliana Tuwima pod tytułem Rzepka.
s. Elżbieta Cincio
kwi 28, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek czwartego tygodnia Wielkanocy
Święty Piotr Chanel, kapłan i męczennik
Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort, kapłan
Ewangelia: J 10,22-30
W dzisiejszej Ewangelii Jezus wypowiada słowa, które wprowadzają nas w samo serce tajemnicy Zmartwychwstania: „Ja i Ojciec jesteśmy jednym”. Zmartwychwstałego życia Chrystusa nie można zrozumieć w oderwaniu od Jego doskonałej jedności z Ojcem. Jezus nie jest odizolowaną postacią działającą na własną rękę, ale wiecznym Synem, który żyje w komunii z Ojcem i objawia Jego zbawczą wolę. Ponieważ jest On jednym z Ojcem, Jego słowa niosą boski autorytet, Jego dzieła objawiają boską moc, a Jego Zmartwychwstanie staje się triumfem samego Boga nad śmiercią. Życie, które On daje swoim owcom, jest bezpieczne, ponieważ wypływa z tej nierozerwalnej jedności miłości i istnienia. „Nikt nie może ich wyrwać z mojej ręki… nikt nie może ich wyrwać z ręki Ojca”. W Chrystusie i w Ojcu istnieje jedno zbawcze objęcie. W dniu wspomnienia św. Piotra Chanel i św. Ludwika Marii Grigniona de Montforta pamiętamy, że prawdziwa świętość wypływa z jedności z Bogiem i przynosi owoce w misji. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do zaufania boskiej komunii objawionej w Chrystusie i do powierzenia naszego życia w ręce Ojca i Syna. Zastanówmy się: Wielkanoc to zaufanie zmartwychwstałemu Synowi, który jest jednym z Ojcem, i powierzenie naszego życia ich nierozerwalnej zbawczej miłości.
Don Giorgio
kwi 27, 2026 | FORUM
Dziękujemy Bogu za łaskę i błogosławieństwa, jakimi obdarzył każdego z nas, a zwłaszcza nasze zgromadzenie, w momencie, gdy obchodzimy 25-lecie powstania naszej wspólnoty w Kurasini. Dziękujemy przełożonym naszego zgromadzenia za uznanie znaczenia posiadania tego domu w Dar es Salaam. Niech Bóg obdarzy ich wszelkim dobrem w ich służbie. Przygotowania do obchodów jubileuszu rozpoczęły się modlitwą za naszą wspólnotę; zaczęliśmy w styczniu i będziemy ją kontynuować przez cały rok. Przed świętem św. Józefa modliliśmy się dziewięciodniową nowennę do św. Józefa, a dzień przed tym świętem odbyliśmy osobiste rekolekcje ku czci św. Józefa. Pierwszego wieczoru wspólnie odmówiliśmy nieszpory, a rano modliliśmy się razem modlitwy poranne. Później kontynuowaliśmy przygotowania do uroczystości, przygotowując się duchowo do pięknej liturgii, która płynęła z serca każdego z nas. Msza Święta rozpoczęła się o godz. 23:15, a przewodniczyli jej nasi duchowi Ojcowie. Dołączyły do nas Siostry Maryi Niepokalanej oraz zaproszeni goście. Po Mszy Świętej zebraliśmy się na krótkim przyjęciu. Niedługo po tym, jak księża zmienili szaty liturgiczne, oni również przybyli na miejsce uroczystości. Ksiądz otworzył przyjęcie modlitwą, następnie przedstawiliśmy gości i kontynuowaliśmy nasze spotkanie, dzieląc się braterską miłością. Odczytano również krótką historię klasztoru oraz siostry, która go zorganizowała. Po odczytaniu historii siostry od Maryi Niepokalanej podały różne przekąski, a następnie przemówiła przełożona regionalna, która wyjaśniła początki wspólnoty w Kurasini. Na koniec podziękowała wszystkim, którzy przybyli, aby uczestniczyć w naszej uroczystości. Przełożona regionalna powitała księdza, który przewodniczył Mszy Świętej, wygłosiła homilię i zakończyła nabożeństwo.
Opracowała: s. M. Yasisnta Unga, przełożona lokalna – Kurasini
kwi 26, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 4. tygodnia Wielkanocy
Ewangelia: J 10,11-18 W dzisiejszej Ewangelii Jezus oświadcza: „Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje życie za owce”. Widzimy tu prawdziwe oblicze Chrystusa Zmartwychwstałego. On zmartwychwstał nie pomijając swojej ofiary, ale właśnie dzięki niej. Rany Jego miłości pozostają znakami Jego tożsamości. On jest Pasterzem, który nie zbawił z daleka, ale wkroczył w niebezpieczeństwo, cierpienie i śmierć, aby przywrócić swoje stado do życia. W przeciwieństwie do najemnika, który ucieka, Chrystus pozostaje wierny, gdy nadchodzi wilk, ponieważ Jego miłość jest silniejsza niż strach. Zmartwychwstanie objawia, że taka miłość ofiarna jest zwycięska: Pasterz, który oddał swoje życie, przywrócił je i teraz żyje na wieki, aby prowadzić, chronić i gromadzić swój lud. Zna osobiście każdą owcę i woła każdą po imieniu. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni, aby zaufać temu żywemu Pasterzowi, podążać za Jego głosem ponad wszelkie fałszywe głosy i odpoczywać w pewności, że Ten, który umarł za nas, teraz żyje, aby wprowadzić nas do życia w obfitości. Zastanówmy się: Wielkanoc to powierzenie się Dobremu Pasterzowi, który oddał swoje życie, zmartwychwstał i teraz prowadzi nas do życia w obfitości.
Don Giorgio
kwi 26, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwarta Niedziela Wielkanocna
Czytania: Dz 2,14a.36–41; 1 P 2,20b–25; J 10,1–10W tę czwartą niedzielę Wielkanocy Słowo Boże ukazuje nam, w jaki sposób zmartwychwstałe życie Chrystusa staje się w nas rzeczywistością. W Dziejach Apostolskich Piotr wzywa ludzi do nawrócenia i chrztu. Nawrócenie to coś więcej niż tylko żal za grzechy; to otwarcie serca na Zmartwychwstanie, odwrócenie się od tego, co zamyka nas w śmierci, i zwrócenie się ku żywemu Chrystusowi, który nas odnawia. W Pierwszym Liście św. Piotra dowiadujemy się, że cierpliwa wytrwałość w czynieniu dobra jest cenna przed Bogiem. Zjednoczeni z cierpiącym i zmartwychwstałym Panem, nawet nasze próby mogą stać się miejscami łaski i przemiany. W Ewangelii Jezus głosi: „Ja jestem bramą”. On jest bezpieczną bramą do życia, przejściem, przez które odnajdujemy bezpieczeństwo, wolność i prawdziwą pastwę. Wejście przez Niego oznacza przebywanie pod ochroną boskiej miłości i w obfitości życia zmartwychwstałego. Wielkanoc jest zatem nie tylko zwycięstwem Chrystusa nad śmiercią, ale naszym zaproszeniem do pokuty, wytrwałości i pełnego zaufania wejścia do Tego, który jest naszą bramą i zbawieniem. Zastanówmy się: Wielkanoc to otwarcie naszych serc na Chrystusa Zmartwychwstałego, wytrwałość w dobru poprzez próby i wejście przez Niego, który jest bramą, do prawdziwego życia.
Don Giorgio
