lut 25, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Czwartek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Mateusz 7:7-12
W dzisiejszej Ewangelii Jezus zaprasza nas do wytrwałej i pełnej zaufania relacji z Ojcem: „Proście… szukajcie… pukajcie”. Te czasowniki nie oznaczają chwilowych działań, ale trwałe postawy serca. Wielki Post uczy nas, abyśmy nie poddawali się zbyt szybko w modlitwie, nie wycofywali się, gdy odpowiedzi wydają się opóźnione, ale szukali i pukali, aż odkryjemy na nowo, kim naprawdę jesteśmy – synami i córkami naszego Ojca w niebie. Obietnica nie polega jedynie na tym, że drzwi się otworzą, ale że Ten, który je otwiera, jest kochającym Ojcem, który daje dobre rzeczy swoim dzieciom. Nasza wytrwałość w modlitwie stopniowo oczyszcza nasze pragnienia i pogłębia nasze zaufanie, aż wiara staje się nie prośbą o rzeczy, ale żywą świadomością przynależności. Szczere poszukiwanie Boga jest już zbliżeniem się do pewności, że jesteśmy przez Niego kochani. Zastanówmy się: Wielki Post to wytrwałość w modlitwie i nieustanne poszukiwanie Boga, aż zaczniemy świadomie żyć jako umiłowani synowie i córki naszego Ojca w niebie.
Don Giorgio
lut 24, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Środa pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Łk 11, 29-32 W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o pokoleniu, które nieustannie prosi o znaki, nie rozpoznając Tego, który już jest wśród nich. Daje się im znak Jonasza, ale oni pozostają ślepi na większą rzeczywistość, która stoi przed nimi. Tragedia nie polega na nieobecności Boga, ale na niezdolności dostrzeżenia Go w prosty i konkretny sposób. W okresie Wielkiego Postu to ostrzeżenie staje się osobiste. Bóg nie jest odległy; jest obecny w swoim Słowie, w sakramentach, w codziennych obowiązkach, w cichych wezwaniach do nawrócenia. Najgorszą rzeczą, jaka może nas spotkać, nie jest cierpienie ani ograniczenia, ale duchowa ślepota, niezdolność dostrzeżenia łaski, gdy jest ona blisko. Wielki Post zachęca nas do oczyszczenia naszego wzroku, do bycia uważnymi i pokornymi, abyśmy mogli rozpoznać obecność Boga tam, gdzie już jest ona obecna, bez domagania się nadzwyczajnych znaków. Zastanówmy się: Wielki Post oczyszcza nasz wzrok, abyśmy mogli rozpoznać prostą i konkretną obecność Boga, która już działa w naszym codziennym życiu.
Don Giorgio
lut 24, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia: Mateusz 6:7-15 W dzisiejszej Ewangelii Jezus uczy nas modlitwy „Ojcze nasz” i umieszcza ją pomiędzy dwoma głębokimi postawami serca. Po pierwsze, przypomina nam, że nasz Ojciec wie już, czego potrzebujemy, zanim Go o to poprosimy; modlitwa nie polega zatem na informowaniu Boga, ale na powierzeniu się Jego miłosiernej opatrzności. Jest to akt synowskiego zaufania. Po drugie, Jezus natychmiast łączy tę modlitwę z przebaczeniem: „Jeśli przebaczycie innym… Ojciec wasz niebieski przebaczy wam”. W ten sposób „Ojcze nasz” stoi pomiędzy zaufaniem a miłosierdziem. Zbliżamy się do Ojca, który nas zna i troszczy się o nas, ale nie możemy pozostawać w Jego obecności z zamkniętym lub pełnym urazy sercem. W okresie Wielkiego Postu Ewangelia zachęca nas, abyśmy modlili się nie mechanicznie, ale relacyjnie, głęboko ufając, że Ojciec nas zna, i pozwalając, aby Jego przebaczenie przepływało przez nas do innych. Zastanówmy się: Wielki Post to zaufanie Ojcu, który już zna nasze potrzeby, pozwalając jednocześnie, aby Jego przebaczenie przepływało przez nas do innych.
Don Giorgio
lut 22, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek pierwszego tygodnia Wielkiego Postu
Święty Polikarp, biskup, męczennik
Ewangelia: Mateusz 25:31-46
W dzisiejszej Ewangelii Jezus ujawnia zaskakujące kryterium życia wiecznego: naszą wrażliwość na potrzeby otaczających nas osób. Scena sądu nie skupia się na niezwykłych osiągnięciach, ale na prostych, konkretnych aktach miłosierdzia, takich jak karmienie głodnych, przyjmowanie przybyszów, odwiedzanie chorych i uwięzionych. Życie wieczne jest w tajemniczy sposób związane z tym, jak uważnie rozpoznajemy Chrystusa ukrytego w słabszych. W pierwszym tygodniu Wielkiego Postu Pan zachęca nas do pogłębienia naszej świadomości duchowej, aby nasze serca stały się bardziej wrażliwe i mniej obojętne. Święty Polikarp, wierny aż do męczeńskiej śmierci, żył wiarą, która nie była abstrakcyjna, ale przejawiała się w odważnej miłości. Wielki Post wzywa nas do takiej samej integralności: do dostrzegania, poruszania się i działania. Nasza droga do wieczności prowadzi przez codzienne okazje do kochania Chrystusa w tych, którzy stoją przed nami w potrzebie. Zastanówmy się: Wielki Post budzi serce, aby rozpoznawać Chrystusa w potrzebach otaczających nas osób i służyć Mu, pozwalając, aby konkretna miłość kształtowała naszą drogę do życia wiecznego.
Don Giorgio
lut 21, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Pierwsza niedziela Wielkiego Postu
Czytania: Księga Rodzaju 2,7-9; 3,1-7; List do Rzymian 5,12-19; Ewangelia według św. Mateusza 4,1-11.
W tę pierwszą niedzielę Wielkiego Postu Słowo Boże przedstawia nam dramat ludzkiej wolności. W Księdze Rodzaju Bóg stwarza człowieka w godności i zaufaniu, obdarzając go wolnością i prosząc o odpowiedzialną miłość; jednak człowiek wybiera nieposłuszeństwo, przedkładając iluzję nad prawdę. Grzech wkracza do historii, ale, jak głosi św. Paweł, grzech nie udaremnia Bożego planu. Tam, gdzie wzrósł grzech, jeszcze bardziej obfitowała łaska. Odpowiedzią Boga na ludzką porażkę nie jest porzucenie, ale odkupienie. W Ewangelii widzimy tę łaskę ucieleśnioną w Chrystusie, który staje przed pokusą na pustyni. Chociaż jest pełen łaski, nie jest oszczędzony walki; pokusa pozostaje prawdziwym polem bitwy. Jednak Jezus pokazuje nam, jak pozostać niezachwianym: zakorzeniony w Słowie Bożym, odrzuca oszustwo kusiciela: „Idź precz, szatanie!”. Wielki Post przypomina nam, że my również żyjemy między wolnością a łaską. Nadejdą pokusy, ale łaska jest większa. Naszym zadaniem jest dokonywanie odpowiedzialnych wyborów, ufność w nadmiar łaski i zdecydowane „nie” wraz z Chrystusem wobec wszystkiego, co oddala nas od Ojca. Zastanówmy się: Wielki Post umacnia nas poprzez łaskę, gdy odpowiedzialnie korzystamy z naszej wolności, odrzucając pokusy i wybierając Boga z zdecydowanym sercem.
Don Giorgio
