Środa, 19 marca

Środa, 19 marca

Święty Józef, małżonek Najświętszej Maryi Panny - Uroczystość
Czytania 2 Samuela 7:4-5,12-14,16; Rz 4:13,16-18,22; Ewangelia
Mateusza 1:16,18-21,24
Uroczystość św. Józefa zachęca nas do refleksji nad jego wyjątkową rolą w historii zbawienia jako cichego, ale niezłomnego strażnika Bożej obietnicy. W 2 Księdze Samuela słyszymy o przymierzu Boga z Dawidem, obietnicy trwałego królestwa wypełnionego w Chrystusie. Paweł w Liście do Rzymian przypomina nam o wierze Abrahama, który wierzył w Boże słowo nawet wtedy, gdy jego spełnienie wydawało się niemożliwe. W Ewangelii Mateusza widzimy, jak Józef, podobnie jak Abraham, zaufał Bożemu planowi, przyjmując boską misję ochrony Maryi i Jezusa. Posłuszeństwo Józefa, choć ciche, wiele mówi - jego życie jest świadectwem wiary w działaniu, zgodnym z odwiecznym Bożym planem zbawienia ludzkości. Dzięki Józefowi widzimy zbieżność obietnic Starego Testamentu i wypełnienia Nowego Testamentu, uosabiając wierność wymaganą do udziału w Bożym planie odkupienia ludzkości. Postać św. Józefa uosabia wieczną obietnicę Boga, że będziemy Jego ludem, uosabia wiarę Abrahama, który wierzy w Słowo Boże i przyjmuje Boży plan dla ludzkości. Przyjmuje wolę Boga bez żadnych pytań. Zastanówmy się: Jak bardzo jestem osobiście spokrewniony ze św. Józefem w przyjmowaniu Bożego planu bez pytań?

Don Giorgio

Milczenie świętego Józefa

Milczenie świętego Józefa

Myśli zainspirowane przez św. Józefa… Być milczącym i wymownym w tym samym czasie to żyć w pełni zarówno obecności, jak i ekspresji. Milczenie to nie tylko brak mowy; to cicha otwartość, która pozwala uchwycić cały obraz, postrzegać rzeczywistość w jej głębi bez zniekształceń. To mądrość słuchania, czekania, pozwalania prawdzie rozwijać się poza ograniczeniami słów. Prawdziwa elokwencja nie jest jednak przeciwieństwem ciszy - ona się z niej rodzi. Jest to umiejętność wyrażania tego, co zostało głęboko zrozumiane, dawania głosu temu, co zostało wewnętrznie przyjęte. Elokwencja jest sztuką bycia w pełni obecnym, stawania się częścią całego obrazu, a nie stania poza nim. W ten sposób milczenie i elokwencja nie są przeciwieństwami, ale dwoma wymiarami jednej rzeczywistości: sztuki prawdziwego bycia.

Don Giorgio

Wtorek, 18 marca

Wtorek, 18 marca

Wtorek 2. tygodnia Wielkiego Postu
Święty Cyryl Jerozolimski, biskup, doktor
Pierwsze czytanie Izajasza 1:10,16-20
Wielki Post to święty czas nawrócenia, wezwanie do dostosowania naszych serc do woli Bożej poprzez konkretne czyny miłości i sprawiedliwości. Słowa Izajasza przypominają nam, że prawdziwa pokuta nie polega jedynie na osobistej pobożności, ale na przemianie naszego życia w służbie innym. „Uczenie się czynienia dobra” to ciągła podróż, która wymaga pokory, otwartości i chęci spojrzenia poza siebie. Poszukiwanie sprawiedliwości oznacza przeciwstawianie się uciskowi, opowiadanie się za bezbronnymi i dbanie o to, by ci, o których często się zapomina - sieroty, wdowy, osoby marginalizowane - byli traktowani z godnością i troską. Bóg nie pragnie pustych rytuałów, ale serc, które odzwierciedlają Jego miłosierdzie, rąk, które pracują na rzecz pokoju i głosów, które przemawiają w imieniu pozbawionych głosu. Ten okres Wielkiego Postu wzywa nas nie tylko do odwrócenia się od grzechu, ale także do aktywnego przyjęcia dzieła miłości, wiedząc, że czyniąc to, zbliżamy się do samego serca Boga. Zastanówmy się: Wielki Post pogłębia naszą relację z Bogiem poprzez sprawiedliwość i akty miłości, zwłaszcza wobec bezbronnych.

Don Giorgio

Poniedziałek, 17 marca

Poniedziałek, 17 marca

Poniedziałek 2. tygodnia Wielkiego Postu
Święty Patryk, biskup, misjonarz
Pierwsze czytanie - Daniel 9:4-10
Wielki Post zaprasza nas do stanięcia w świetle Bożego miłosierdzia, jednocześnie uznając cienie naszych upadków. Czytanie z Księgi Daniela 9:4-10 przedstawia ten kontrast z uderzającą jasnością: z jednej strony niezachwiana miłość i wierność Pana, który zawsze jest gotowy okazać swoje miłosierdzie tym, którzy się do Niego zwracają; z drugiej strony nasze własne niewierności, czasy, w których odeszliśmy od Jego przykazań, sprowadzając na siebie wstyd naszych grzechów. Jednak ten czas nie ma na celu pozostawienia nas w rozpaczy, ale doprowadzenie nas do prawdziwej skruchy. Jest to wezwanie do uznania naszych niedociągnięć nie jako źródła beznadziejności, ale jako okazji do powrotu do Pana z pokorą, ufając, że Jego miłosierdzie jest zawsze większe niż nasze niepowodzenia. W obliczu naszych zdrad Bóg nie odwraca się; raczej cierpliwie czeka, pragnąc nas przywrócić. Ta wielkopostna podróż polega zatem na przyjęciu obu prawd - naszej potrzeby nawrócenia i niezachwianej hojności Bożego przebaczenia. Wielki Post jest pokutą sugerowaną przez wstyd naszych zdrad przed niezachwianym Bożym miłosierdziem.

Don Giorgio

Niedziela 16 marca

Niedziela 16 marca

  1. niedziela Wielkiego Postu
    Pierwsze czytanie - Księga Rodzaju 15:5-12,17-18
    Wielki Post to święty czas, aby odnowić naszą relację z Bogiem, podobnie jak Abraham, który zaufał obietnicom Pana i zawarł z Nim przymierze. W Księdze Rodzaju 15 jesteśmy świadkami niezachwianej ufności Abrahama, który przygotowuje ofiarę i cierpliwie czeka na odpowiedź Boga, nawet gdy wokół niego zapada ciemność. To starożytne przymierze, przypieczętowane wiernym posłuszeństwem Abrahama, staje się duchowym wzorem dla naszej własnej relacji z Bogiem. Jego wiara nie była jedynie przekonaniem, ale aktywnym zaufaniem, nawet w chwilach niepewności. Podobnie Wielki Post zaprasza nas do ponownego przeżywania tego przymierza poprzez pogłębianie naszej wiary, składanie ofiar i oczekiwanie z nadzieją na Bożą obecność w naszym życiu. Poprzez modlitwę, post i miłosierdzie odnawiamy nasze zobowiązanie, tak jak zrobił to Abraham, ufając, że Boże obietnice są zawsze wierne. Przyjmując wiarę Abrahama, pozwalamy, aby Wielki Post był okresem duchowej przemiany, przybliżającej nas do wiecznego przymierza miłości Boga. Zastanówmy się: Wielki Post to ponowne przeżywanie Bożego przymierza poprzez wiarę na wzór Abrahama.

Don Giorgio