Środa, 12 lutego

Środa, 12 lutego

Środa 5 tygodnia czasu zwykłego
Pierwsze czytanie Księga Rodzaju 2:4-9,15-17
W pierwszym czytaniu widzimy intymny i celowy sposób, w jaki Bóg stwarza człowieka, odróżniając go od reszty stworzenia. W przeciwieństwie do innych stworzeń, które zostały powołane do istnienia Jego słowem, człowiek został uformowany z prochu ziemi, ukształtowany rękami samego Stwórcy. Następnie, w niezwykłym akcie boskiej intymności, Bóg tchnie w nozdrza człowieka tchnienie życia, czyniąc go żywą istotą. Ten moment ujawnia głęboką godność człowieczeństwa, ponieważ człowiek jest nie tylko stworzony z ziemi, ale także nasycony tchnieniem Boga. Ta wyjątkowość wynika z faktu, że człowiek jest stworzony na obraz Boga, obdarzony wolnością - istotnym aspektem jego natury. Nie jest to wolność do zwykłego samostanowienia, ale wolność ukierunkowana na wybór tego, co dobre, wolność do dostosowania swojej woli do woli Bożej. Ten boski dar wolnej woli wzywa człowieka do odpowiedzialności, jak widać w Bożym przykazaniu dotyczącym drzewa poznania dobra i zła. Prawdziwa wolność nie polega zatem na autonomii, ale na życiu w harmonii z wolą Bożą, źródłem samego życia. Chodzi o wolny wybór woli Bożej. Zastanówmy się: W jaki sposób korzystam z daru wolności otrzymanej od Boga - czy wybieram dostosowanie mojej woli do Jego woli, czy też pozwalam, by moje własne pragnienia prowadziły mnie z dala od życia, które On dla mnie zamierzył?

Don Giorgio

Wtorek, 11 lutego

Wtorek, 11 lutego

Matki Bożej z Lourdes
Wtorek 5. tygodnia czasu zwykłego
Światowy Dzień Chorego 2025
Pierwsze czytanie Księga Rodzaju 1:20-2:4
W tym Światowym Dniu Chorego, rozważając opis stworzenia z Księgi Rodzaju, przypominamy sobie, że ludzkość jest w wyjątkowy sposób ukształtowana na obraz Boga. Ten boski ślad jest nie tylko darem, ale także wezwaniem do odpowiedzialności. Jeśli Bóg z miłości stworzył świat i powierzył go nam, to nasze zarządzanie musi wykraczać poza zwykłą troskę o środowisko - musi obejmować troskę o siebie nawzajem, zwłaszcza o najbardziej bezbronnych. Chorzy, słabi i cierpiący zajmują szczególne miejsce w sercu Boga i w nich spotykamy oblicze Chrystusa. Matka Boża z Lourdes, której wstawiennictwa szuka tak wielu cierpiących, wskazuje nam na tę prawdę: współczucie nie jest opcją, ale obowiązkiem. Opiekując się chorymi, oddajemy cześć zarówno Stwórcy, jak i świętości samego życia, żyjąc miłością, w której zostaliśmy stworzeni. Jak przypomina nam papież Franciszek w swoim orędziu na ten dzień, „cierpienie zawsze niesie ze sobą tajemniczą obietnicę zbawienia, ponieważ pozwala nam doświadczyć bliskości i realności pocieszającej obecności Boga”. Dzięki naszej bliskości z tymi, którzy cierpią, możemy być częścią tej Bożej obecności. Rozpoznając obraz Boga w każdym człowieku, zwłaszcza chorym i cierpiącym, w jaki sposób mogę stać się bardziej współczującą obecnością w ich życiu, odzwierciedlając Bożą miłość poprzez moje działania i troskę?

Don Giorgio

Poniedziałek, 10 lutego

Poniedziałek, 10 lutego

Święta Scholastyka, dziewica
Poniedziałek 5. tygodnia czasu zwykłego
Pierwsze czytanie Księga Rodzaju 1:1-19
W opisie stworzenia zawartym w Rdz 1:1-19 widzimy, że Bóg powołał wszystko do istnienia z niczego, demonstrując swoją bezgraniczną moc i boską wolę. Jego akt stworzenia nie był arbitralny, ale wypływał z Jego natury, którą jest miłość. Miłość ze swej istoty pragnie dawać, tworzyć i rodzić życie. Tak więc wszechświat i wszystko, co zawiera, są wyrazem przepełniającej Boga dobroci. To dlatego po każdym etapie stworzenia Bóg spoglądał na swoje dzieło i uznawał je za dobre. Dobroć stworzenia odzwierciedla doskonałość jego Stwórcy, ujawniając, że wszystko, co zostało powołane do istnienia, ma wartość i cel. Stworzenie nie jest zatem jedynie sekwencją wydarzeń, ale rozwojem boskiej miłości, w której światło, ziemia, morza, roślinność i ciała niebieskie zostały uformowane jako część harmonijnego i celowego projektu Boga. Zastanówmy się: Jak rozpoznaję i odpowiadam na Bożą miłość w pięknie i dobroci stworzenia wokół mnie?

Don Giorgio

Niedziela 9 lutego

Niedziela 9 lutego

  1. niedziela zwykła
    Pierwsze czytanie z Księgi Izajasza 6:1-2,3-8
    W piątą niedzielę zwykłą pierwsze czytanie z Księgi Izajasza 6:1-2,3-8 przedstawia głębokie spotkanie proroka z Bogiem, podczas którego otrzymuje on swoją misję. Fragment ten przypomina nam, że w każdej misji musi być ktoś, kto jest posłany przez Boga. Wizja chwały Pana napełnia Izajasza podziwem i pokorą, czyniąc go świadomym swojej niegodności. Jednak dzięki boskiemu oczyszczeniu zostaje przemieniony i przygotowany do odpowiedzi na Boże wezwanie słowami: „Oto jestem, poślij mnie!”. Ten wzór boskiego zlecenia jest widoczny w całej historii zbawienia - czy to u proroków, apostołów, czy świętych - podkreślając, że prawdziwa misja nie pochodzi z osobistych ambicji, ale z Bożej inicjatywy. To On wybiera, oczyszcza i posyła, zapewniając, że Jego posłańcy działają nie z własnego autorytetu, ale jako narzędzia Jego woli. To czytanie zachęca nas do refleksji nad naszym własnym powołaniem: Czy jesteśmy otwarci na rozpoznanie Bożego zaproszenia, pozwalając Mu, aby nas oczyścił i odważnie wychodząc naprzód, aby wypełnić misję, którą nam powierza? Zastanówmy się: Czy jestem otwarty na rozpoznanie Bożego wezwania w moim życiu i czy ufam, że On wyposaży mnie do misji, którą mi powierza, pomimo moich słabości?

Don Giorgio

Sobota, 8 lutego

Sobota, 8 lutego

Sobota 4. tygodnia czasu zwykłego
Święty Jerome Emilian
Święta Józefina Bakhita, dziewica
Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Pierwsze czytanie - List do Hebrajczyków 13:15-17,20-21
W tym fragmencie znajduje się modlitwa, aby Bóg pokoju wyposażył nas we wszystko, co niezbędne do wypełnienia Jego woli, kształtując nas na to, co jest Mu miłe przez Jezusa Chrystusa. Ta przemiana zachodzi w Chrystusie, umożliwiając nam życie zgodnie z wolą Bożą poprzez wszelkie dobre uczynki. Jednym z takich działań jest hojne dzielenie się naszymi zasobami z innymi, co autor opisuje jako ofiarę - ofiarę, która jest przyjemna Bogu. Chętnie dając potrzebującym, czynimy coś więcej niż tylko akt miłosierdzia; uczestniczymy w ofiarnej miłości samego Chrystusa, który złożył doskonałą ofiarę dla naszego odkupienia. W ten sposób każdy akt hojności staje się wyrazem uwielbienia, namacalnym znakiem naszej komunii z samooddającą się miłością Chrystusa. Doskonałym wzorem w tym względzie jest Najświętsza Maryja Panna, która w swoim całkowitym poddaniu się woli Bożej złożyła siebie jako żywą ofiarę, oddając nie tylko swoje zasoby, ale całe swoje życie w służbie odkupieńczemu planowi Boga. Zastanówmy się: W jaki sposób mogę, podobnie jak Maryja, całkowicie ofiarować się woli Bożej, pozwalając, by moje działania - zwłaszcza moje poświęcenie i hojność - stały się prawdziwym uczestnictwem w miłości Chrystusa, który daje siebie?

Don Giorgio