mar 12, 2024 | AKTUALNOŚCI
W niedzielę, 10 marca w Domu Generalnym rozpoczęły się warsztaty dla nowego Zarządu Generalnego. Intensywne spotkania i warsztaty potrwają do sobotniego wieczora. Spotkanie rozpoczęło się Mszą świętą w Koloseum. Celem spotkania jest przygotowanie się do pracy w Generalacie oraz wyznaczenie głównych zadań dla Zarządu i dla Zgromadzenia na kolejne sześć lat, zgodnie ze wskazaniami Kapituły Generalnej. W programie przewidziano także dzień skupienia oraz pielgrzymkę do Świętego Oblicza Jezusa w Manoppello. W tym czasie także otaczamy wszystkie Siostry naszą modlitwą.
mar 11, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 4. tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia Jana 5:1-3,5-16
"Panie", odpowiedział chory, "nie mam nikogo, kto by mnie włożył do sadzawki, gdy woda jest wzburzona; a gdy jestem jeszcze w drodze, ktoś inny dociera tam przede mną". Jezus powiedział: "Wstań, weź swój śpiwór i idź". Człowiek został natychmiast uzdrowiony, podniósł swoją matę i odszedł". Tutaj możemy znaleźć dwa ważne aspekty wiary. Po pierwsze, Jezus pojawia się przed osobą, która nie ma w swoim życiu nikogo, kto mógłby jej pomóc. Był chory przez trzydzieści osiem lat i nie było w jego życiu nikogo, kto mógłby mu pomóc. Jezus dostrzega to i pojawia się przed nim. Jest to dla nas bardzo pocieszające. Jezus rozpoznaje naszą bezradność i pojawia się przed nami. Jest jeszcze jedno ważne przesłanie, które przekazuje nam historia tej sparaliżowanej osoby. Sparaliżowany czekał, aż zostanie wrzucony do basenu, aby zostać uzdrowionym, ale Bóg miał inny plan. Oznacza to, że musimy być otwarci na Boży plan i nie tkwić w naszym wąskim sposobie myślenia. Wiara musi otwierać nasz sposób myślenia i nie może zamykać nas w naszych ciasnych pudełkach. Zawsze istnieje możliwość, by po prostu podnieść matę i iść dalej, zamiast być wrzuconym do basenu w pierwszym miejscu, w którym porusza się woda. Zastanówmy się: Wielki Post to czas, aby nasza wiara otworzyła nas na plany Boga, a nie zamknęła w naszych planach.
mar 10, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 4. tygodnia Wielkiego Postu
Ewangelia Jana 4:43-54
"Mężczyzna uwierzył w to, co powiedział Jezus, i ruszył w drogę". To jest wiara. Wszyscy szukali znaków i zwiastunów. Dlatego Jezus pyta go: "Nie uwierzysz, jeśli nie ujrzysz znaków i znaków!". A ten urzędnik sądowy z Kafarnaum nie prosi o znaki, ale prosi Jezusa, aby przyszedł do jego domu, aby uratować jego dziecko. Ale Jezus po prostu poprosił go, aby poszedł do domu, a jego syn będzie żył. Kiedy ten urzędnik sądowy przyjął Słowo Jezusa i uwierzył w nie, dokonał nawrócenia. Jego nawrócenie od szukania znaków do wiary w najbardziej widoczny znak, Jezusa Chrystusa. Słowo Boże jest najpotężniejszym znakiem pośród nas. A kiedy zaczynamy wierzyć w to Słowo Boże, a nie w znaki czy cuda, które Słowo Boże czyni, również dokonujemy nawrócenia. Musimy przejść od szukania cudów do wiary w Słowo Boże. I bez żadnej pewności musimy rozpocząć naszą podróż jak urzędnik sądowy. Samo Słowo Jezusa wystarczy. Wielki Post to czas, aby iść z wiarą naprzód, ufając tylko Słowu Bożemu.
mar 9, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
4 Niedziela Wielkiego Postu (Niedziela Laetare)
Ewangelia Jana 3:14-21
"Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne". Czwarta niedziela Wielkiego Postu mówi: "Lætáre, Ierúsalem, raduj się, Jerozolimo, i wszyscy, którzy ją kochają!", ponieważ ona sama jest kochana przez Pana. My, lud Boży, jesteśmy wezwani do radości, ponieważ jesteśmy kochani przez Pana. Dzisiejsza Ewangelia mówi o tym, jak bardzo Pan nas kocha. Bóg umiłował świat tak bardzo, że dał swojego jedynego Syna. Możemy również odczytać powód tej miłości. Bóg umiłował nas tak bardzo, że mamy życie z Nim, życie wieczne. Boża interwencja nie ma na celu potępienia, ale zbawienie. Kiedy grzeszymy, chowamy się w ciemności grzechu. Ale Jezus wnosi światło w naszą ciemność. Możemy wpuścić to światło do naszego życia, wierząc w Niego. Kiedy w Niego wierzymy, nie będziemy zagubieni w ciemności grzechu. Będziemy zbawieni przez Niego w łasce. Zastanówmy się: Wielki Post jest po to, aby zrozumieć, jak bardzo Bóg nas kocha, abyśmy mogli przyjąć to światło, wierząc w Jego miłość.
mar 8, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Sobota 3. tygodnia Wielkiego Postu
Święta Franciszka Rzymska (1384 - 1440)
Ewangelia - Łukasza 18:9-14
"Jezus wypowiedział następującą przypowieść do niektórych ludzi, którzy szczycili się tym, że są cnotliwi i gardzili wszystkimi innymi". Dzieje się tak, gdy czujemy się szczęśliwi i cnotliwi z powodu własnych osiągnięć, bez żadnej relacji z Bogiem lub z naszymi braćmi i siostrami wokół nas. Wszystko jest wokół mnie. Robię wiele dobrych rzeczy, ale relacja nie jest z Bogiem ani z innymi, ale z samym sobą. Modlę się lub poszczę, ale te modlitwy lub post nie mają żadnego związku z moją relacją z Bogiem. Moje działania są po prostu działaniami, które mają mnie uszczęśliwić i sprawić, że poczuję się inny od innych. Gdy wpadniemy w to błędne koło, zaczniemy gardzić również innymi. Wtedy stajemy się coraz bardziej skoncentrowani na sobie. To właśnie możemy zaobserwować u tego faryzeusza. Podczas gdy poborca podatkowy wiąże swoje życie z Bogiem, dostrzega potrzebę miłosierdzia Bożego. Daje Bogu odpowiednią przestrzeń w swoim życiu. Zastanówmy się: Wielki Post jest po to, aby wyznaczyć właściwą przestrzeń dla Boga w naszym życiu poprzez wyeliminowanie naszej pychy.
