Sobota, 27 stycznia

Sobota, 27 stycznia

Sobota 3. tygodnia okresu zwykłego
Święta Angela Merici, dziewica
Sobotnie wspomnienie Najświętszej Maryi Panny
Ewangelia - Mk 4, 35-41
"Mistrzu, nic Cię to nie obchodzi? Idziemy na dno!" To pytanie często zadajemy, rozpoznając moc obecności Jezusa w naszej łodzi. Widzimy bardziej fale, problemy, pytania. Nie widzimy mocy Jezusa. Szum fal sprawia, że zapominamy o cichej obecności Jezusa. Widzimy ogrom problemów w naszym życiu, które powodują wiele hałasu i zamieszania, co często nas przeraża. W tym strachu zapominamy o cichej obecności Jezusa w naszym życiu. Zgiełk problemów zamyka nasze serca na słodką obecność Jezusa w naszym życiu. Pytanie brzmi: "do czego przywiązujesz wagę, do strachu spowodowanego krzykiem czy do wiary spowodowanej rozpoznaniem Jezusa w naszej łodzi"? To samo Jezus mówi do uczniów: "Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jak to się dzieje, że nie macie wiary?". Zastanówmy się. Wiara przezwycięża strach dzięki pewności obecności Jezusa w naszym życiu.

Piątek, 26 stycznia

Piątek, 26 stycznia

Święci Tymoteusz i Tytus, biskupi
Piątek 3. tygodnia okresu zwykłego
Ewangelia - Łukasza 10:1-9
"Nie miej przy sobie sakiewki, torby ani sandałów". W podróży misyjnej nie potrzeba żadnych fizycznych potrzeb. Nie nosić żadnej sakiewki, żadnego plecaka, żadnych sandałów, więc co jest do niesienia? Nie ma nic do niesienia poza wiarą w Pana, który nam pomaga. To stwierdzenie jest zawsze podważane. Duch misyjny polega na całkowitym porzuceniu wszystkiego i całkowitym zdaniu się na opatrzność. To właśnie jest ważne. Całkowita rezygnacja i całkowita zależność. W tym miejscu często stawiamy warunki naszej działalności misyjnej. Nie jesteśmy gotowi całkowicie się poddać i nie jesteśmy gotowi całkowicie polegać na Bożej opatrzności. Ale właśnie w tym miejscu działa łaska Boża. Ale to wydaje się nierealistyczne, ale nasza praca nie jest w sferze realistycznej, ale w sferze boskiej. Zastanówmy się: Im bardziej potrafisz zrezygnować z ziemskich zapewnień, tym bardziej możesz być pewny Bożej pomocy w swojej misji ewangelizacyjnej.

Przyjmować nieznane

Przyjmować nieznane

W każdym zaskakującym doświadczeniu tkany jest nowy wątek, ujawniający inny wymiar wiecznej prawdy. Prawda się nie zmienia. Pozostaje niezmienną latarnią pośród burz naszego życia. Ale prawda to coś więcej niż nasze pierwsze wrażenie. Tymczasem nowe doświadczenia, choć mogą być zaskakujące, oferują nam wyjątkową perspektywę, pozwalając nam zobaczyć i zrozumieć świat w nowym świetle. W tej pielgrzymce odradzamy się nie tylko jako zwykli widzowie, ale jako wrażliwi podróżnicy, odporni wojownicy i mądrzy poszukiwacze ukrytych szczelin wiedzy. Rzucają wyzwanie naszym z góry przyjętym poglądom i popychają nas do poszerzania naszego pojmowania, czyniąc nas bardziej empatycznymi, odpornymi i mądrymi. Tak więc, w obliczu szoku nowego lub nieznanego, pamiętaj, że jest to okazja do pogłębienia zrozumienia wielu aspektów prawdy i życia.

Don Giorgio

Czwartek, 25 stycznia

Czwartek, 25 stycznia

Nawrócenie świętego Pawła Apostoła
Ewangelia - Marka 16:15-18
"Idźcie na cały świat, głoście Dobrą Nowinę wszelkiemu stworzeniu". Dziś obchodzimy święto Nawrócenia Świętego Pawła. To święto jest wielkim świętem nadziei dla każdego z nas. To, że możemy się nawrócić, współpracując z łaską Bożą, która przychodzi na różne sposoby w naszym życiu. To nawrócenie jest niezbędne, aby podążać za tym, co nakazuje Jezus. Potrzebujemy tego nawrócenia, aby wyjść do całego świata. Potrzebujemy tego nawrócenia, aby wyjść z samych siebie do całego świata. Potrzebujemy tego nawrócenia, aby głosić Dobrą Nowinę. Potrzebujemy tego nawrócenia, aby głosić Dobrą Nowinę, a nie nowinę, którą lubimy głosić. Aby dokonać tego nawrócenia, musimy odpowiedzieć na łaskę, która przychodzi do naszego życia pytaniem: "Co mam czynić, Panie?". Zastanówmy się: Musimy się nawrócić, odpowiadając na łaskę Boga, abyśmy mogli wyjść z siebie i głosić Dobrą Nowinę.

Środa, 24 stycznia

Środa, 24 stycznia

Święty Franciszek Salezy, biskup, doktor Kościoła
Ewangelia - Jana 15:9-17
"Człowiek nie może mieć większej miłości od tej, gdy życie swoje oddaje za przyjaciół swoich". Franciszka Salezego, który powiedział, że "kto chce skutecznie głosić kazania, musi głosić je z miłością". Jeśli św. Franciszek powiedział to o kaznodziejstwie, jest to prawdą w odniesieniu do każdego czynu w naszym życiu. Wszystko, co robimy z miłością, jest bardziej skuteczne. Dzieje się tak dlatego, że kiedy robimy to z miłością, postępujemy zgodnie z przykazaniem Jezusa. A kiedy postępujemy zgodnie z przykazaniem Jezusa, trwamy w Jego miłości. Kiedy trwamy w Jego miłości, działa Jego moc. Stajemy się narzędziem Jego miłości i dlatego działanie z miłością jest bardziej skuteczne. A to, czy dokonujemy czynu z miłością, może być sprawdzone przez fakt, ile miłości wkładamy w ten czyn. Od małych ilości miłości do całkowitej miłości, w której oddajemy swoje życie za drugą osobę. Zawsze mamy możliwość wyboru, jak bardzo kochać. Zastanówmy się: Kiedy robimy cokolwiek z miłością do drugiej osoby, stajemy się narzędziami Bożej miłości.