Sobota, 11 listopada

Sobota, 11 listopada

Święty Marcin z Tours, biskup Sobota 31. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Iz 61:1-3 Święty Marcin z Tours jest znany głównie ze swojego aktu miłosierdzia, dzielenia się płaszczem z żebrakiem w Amiens. Był on jednak wielkim pustelnikiem i dobrym pasterzem. Założył inne klasztory, kształcił duchowieństwo i głosił Ewangelię ubogim. To właśnie dzieje się, gdy żyjemy życiem naszego chrztu i bierzmowania. Otrzymaliśmy życie Chrystusa w chrzcie i moc Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania. Duch Pański jest więc z nami. Jesteśmy również posłani, aby nieść dobrą nowinę ubogim, aby wiązać serca złamane. Mamy również obowiązek pocieszać wszystkich, którzy się smucą. Ta misja jest nieodłącznie związana z tym, co otrzymaliśmy w naszych sakramentach. Zastanówmy się. Czy jestem świadomy mojej misji związanej z chrztem, aby pocieszać wszystkich, którzy się smucą?
Piątek, 10 listopada

Piątek, 10 listopada

Święty Leon Wielki, papież, doktor Kościoła Piątek 31. tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - Księga Kaznodziei 39:6-10 W tym czytaniu dowiadujemy się, jak postępuje osoba, która ma dobrą relację z wolą Bożą. Kiedy dostosujesz się do woli Bożej, zostaniesz napełniony duchem zrozumienia. Wtedy na ustach takiej osoby zawsze będą słowa mądrości. Kiedy podążasz za Słowem Bożym, będzie to widoczne w twoim zachowaniu. Będzie to widoczne w tym, co myślisz i co robisz. A duma tego, kto zastanawia się nad ukrytymi tajemnicami, będzie w Prawie przymierza Pana, którym jest miłość. Zastanówmy się: Jak bardzo jestem dostosowany do prawa przymierza Pana, Miłości?
Czwartek, 9 listopada

Czwartek, 9 listopada

Poświęcenie Bazyliki Laterańskiej Pierwsze czytanie - Ezechiela 47:1-2,8-9,12 "Gdziekolwiek popłynie rzeka, tam żyć będą wszystkie żywe stworzenia, które w niej płyną". Dzisiaj jest święto poświęcenia Bazyliki Laterańskiej. Chodzi o święto Kościoła, w którym płynie łaska. Kościół jest miejscem, w którym kontynuowana jest ofiara Chrystusa. Gdzie łaska Krzyża jest kontynuowana w sakramentach. Ta łaska z Krzyża daje boskie życie każdemu. A wzdłuż brzegu tej rzeki łaski wyrosną wszelkiego rodzaju drzewa owocowe o liściach, które nigdy nie więdną. Łaska z Krzyża daje życie wszystkim rodzajom owoców. I ta łaska jest na zawsze. "...owoc, który nigdy nie zawodzi; będą przynosić nowy owoc każdego miesiąca, ponieważ ta woda pochodzi z sanktuarium. A ich owoce będą dobre do jedzenia, a liście lecznicze". Nie tylko, że zawsze będą owoce, ale owoce są również dobre, a liście są lecznicze. Bądźmy nad rzeką łaski, a otrzymamy obfitą łaskę. Zastanówmy się: Czy jestem w strumieniu łaski, aby być zawsze owocnym?
Środa, 8 listopada

Środa, 8 listopada

Środa 31 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Rzymian 13:8-10 "Wszystkie przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj itd. streszczają się w tym jednym przykazaniu: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego". Jest to jedyne przykazanie, którego powinniśmy przestrzegać. Paweł wyjaśnia to przykazanie miłości poprzez interesującą koncepcję. Pojęciem bycia zadłużonym. Mówi: "Unikajcie popadania w długi, z wyjątkiem długu wzajemnej miłości". Popadnięcie w dług wzajemnej miłości oznacza, że zawsze kochacie siebie nawzajem bardziej niż drugą osobę. Tak więc oboje zawsze są sobie dłużni. A jak spłacić swoje długi? Ponownie Słowo Boże mówi: "Jeśli miłujesz bliźniego, wypełniłeś swoje obowiązki". Spłacasz swoje długi kochając. Tak więc wzajemna miłość staje się niekończącym się cyklem aktów miłości. I to jest zawsze dobre. Paweł mówi: "Miłość jest jedyną rzeczą, która nie może zranić bliźniego". Dlatego nie przestawajmy kochać. Zastanówmy się: Czy kocham wystarczająco, by być dłużnikiem wzajemnej miłości?
Wtorek, 7 listopada

Wtorek, 7 listopada

Wtorek 31 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Rzymian 12:5-16 "Traktuj wszystkich z równą życzliwością; nigdy nie bądź protekcjonalny, ale zaprzyjaźnij się z ubogimi". To piękna rada, której św. Paweł udziela Rzymianom. W pierwszej części tego fragmentu mówi on o podstawach tej myśli. Ostatni akapit jest radą, która pochodzi z poprzednich akapitów. Paweł mówi o jedności między różnymi elementami w kościele. Kościół jest ciałem Chrystusa i wszyscy należymy do siebie nawzajem jako części tego jednego ciała. Ilekroć o tym zapominamy, napotykamy różne trudności. Aby o tym nie zapomnieć, musimy się wzajemnie miłować. "Miłujcie się wzajemnie jak bracia i miejcie dla siebie głęboki szacunek". We wzajemnej miłości i szacunku możemy być częścią ciała Chrystusa. A w tym ciele każde negatywne uczucie staje się pozytywne. "Błogosławcie tych, którzy was prześladują: nigdy ich nie przeklinajcie, błogosławcie ich. Radujcie się z tymi, którzy się radują i smućcie się z tymi, którzy się smucą". Zastanówmy się: Czy rozpoznaję moje główne wyzwanie, jakim jest tworzenie jedności poprzez kochanie wszystkich z równą życzliwością?