maj 12, 2026 | DUCHOWOŚĆ
„Tak jak Arka Przymierza (por. 2 Sm 6,2nn), Maryja nie tylko daje nam Tego, którego nosiła w swoim łonie; pozostaje Ona na zawsze miejscem pełnym łaski, w którym doszło do naszego spotkania z Bogiem. W Starym Testamencie Arka była świętym miejscem, w którym ludzie mogli przebywać w pobliżu Boga, miejscem, w którym w pełni swobodnie mogła się wylewać łaska i gdzie w jakiś sposób dochodziło do zadośćuczynienia za ludzkie słabości. Było to miejsce spotkania, w którym człowiek mógł kontemplować Bożą chwałę, gdzie obłok chwały zstępował z góry, by dotknąć ziemi. Maryja przynosi ze sobą świętą atmosferę przepełnioną Bożą obecnością, oferując schronienie, które oczyszcza i przygotowuje nas na spotkanie z Bogiem.” /J. Langfort MC/
Maryjo, Arko Przymierza, nosząca w sobie świętą obecność Boga, Ty zawsze trwasz w uważności, w uwielbieniu i ufności. Patrząc na Ciebie i ucząc się od Ciebie, mogę poznać smak adoracji a także uświadamiać sobie coraz bardziej tajemnicę obecności Boga w moim sercu. Uproś mi Matko gotowość na oczyszczenie mojego serca, moich intencji i pragnień. Przygotuj we mnie miejsce dla Boga, przestrzeń spotkania i kontemplacji.
Maryjo, Arko Przymierza – módl się za nami
maj 10, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 6. tygodnia Wielkanocnego Ewangelia: J 15,26–16,4a W dzisiejszej Ewangelii Jezus odkrywa przed nami żywą tajemnicę Trójcy Świętej: „Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie”. W tym jednym zdaniu dostrzegamy wspólnotę i misję Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ojciec jest wiecznym źródłem, Syn posyła Pocieszyciela od Ojca, a Duch Święty świadczy o Synu. Zmartwychwstanie jest zatem nie tylko zwycięstwem Chrystusa nad śmiercią, ale objawieniem wewnętrznego życia Boga, do którego zaproszona jest ludzkość. Poprzez Zmartwychwstałego Chrystusa jesteśmy wciągani w żywy ruch boskiej miłości i prawdy, który płynie wiecznie w Trójcy Świętej. Duch nie przemawia niezależnie od Chrystusa, ani Chrystus nie działa niezależnie od Ojca; wszystko jest komunią, relacją i miłością ofiarną. To boskie życie staje się również siłą uczniów w czasach próby i prześladowań. W okresie wielkanocnym jesteśmy zaproszeni do świadomego życia w tej trynitarnej komunii, pozwalając Duchowi Prawdy prowadzić nas ku Chrystusowi, a przez Chrystusa do Ojca. Zastanówmy się: Wielkanoc to wejście poprzez Chrystusa Zmartwychwstałego w żywą komunię Ojca, Syna i Ducha Świętego, prowadzeni przez Ducha Prawdy ku Ojcu.
Don Giorgio
maj 10, 2026 | DUCHOWOŚĆ
Maryjo, Matko najmilsza, godna szczególnej miłości i najpiękniej kochająca. To Bóg pierwszy tak bardzo Cię ukochał, a Ty odpowiedziałaś swoim pięknym kobiecym sercem pełnym czułości, łagodności i delikatnej bliskości. Niepojęte jest tak wielkie zaufanie Boga, że Tobie powierzył Jezusa, swojego umiłowanego Syna. Powierzył Twoim dłoniom i sercu, jako maleńkie, bezbronne dziecko. A Ty nie zawiodłaś Jego zaufania. Otoczyłaś Jezusa czułością po prostu, zwyczajnie, naturalnie, bo takie naprawdę jest Twoje serce, nie ma w nim nic oprócz miłości. Dziękuję Ci Matko najmilsza za naturalność, prostotę i pewność Twojej miłości, że sam Bóg nie bał się powierzyć Ci największego skarbu, Jezusa. Pomóż mi proszę szczerze zajrzeć w moje serce, co skrywa w środku? Co z niego wypływa? Co o moim sercu mówią słowa, które wypowiadam? Czy ludzie, których mi Pan Bóg powierza, mogą doświadczyć Bożej miłości przez moje ręce?
Matko Najmilsza – módl się za nami
maj 9, 2026 | CHLEB POWSZEDNI
Szósta Niedziela Wielkanocna
Czytania: Dz 8,5–8.14–17; 1 P 3,15–18; J 14,15–21W tę Szóstą Niedzielę Wielkanocną Słowo Boże objawia, że Zmartwychwstanie nie jest odosobnionym wydarzeniem z przeszłości, lecz żywą wspólnotą, do której jesteśmy wciągani przez Ojca, Syna i Ducha Świętego. W Dziejach Apostolskich (8, 5–8. 14–17) chrzest i nałożenie rąk ukazują, że życie chrześcijańskie jest uczestnictwem w samym życiu Trójcy Świętej. Nie należymy już do samych siebie; jesteśmy zanurzeni w miłości i działaniu Ojca, Syna i Ducha Świętego. W Pierwszym Liście św. Piotra (3, 15–18) jesteśmy zaproszeni do uświęcania Chrystusa jako Pana w naszych sercach i do uzasadniania naszej nadziei z łagodnością, szacunkiem i czystym sumieniem. Powód tej nadziei jest zawsze ten sam: Jezus zmartwychwstał. Chrześcijańskie świadectwo nie jest zatem arogancją ani strachem, ale spokojną ufnością zrodzoną ze wspólnoty z żywym Panem. W Ewangelii (J 14, 15–21) Jezus obiecuje innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, i zapewnia swoich uczniów: „Nie zostawię was sierotami”. Zmartwychwstanie oznacza, że Chrystus pozostaje obecny poprzez Ducha Świętego, towarzysząc, nauczając, pocieszając i prowadząc swój lud. Wielkanoc staje się zatem pewnością, że w Chrystusie nie jesteśmy już opuszczeni: żyjemy w obecności Trójcy Świętej, podtrzymywani nadzieją i na zawsze towarzyszy nam Duch Prawdy. Zastanówmy się: Wielkanoc to życie w komunii z Ojcem, Synem i Duchem Świętym, niosąc z łagodnością nadzieję Zmartwychwstałego Chrystusa i nigdy więcej nie żyjąc jak sieroty.
Don Giorgio
maj 9, 2026 | DUCHOWOŚĆ
„Nawiedzenie jest jednym z Twych najsłodszych świąt, o Matko, jest czymś więcej niż świętem Pańskim, gdyż to On działa w Tobie i poprzez Ciebie. Ty ogłaszasz dobrą nowinę, Ty głosisz Ewangelię i Ty uświęcasz – nie słowami, ale w milczeniu przynosząc Jezusa do Elżbiety i Jana.” /św. Karol do Foucauld/
„Właściwie nie jest to w pierwszym rzędzie wizyta Maryi u Elżbiety, ale Chrystusa u Jana. Maryja jest tą, która pośredniczy w tym spotkaniu. Już tutaj rozpoczyna to, co będzie Jej najważniejszym zadaniem: być pośredniczką łaski. Wielu lęka się, że Maryja, jak parawan, może stanąć między Bogiem a człowiekiem, ale to Jej zadaniem jest właśnie ułatwić spotkanie. Gdziekolwiek znajdzie się ze swoim Dziecięciem, Jego łaska przez Nią spływa na świat.” / W. Stinissen OCD/
Maryjo, Pośredniczko nasza, przynosząca nam Jezusa, wypraszająca wszystko, co jest potrzebne, aby Go lepiej poznać, spotkać i Nim się uradować - pokaż nam Syna i módl się za nami, teraz i w godzinie naszej śmierci.
