Piątek, 19 maja
Piątek 6. tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 18:9-18 "Nie bójcie się mówić i nie dajcie się uciszyć: Ja jestem z wami. Tak wielu ludzi mam po swojej stronie w tym mieście, że nikt nawet nie spróbuje cię skrzywdzić". To Pan przemawia do Pawła w wizji, aby zachęcić go do głoszenia słowa Bożego. Pan prosi o dwie rzeczy: nie bój się mówić i nie pozwól się uciszyć. Miej odwagę głosić słowo Boże i nie pozwól, by cokolwiek cię uciszyło. Poczuj wewnętrzną inspirację do głoszenia i nie pozwól, aby cokolwiek ją powstrzymało. Potrzebujemy zarówno w naszym życiu duchowym, jak i misyjnym. Pchnięcia z wewnątrz, a następnie nie odczuwania żadnej presji przeciwko temu pchnięciu. Bądź zainspirowany i nic nie powinno nas powstrzymać. W obu przypadkach Pan jest z nami poprzez Ducha Świętego, którego oczekujemy w tych dniach. Jest też powód, dla którego Pan chce być mną z Pawłem lub z nami. Pan mówi: "Mam tak wielu ludzi po mojej stronie w tym mieście". Pan jest ze mną dla swojego ludu. Czujemy moc, czujemy inspirację, mamy talenty, a wszystko to z jednego powodu. Pan chce być ze mną dla swojego ludu. Zastanówmy się: Pan jest z nami, aby dać nam odwagę do głoszenia, ponieważ kocha swój lud.
Czwartek, 18 maja
Wniebowstąpienie Pańskie Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 1:1-11 Dzisiaj jest święto Wniebowstąpienia Pańskiego. Wniebowstąpienie to święto, w którym otrzymaliśmy wyraźne wskazanie dotyczące przyszłości. Jezus został wywyższony i zniknął z oczu uczniów. Ale w to święto otrzymaliśmy wiele zapewnień. Wniebowstąpienie to święto, w którym jesteśmy zapewnieni o przyjściu Ducha Świętego. Wniebowstąpienie jest świętem, w którym określona jest nasza misja. Wniebowstąpienie to święto, dzięki któremu dowiedzieliśmy się, że Jezus powróci z nieba. Jesteśmy zapewnieni o przyjściu Ducha Świętego. A Duch Święty daje nam moc. Ta moc Ducha Świętego uczyni nas świadkami nie tylko w Jerozolimie, ale w całej Judei i Samarii, i aż po krańce ziemi. Ta moc czyni Kościół misjonarzem aż po krańce ziemi. Ta moc czyni każdego z nas misjonarzem aż po krańce ziemi. To świadectwo aż po krańce ziemi zostanie potwierdzone przez powtórne przyjście Jezusa. To jest przyszłość. Tak więc we Wniebowstąpieniu otrzymaliśmy kierunek, w którym powinniśmy podążać, otrzymaliśmy kierunek ku przyszłości. Zastanówmy się: Czy naprawdę widzę przyszłość w święcie Wniebowstąpienia?
Środa, 17 maja
Środa 6. tygodnia wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dzieje Apostolskie 17:15,22-18:1 "Nieznanemu Bogu. Otóż Bóg, którego głoszę, jest w rzeczywistości tym, którego wy już czcicie, nie wiedząc o tym". Cytując te słowa Paweł przedstawia prawdziwe oblicze nieznanego im Boga. Paweł ujawnia im to, co było dla nich ukryte. Ale kiedy Paweł wspomniał o zmartwychwstaniu, zaczęli się śmiać. "Na wzmiankę o powstaniu z martwych niektórzy z nich wybuchnęli śmiechem". Nie znają Boga, ale chcą poznać Boga zgodnie ze swoimi ramami umysłu. To samo dzieje się z nami. Nie znamy Boga, ale chcemy Go poznać tak, jak chcemy. Chcemy, aby Bóg zaakceptował nasze plany i pragnienia. Tego, czego nie możemy sobie wyobrazić, nie możemy przyjąć nawet od Boga. To nie jest właściwa droga. Musimy być otwarci na Boga. Nie dlatego, że Bóg musi być zgodny z moimi wyobrażeniami i życzeniami. Bóg jest większy od nas. Bóg jest naszym stwórcą. Bóg jest stwórcą wszystkiego. To jest punkt wyjścia. Bóg nie jest naszym stworzeniem. Bądźmy więc pokorni i przyjmijmy Boga takim, jakim jest w naszym życiu. Zastanówmy się: Czy jestem otwarty na przyjęcie Boga takim, jakim jest w moim życiu?
Wtorek 16 maja
Wtorek VI tygodnia okresu wielkanocnego Pierwsze czytanie - Dz 16, 22-34 "Późną nocą Paweł i Sylas modlili się i śpiewali Bogu chwałę, a inni więźniowie słuchali... Wszystkie drzwi poleciały otwarte i łańcuchy spadły ze wszystkich więźniów". Samo śpiewanie pochwał w więzieniu jest wielkim aktem wiary. Wiary w Pana, który jest Zbawicielem. Wiara w Pana, który ma plan na wszystko. Wiara w Pana, który przemienia wszystko na dobre. Ponownie widzimy, że drzwi więzienia zostały otwarte, a łańcuchy spadły. Tak się dzieje, gdy chwalimy Pana we wspomnianej wierze. Kiedy będziemy śpiewać pochwały z wiarą, zostaniemy uwolnieni z naszych więzień i łańcuchów. Więzień i łańcuchów strachu, grzechów i naszego egoizmu. Zostaniemy wyzwoleni. Będziemy mieli wolność synów i córek Boga. Ale jest coś więcej. Oni są wyzwoleni, aby mogli głosić Ewangelię. Zostali wyzwoleni, ale nie wybiegli, bo czekali na przyjście gaździny. Chcieli mu głosić Dobrą Nowinę i on się nawrócił wraz z całą swoją rodziną. Nasze wyzwolenie jest za głoszenie Ewangelii. Śpiewajmy z wiarą chwałę za wyzwolenie, a dzięki wyzwoleniu możemy głosić Ewangelię. Zastanówmy się: Czy potrafię z wiarą śpiewać chwałę, która wyzwala mnie do bycia misjonarzem?