Czwartek, 14 września
Podwyższenie Krzyża Świętego - Święto Pierwsze czytanie - Księga Liczb 21:4-9 Dzisiaj jest święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Krzyż Święty jest nadzieją. Widać to w scenie z pierwszego czytania. Lud Boży, który buntuje się przeciwko Bogu, znajduje się w niebezpiecznej sytuacji. Ale ta niebezpieczna sytuacja zostaje uratowana przez symbol. "Ulepił więc Mojżesz węża z brązu, którego umieścił na sztandarze, a jeśli ktoś został ukąszony przez węża, spoglądał na węża z brązu i żył". Wąż z brązu staje się promieniem nadziei, na który można spojrzeć i żyć. Wąż z brązu staje się promieniem nadziei dla tych, którzy zgrzeszyli. W Nowym Testamencie krzyż Chrystusa staje się naszą nadzieją. Ponieważ w Krzyżu nasze grzechy są odpokutowane, nasze grzechy są przebaczone. Musimy wierzyć w Krzyż i w jego moc. W krzyżu nasze grzechy są przebaczone i pojednane. Każdy krzyż, który napotykamy w naszym życiu, zawiera ten zbawczy wymiar. Zastanówmy się: Czy dostrzegam moc Krzyża Jezusa Chrystusa w krzyżu, który napotykam w moim codziennym życiu?
Środa, 13 września
Święty Jan Chryzostom, biskup, doktor Kościoła Środa 23 tygodnia okresu zwykłego Pierwsze czytanie - List do Efezjan 4:1-7,11-13 "Znoście jedni drugich miłosiernie, w zupełnej bezinteresowności, łagodności i cierpliwości. Czyńcie wszystko, co w waszej mocy, abyście zachowali jedność Ducha dzięki łączącemu was pokojowi". W słowach św. Pawła możemy odczytać podstawy relacji międzyludzkich. Musimy znosić siebie nawzajem z miłosierdziem, całkowitą bezinteresownością, łagodnością i cierpliwością. Dlaczego musimy to robić? Ma to na celu zachowanie jedności Ducha Chrystusowego, który nas łączy. Tylko dzięki całkowitej bezinteresowności, łagodności i cierpliwości możemy zachować więź jedności między nami, aby Chrystus był widoczny. Musimy to robić każdego dnia. Z całkowitą bezinteresownością, łagodnością i cierpliwością możemy również zachować jedność w naszej wierze i podążać ku pełnej dojrzałości z pełnią samego Chrystusa. Mamy różne łaski i talenty. Ale dzięki całkowitej bezinteresowności, łagodności i cierpliwości sprawiamy, że jedność w Chrystusie jest możliwa. Zastanówmy się: Czy posiadam całkowitą bezinteresowność, łagodność i cierpliwość, aby stworzyć jedność w naszej wierze?
Wtorek, 12 września
Wtorek 23 tygodnia okresu zwykłego Najświętsze Imię Maryi Pierwsze czytanie - Kol 2, 6-15 "Musicie żyć całym swoim życiem według Chrystusa, którego otrzymaliście - Jezusa Pana; musicie być w Nim zakorzenieni i na Nim zbudowani, i utwierdzeni w wierze, której zostaliście nauczeni, i pełni dziękczynienia". Jest to fundamentalna nauka chrześcijańskiego życia. Nasze życie musi być zakorzenione w Jezusie Chrystusie, nasze życie musi być zbudowane na Jezusie Chrystusie i nasze życie musi być mocno trzymane w Jezusie Chrystusie. Nasze życie musi być pełne dziękczynienia. Jest to ważne, abyśmy mogli cieszyć się wolnością. Ponieważ wolność pochodzi od Chrystusa, który zdobył ją dla nas. Jeśli zastępujemy Chrystusa światem, tracimy naszą wolność, ponieważ świat jest pusty. Natomiast w Chrystusie jest pełnia. Paweł wyjaśnia to bardzo jasno. "W Jego ciele mieszka pełnia boskości i w Nim wy również odnajdujecie swoje własne spełnienie, w Tym, który jest Głową wszelkiej Zwierzchności i Władzy". W Chrystusie odnajdujemy nasze własne spełnienie. Tylko w Chrystusie możemy naprawdę odnaleźć naszą wolność. Aby odnaleźć Chrystusa, musimy wypełnić nasze życie dziękczynieniem. Zastanówmy się: Czy jestem świadomy prawdy, że tylko w Chrystusie mogę znaleźć swoje spełnienie?