lut 25, 2025 | AKTUALNOŚCI
Uroczystą Mszą świętą w kościele św. Józefa Robotnika w Świętochłowicach uczczono 115. urodziny naszej siostry Dulcissimy. Eucharystii przewodniczył bp Jan Kopiec, emerytowany ordynariusz diecezji gliwickiej, a homilię na temat służebnicy Bożej wygłosił ks. prof. Henryk Olszar z Uniwersytetu Śląskiego.
Na początku Eucharystii ks. Bogusław Jonczyk przywitał wszystkich Przyjaciół s. Dulcissimy a wśród nich ks. biskupa Jana, kapłanów, ks. Filipa z Nigerii i siostry Maryi Niepokalanej. Ksiądz Proboszcz serdecznie przywitał Matkę Generalną M. Sybillę, siostry z Tanzanii jak i licznie przybyłe siostry z wielu palcówek w Polsce. Pozdrowił także wszystkich łączących się poprzez transmisję internetową a w sposób szczególny nasze współsiostry z krajów misyjnych czy też siostry starsze i chore.
„Podążałam za czymś, czego moje wnętrze, moje serce szukało”. Te słowa młodej Helenki cytował ks. prof. Henryk Olszar. Wskazywał, że dziewczyna z domu rodzinnego wyniosła głęboką wiarę, szacunek dla innych, właściwe odniesienie do pracy oraz wielką wrażliwość na sprawy cierpienia innych osób.
Wskazał, że miała łaskę trafiać na ludzi, którzy prowadzili ją drogą do Boga. Szybko nawiązała kontakty z siostrami Maryi Niepokalanej. Pod okiem księdza proboszcza Edwarda Adamczyka rozpoczęła przygotowanie do spowiedzi i Komunii świętej. Duchowny, budowniczy kościoła pod wezwaniem Świętego Pawła Apostoła w Nowym Bytomiu przekonywał ją, że powinna Jezusowi zbudować duchową kapliczkę. Chodziło o ćwiczenie w cnotach.
Kaznodzieja nawiązywał do dnia I Komunii świętej, którą Helena przyjęła w 1921 roku. W 1924 roku Helena dostrzegła w sobie pragnienie poświęcenia się Bogu. „Przeżyłam pokusy i zmagania przez nieprzyjaciela, który mi stale mówił, że jestem niezdolna do klasztoru, ponieważ nic nie potrafię. Odpowiedzią było pracować, cierpieć i duszę ratować” – pisała. Ostatecznie zdecydowała się wstąpić w szeregi sióstr Maryi Niepokalanej w 1928 roku.
„Była gotowa porzucić wszystko, aby pójść za Jezusem definitywnie. Warto też zauważyć, że faktem decydującym o kierunku religijności Heleny było znalezienie na polu między Zgodą a nowym Bytomiem medalika z wizerunkiem świętej Teresa z Lisieux. Odtąd i Helena weszła w krąg mentalności tej świętej” – mówił ksiądz Henryk Olszar.
W 1934 roku Helena jako siostra Maria Dulcissima zapisała na kartce papieru kilka słów o swoim powołaniu. „Myślę, iż Pan Bóg prowadzi mnie dziwnymi drogami, których sama nie pojmuje. A gdy teraz cierpienia mnie przygniatają, to powtarzam sobie: Panie, niech się wypełnia Twoja wola, nie moja. Lecz i tu trzeba powiedzieć: Deo gratias. Często powtarzam sobie, Panie, którego tak głęboko noszę w mym sercu, naucz mnie miłować, cierpieć i milczeć, aby Tobie, przez moje nic, zdobywać dusze. Przez moje codzienne dobre czyny uratować choć jedną jedyną duszę” – cytował zapisane słowa siostry ksiądz Olszar.
Już w 1932 roku lekarze postawił jej diagnozę — guza mózgu. Jej stan zdrowia ulegał znacznemu pogorszeniu, jednak jej duchowe życie wzrastało. Miała dar przepowiadania przyszłości i ukryte stygmaty, a od dzieciństwa spotykała się w mistycznych wizjach ze św. Teresą od Dzieciątka Jezus. Zmarła 18 maja 1936 roku.
Na zakończenie mszy św. Przełożona Prowincjalna s. Magdalena podkreślała, że zgromadziła nas tego dnia w kościele na Zgodzie wdzięczność Bogu za dar s. Dulcissimy, za bezmiar miłości jaką Bóg wlał w jej serce. Siostra Prowincjalna podziękowała ks. Biskupowi jak i wszystkim kapłanom za sprawowaną Eucharystie, Matce Generalnej i wszystkim siostrom za wspólną modlitwę, parafianom za żywą wiarę, dziękowała też wszystkim uczestnikom tego nabożeństwa za obecność i wspólne dziękczynienie Bogu.
Matka Sybilla wśród wielu dobrych słów jakie wypowiedziała przekazała także pozdrowienia od wszystkich sióstr, które nie mogły przyjechać do Świętochłowic a duchowo łączyły się z nami. Przełożona Generalna w Imieniu całego Zgromadzenia podziękowała ks. Proboszczowi Bogusławowi Jonczykowi, parafianom i wszystkim zgromadzonym za modlitwę o beatyfikację s. Dulcissimy. Matka poprosiła także o modlitwę w intencjach pani postulator i wszystkich zaangażowanych w trwające prace procesowe. Pewną niespodzianką był prezent jaki Przełożona Generalna wręczyła ks. Bogusławowi. „Urodziny to też prezent – mówiła M. Sybilla, - w imieniu Zgromadzenia przywiozłam prezent dla ks. Proboszcza i całej parafii, jest to błogosławieństwo Ojca świętego Franciszka”. Gromkimi brawami wierni podziękowali przełożonej generalnej za tak wspaniałą niespodziankę.
Po Mszy św. w kościele św. Józefa Robotnika w Świętochłowicach Teatr Hagiograf im. św. Teresy z Lisieux z Krakowa zaprezentował sztukę teatralną „Dwie Siostry”. W postacie św. Tereski i s. Dulcissimy wcieliły się Izabella Drobotowicz-Orkisz oraz Barbara Misiun. O oprawę muzyczną zadbała : Dominika Szydło-Salik – altówka.
Na zakończenie Eucharystii wszyscy wierni byli częstowani słodkimi babeczkami z świeczką udekorowanymi w kolorowy papier, które można było zabrać do domu. Przygotowałyśmy ok 600 takich słodkich prezentów.
Na zakończenie urodzin s. Dulcissimy została poświęcona tablica pamiątkowa na domu rodzinnym – familoku – Helenki Hoffmann, przy ul. Drzymały 5 w Świętochłowicach.
s. Małgorzata Cur
lut 24, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 7. tygodnia czasu zwykłego
Pierwsze czytanie z Mądrości Syracha 2:1-11
Dzisiejsze pierwsze czytanie zawiera głębokie wezwanie do wytrwałości i zaufania Bogu, zwłaszcza w czasach próby. Zachęca wiernych do szczerości serca i niezachwianego zaangażowania, nawet w obliczu katastrofy lub niepewności. Fragment ten przypomina nam, że wyzwania nie są oznakami porzucenia, ale zaproszeniem do pogłębienia naszej ufności w Bożą opatrzność. Wzywa nas do przylgnięcia do Niego bez wahania, przyjmując wszystko, co przynosi życie z cierpliwością i pokorą. W chwilach niepewności, zamiast poddawać się strachowi lub zniechęceniu, jesteśmy wezwani do postrzegania tych czasów jako świętych okazji do wzmocnienia naszej wiary i polegania na Bogu. Podążając prostą ścieżką i mocno pokładając w Nim nadzieję, mamy pewność, że Bóg nas podtrzyma, prowadząc nas przez wszelkie trudności swoją niezawodną miłością i mądrością. Zastanówmy się: Czy w chwilach niepewności i trudności postrzegam wyzwania jako okazje do pogłębienia mojego zaufania do Boga, czy też pozwalam, by strach i wątpliwości oddaliły mnie od Jego przewodnictwa?
Don Giorgio
lut 24, 2025 | AKTUALNOŚCI
7 lutego przypadały 115.urodziny służebnicy Bożej s. Dulcissimy Hoffmann SMI. Przygotowania do świętowania tego wydarzenia rozpoczęłyśmy modlitwą dziewięciodniowej nowenny, do której zachęciłyśmy także internautów na portalach społecznościowych, zapraszałyśmy też osoby, należące do grupy Przyjaciół s. Dulcissimy. Kolejną propozycją świętowania była propozycja, by wziąć udział w jubileuszowych urodzinach poprzez wirtualną inicjatywę #Dulcissima115.
#Dulcissima115
Krok pierwszy. Troską siostry Dulcissimy było oddawanie chwały Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu, stąd ta myśl, by zaproponować internautom uwielbienie Boga, a konkretnie, by w ciągu dnia ofiarować minutę uwielbienia Pana (w dowolnej formie) – równocześnie składając swoją imienną deklarację.
Drugim krokiem, było losowanie ze 115 proponowanych intencji modlitewnych jednej intencji do dziesiątki różańca. Co ciekawe najwięcej osób wylosowało intencje: za Kościół święty, za kapłanów a także intencje uwielbienia Boga za dar życia Helenki Hoffmann. Jak wiemy służebnica Boża dużo modliła się i składała duchowe ofiary za Kościół święty, za kapłanów, za nasze Zgromadzenie.
Robiąc trzeci krok należało wypić kawę, czy herbatę z Jubilatką, zrobić zdjęcie i przesłać na adres [email protected].
Statystyka pokazuje, że w inicjatywie #Dulcissima115 wzięło udział 130 internautów za co Bogu niech będą dzięki.
W Piątek, 7 lutego w czasie porannej Eucharystii sprawowanej w naszym brzeskim klasztorze dziękowałyśmy Bogu za dar życia Heleny Hoffmann i za dobro jakim Dobry Bóg obdarza dzięki jej orędownictwu.
W dniu urodzin, w naszym klasztorze przy urodzinowym torcie, kawie i herbacie spotkało się ponad 100 osób. Przygotowałyśmy pierwszy tort urodzinowy przed południem a drugi tort był dzielony po południu. Bardzo wiele gości odwiedziło nas tego dnia, między innymi kapłani, siostry z innych zgromadzeń zakonnych, przyszli Ci, którzy czuli się zaproszeni przez samą Jubilatkę, a wiele osób dzieliło się swoim doświadczeniem przyjaźni ze s. Dulcissimą i także wiele osób opowiadało o łaskach otrzymanych dzięki jej orędownictwu. Cieszyłyśmy się z obecności przełożonej Generalnej M. Sybilli, sióstr z Tanzanii a także przełożonej prowincjalnej s. Magdaleny, sióstr z sąsiednich placówek.
To był piękny dzień, przeżywany w radości, jedności i wdzięczności.
Centralne urodzinowe uroczystości odbyły się w niedziele 9 lutego w kościele św. Józefa Robotnika w Świętochłowicach Zgodzie o czym napisze w kolejnym poście.
s. Małgorzata Cur SMI
lut 23, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 7 tygodnia czasu zwykłego
Pierwsze czytanie Kaznodziei 1:1-10
Fragment ten ukazuje głęboką prawdę, że mądrość nie jest jedynie ludzkim osiągnięciem, ale boskim darem, hojnie ofiarowanym przez Boga całej ludzkości. Podkreśla, że mądrość istniała przed wszystkimi rzeczami, płynąc bezpośrednio od Stwórcy, który jako jedyny rozumie jej głębię i pełnię. Mądrość ta nie jest zarezerwowana dla elity lub uczonych, ale jest dostępna dla wszystkich, którzy szukają Boga z miłością i szacunkiem. To dzięki sercu otwartemu na Bożą obecność zaczynamy pojmować bogactwo Jego mądrości - mądrości, która oświeca umysł, kieruje działaniami i sprzyja życiu zakorzenionemu w prawdzie i dobroci. W świecie często urzeczonym ulotną wiedzą i płytkim zrozumieniem, ten fragment wzywa nas z powrotem do źródła wszelkiej mądrości, przypominając nam, że tylko kochając i bojąc się Boga, możemy naprawdę dostosować nasze życie do Jego boskiego porządku i doświadczyć pełni życia, które On dla nas zamierzył. Zastanówmy się: Jak bardzo jestem otwarty na przyjęcie Bożego daru mądrości i czy naprawdę szukam go, kochając i czcząc Go w moim codziennym życiu?
Don Giorgio
lut 22, 2025 | CHLEB POWSZEDNI
Siódma Niedziela Zwykła
Pierwsze czytanie 1 Samuela 26:2,7-9,11-13,22-23
„Dziś Pan oddał cię w moją moc, lecz ja nie podniosę ręki na pomazańca Pańskiego”. Pierwsze czytanie podkreśla głęboką lekcję na temat odpowiedzialnego korzystania z władzy i moralnej uczciwości, której wymaga. Kiedy Dawid znajduje króla Saula na swojej łasce, zdaje sobie sprawę, że możliwość skrzywdzenia pomazańca Pańskiego nie jest licencją na przemoc lub zemstę, ale sprawdzianem jego charakteru i szacunku dla woli Bożej. Odmowa Dawida podniesienia ręki na Saula uczy nas, że władza i możliwości nie są dane w celach samolubnych lub w celu krzywdzenia innych, ale w celu utrzymania sprawiedliwości, miłosierdzia i godności każdego człowieka. Prawdziwa siła leży w powściągliwości, szacunku dla świętości życia i zaangażowaniu w czynienie dobra, nawet gdy okoliczności mogą uzasadniać inaczej. Ten moment w Piśmie Świętym wzywa nas do refleksji nad tym, w jaki sposób wykorzystujemy powierzony nam wpływ i możliwości - czy to w przywództwie, relacjach, czy codziennych spotkaniach - zawsze wybierając uczciwość zamiast impulsu i współczucie zamiast kontroli. Zastanówmy się: W jaki sposób wykorzystuję powierzoną mi władzę i możliwości - czy staram się służyć innym i podnosić ich na duchu, czy też ulegam pokusie działania z własnej korzyści lub urazy?
Don Giorgio
