maj 28, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Środa 8. tygodnia czasu zwykłego
Święty Paweł VI, papież
Ewangelia - Mk 10:32-45
„Kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie sługą waszym, a kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Albowiem Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu”. Jezus przyszedł, aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu. Jeśli więc chcemy naśladować Jezusa, musimy stać się sługami. Tylko stając się sługą, stajemy się pierwszymi w dawaniu miłości Boga objawionej w Jezusie. Prawdziwa wielkość nie pochodzi z bycia obsługiwanym, ale ze służenia innym. Słowa Jezusa podważają konwencjonalne pojęcie władzy i wielkości. Obala ideę, że bycie pierwszym lub wielkim oznacza posiadanie władzy lub bycie obsługiwanym przez innych. Zamiast tego przedstawia radykalną wizję, w której największymi spośród nas są ci, którzy służą innym. To uczniostwo służebne jest ważne, gdy uczniowie stawiają na pierwszym miejscu potrzeby innych, okazując pokorę, współczucie i bezinteresowność. Przyjmując serce sługi, ściślej dostosowujemy się do nauk i życia Jezusa, doświadczając głębszego poczucia celu i spełnienia. Ta ścieżka służby pozwala nam dzielić się Bożą miłością w namacalny sposób, wywierając znaczący wpływ na życie innych. Zastanówmy się: Co robię, aby wzrastać w sercu sługi?
maj 27, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Wtorek 8 tygodnia czasu zwykłego
Ewangelia - Marka 10:28-31
„Wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi”. Jest to niepokojąca deklaracja Jezusa, ponieważ jest sprzeczna z powszechną logiką. Logiką sukcesu. Jednak w wizji Jezusa jest inaczej. Sukces nie jest mierzony pozycją w szeregu, ale relacją z Nim. W kontekście wizji Jezusa sukces jest przedefiniowany. Nie chodzi o rangę, bogactwo czy władzę, ale raczej o relację z Nim i z innymi. Ci, którzy wydają się mało znaczący w kategoriach światowych, mogą mieć największą wartość w oczach Boga ze względu na ich związek z Jezusem i tymi, którzy są Mu drodzy. I odwrotnie, ci, którzy są uważani za ważnych lub odnoszących sukcesy według standardów społecznych, mogą odczuwać brak tego, co naprawdę liczy się w królestwie Bożym. Nauczanie to zachęca do przeniesienia uwagi z zewnętrznych osiągnięć na wewnętrzne cnoty i z egocentrycznych ambicji na bezinteresowną służbę. Zachęca nas do spojrzenia poza powierzchnię i kultywowania głębokiej, znaczącej więzi z Bogiem i potrzebującymi wokół nas. Ewangelizacja nie jest wyścigiem o zwycięstwo, ale misją miłości. Ta perspektywa może być zarówno wyzwaniem, jak i wyzwoleniem, ponieważ wymaga ponownej oceny tego, co oznacza prowadzenie udanego i satysfakcjonującego życia apostolskiego. Zastanówmy się: Jak dużą wagę przywiązuję do sukcesu według standardów społecznych, ignorując znaczenie relacji z Jezusem?
maj 26, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Poniedziałek 8. tygodnia czasu zwykłego
Święty Augustyn z Canterbury, biskup
Ewangelia - Marka 10:17-27
„Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie; potem przyjdź i chodź za Mną”. Jezus spojrzał na niego i pokochał go. To właśnie czyni Bóg w każdej sytuacji. Bóg kocha nas w każdej sytuacji. Bóg kocha nas w każdej sytuacji. Ale jednocześnie widzi, jak możemy wzrastać w każdej sytuacji i w każdej sytuacji. Na to właśnie zwraca uwagę. Zawsze wskazuje na jedną rzecz, której nam brakuje. Wiemy o tym. Musimy przyznać, czego nam brakuje. Nie jesteśmy doskonali. Musimy przyznać, w czym musimy się poprawić. Ale w tym wszystkim chodzi o wiarę. Wiara w Pana Jezusa Chrystusa jest ważniejsza niż cokolwiek innego. Dla tego bogatego człowieka były to pieniądze. Jezus poprosił go, aby sprzedał wszystko, co posiada, rozdał pieniądze ubogim i poszedł za Nim. Ten akt sprzedania wszystkiego i oddania ubogim jest aktem wiary w Pana. Łatwo jest mieć wiarę, gdy mamy rzeczy, których potrzebujemy, ale trudno jest mieć wiarę, gdy nie mamy nawet podstawowych potrzeb. Zastanówmy się: Czy moja wiara jest przywiązana do rzeczy, które posiadam, czy też moja wiara jest ponad wszystkimi rzeczami, które posiadam?
maj 26, 2024 | CHLEB POWSZEDNI
Trójca Przenajświętsza - Uroczystość
Ewangelia - Mateusz 28:16-20
„Idźcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody; chrzcijcie je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, i uczcie je zachowywać wszystkie przykazania, które wam dałem”. Uczniowie są tworzeni przez chrzest w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, aby przestrzegali wszystkich przykazań, które dał Jezus. Stawanie się uczniem, chrzest i przestrzeganie przykazania miłości koncentrują się wokół Trójcy Świętej. To jedność Trójcy Świętej utrzymuje wszystko wokół. Pomiędzy stawaniem się uczniem a przestrzeganiem przykazań jest chrzest w imię Trójcy Świętej. To daje nam skrót wiary chrześcijańskiej. Nasza podróż wiedzie od wezwania do stania się uczniem do stania się obserwatorem przykazania miłości. Droga ta wiedzie przez wiarę w Trójcę Świętą. Ojciec, który kocha, Syn, który się dzieli i Duch Święty, który ożywia. Ale zjednoczeni w jednej miłości. Im bardziej jesteśmy zjednoczeni z Ojcem, który nas kocha, z Synem, który dzieli się swoim życiem, z Duchem Świętym, który ożywia, wezwanie do stania się uczniem i przykazanie miłości stają się łatwiejsze i prawdziwe. Zastanówmy się: Czy czuję się zjednoczony z Trójcą Świętą, gdy kocham i przestrzegam przykazań Jezusa Chrystusa?
maj 26, 2024 | AKTUALNOŚCI
W dniach od 13 do 30 maja trwa wizyta Matki Generalnej s. Sybilli w Indonezji, gdzie od 4 miesięcy przebywają dwie nasze siostry: s. Klaudia i s. Augusta. Obecnie zadaniem sióstr jest zorientowanie się jakie możliwości rozwoju ma tutaj nasze Zgromadzenie. Obecna wizyta Matki Generalnej jest kolejnym etapem rozeznawania naszej przyszłości w Indonezji. Na miejscu razem z siostrami czekały na Przełożoną Generalną cztery dziewczęta, które chcą wstąpić do naszego Zgromadzenia. Od samego początku nasz pobyt w Indonezji wspiera ojciec Tadeusz Gruca, werbista, który udostępnia nam pomieszczenia do zamieszkania i okazuje nam wielką życzliwość we wszystkim czego potrzebujemy w nowym miejscu. W modlitwie polecajmy Bogu ten czas rozeznawania i wszystkie osoby, które pomagają nam w Indonezji.
